Een nieuwe ode aan Freddie Highmore! Ondertussen heb ik een derde film met Freddie Highmore (opnieuw) gekeken. Charlie and the Chocolate Factory heb ik natuurlijk al tig keer gezien en The Spiderwick Chronicles trouwens ook, maar Finding Neverland was voor mij de eerste keer. Ik was alleen bekend met de meme waarin Johnny Depp Freddie een knuffel geeft. Deze prachtige Engelse dramafilm kwam uit in 2004 en toen was ik nog net even te jong om warm te lopen voor zo’n ingewikkelde film. Toch ben ik heel blij dat ik het nu heb gezien en ik zal je vertellen waarom.
Waar gaat Finding Neverland over?
De film is gebaseerd op het verhaal van ‘de man die Peter Pan was’. Tijdens mijn studie (Psychologie) had ik al wel wat meegekregen van het verhaal van de schrijver van Peter Pan, maar het is toch echt anders om te zien hoe die rol in leven wordt geblazen door Johnny Depp. Alleen al vanwege interesse in hoe je op zo’n verhaal komt, is het dus al de moeite om te kijken. De verwijzingen naar het verhaal (op wie is Kapitein Haak gebaseerd?) zijn ook geweldig, maar ik loop op de zaken vooruit. Sommige inspiraties voor het verhaal zijn namelijk echt gebeurd!
Sir James Matthew Barrie is begin 20e eeuw een succesvolle, maar inspiratieloze playwright. Tijdens de uitvoering van zijn meest recente toneelstuk vallen verschillende bezoekers in slaap en is iedereen ontevreden. Barrie begint aan een zoektocht naar een muse en ontmoet het vaderloze gezin Davies. Samen met de zonen George, Jack, Peter en Michael verzint hij de gekste verhalen die ze samen uitvoeren. De band tussen Barrie en het gezin wordt steeds hechter en natuurlijk gaan mensen (Barrie’s vrouw en de maatschappij) daar een probleem van maken. Niet geheel onterecht. Hoe deze gebeurtenissen zich ontvouwen, ontdek je in Finding Neverland.
Waarom moet je deze film één keer in je leven gezien hebben?
Laten we even beginnen met het feit dat deze film genomineerd was voor zeven Oscars en dat het ruim vijftien andere prijzen gewonnen heeft. Alleen de muziek al is prachtig en het is lekker Engels en ouderwets. Ook is het best gaaf om Depp eens heel serieus te zien acteren. Maar voor de mensen die dit geen reet interesseert: er zitten zoveel fantasierijke en hartverwarmende elementen in. Barrie speelt met zijn enorme hond (die zich soms een beer voelt) met een bal aan een vishengel. Of waar Kapitein Haak en de krokodil op gebaseerd zijn. Die kleine details en metaforen vind ik heerlijk. Ook heel interessant om te zien dat er zo veel meer diepere betekenissen in het verhaal van Peter Pan zaten dan ik van tevoren had gedacht.
Sowieso is de verhouding tussen fantasie en realiteit heel bijzonder uiteen gezet. Je ziet in één scène tegelijk wat er echt gebeurt en hoe het in Barrie’s hoofd afspeelt, gaaf! Ook is het mooi om te zien dat Barrie aan vrij nare omstandigheden of saaie dingen een opliftende draai weet te geven. Zo kunnen hij en de Davies toch een beetje ontsnappen en het inspireert bij mij in ieder geval een gevoel van hoop. Wanneer ze piraten nadoen bijvoorbeeld. Deze film is echt een goede auditie voor Johnny Depp als Captain Jack Sparrow haha. En de piraat met het houten oog (Mackenzie Crook) heeft ook een bijrol! Leuke details, I’m telling you.
Unrelated: ‘pure imagination’ van Willy Wonka and the Chocolate Factory speelde vaak in mijn hoofd af tijdens deze film haha. Best een geinige toevoeging stiekem!
Wanneer moet je Finding Neverland niet kijken?
Als je niet wil huilen: niet doen. Ik ben niet enorm fan van Kate Winslet (misschien door mijn haat aan The Titanic, sorry not sorry), maar in deze film was ik toch echt bang haar kwijt te raken. Het raakte me, vooral door de band die ze met Barrie heeft natuurlijk, maar dat is desondanks voor mij zeker een tranentrekker. Ik kon na de eerste helft van de film alleen niet echt meer met haar gedachtegang meekomen. Ze had een hele vreemde vorm van ontkenning, maar meer kan ik niet zeggen want spoilers.
Ten tweede: ik hou niet van drama’s, maar zelfs ik vond dit de moeite waard, dus dat is geen reden om niet te kijken! Lekker veel ontkenningen in één zin, maar je snapt mijn punt. Soms was de film wat traag, maar dat is eigenlijk het enige dat ik er echt op aan te merken heb. Als je er voor gaat zitten met een dekentje en een kop thee, is het goed te doen.
Conclusie: Depp maakt deze feelgood tranentrekker
Uiteindelijk was de de film een stuk treuriger dan ik verwacht had. Ik had gehoopt op nog meer fantasie en een nog happier ending, maar ik moet zeggen dat ik desondanks tevreden ben. Finding Neverland heeft een mooi einde dat me een tevreden en opgelucht gevoel gaf. Het is natuurlijk gebaseerd op echte gebeurtenissen, dus daar wil je ook niet te veel van afwijken. Je bent tenslotte iemand anders z’n verhaal aan het vertellen. Kortom: je moet Finding Neverland kijken als je even flink wilt huilen en als je iets nodig hebt dat goed is voor je ziel. Faith in humanity restored enzo. Alles bij elkaar is het toch best een happy ending. Good job Johnny Depp (en zonder Freddie Highmore was het zeker niet hetzelfde)!
Finding Neverland
Treurig en fantasierijk
Goed
- Johnny Depp
- Meeslepend
- Fantasierijk
- Muziek
- Hartverwarmend
Niet zo
- Heel treurig
- Beetje traag
