Geen zin om ‘s nachts wakker te liggen, maar wil je wel griezelen? The House with a Clock in its Walls is perfect voor het Kippenvel-gevoel. Maar: wat is beter, het boek of de film? Deze eeuwenoude vraag beantwoorden we hier!
Waar gaat The House with a Clock in its Walls over?
“The House with a Clock in Its Walls is a 1973 juvenile mystery fiction novel written by John Bellairs and illustrated by Edward Gorey. It is the first in the series of twelve novels featuring the fictional American boy Lewis Barnavelt.”
En het is dus verfilmd. “The House with a Clock in Its Walls is a 2018 American fantasy comedy film following a young boy, Lewis, who is sent to live with his uncle, Jonathan, in a creaky, old house. He soon learns it was previously inhabited by an evil warlock.”
Wat maakt dit een tof verhaal?
The House with a Clock in its Walls is een verhaal over een magisch landhuis en over tovenaars. Natuurlijk is dat vet, maar juist de verborgen, magische klok trok mijn aandacht. Dat leek me een originele insteek. Ik hoopte op een Kippenvel-gevoel. Dat kreeg ik ook, samen met ‘echte’ magie. Ik wilde ook meer weten over oom Jonathan en zijn beste vriendin tovenares Florence.
Wat maakt de film van The House with a Clock in its Walls beter?
Sorry dat ik de conclusie al meteen weggeef, maar de film is echt veel beter dan het boek. Dat heeft vooral te maken met de moderne twist die aan de film gegeven wordt. Religie speelt bijvoorbeeld helemaal geen rol meer in de filmversie, en Lewis heeft geen fascinatie met oorlog, maar met woorden. Ook is het fatshamen dat behoorlijk aanwezig is in het boek, er volledig uitgehaald. Ondanks dat de film nostalgisch ouderwets aanvoelt (vooral dankzij de kleding en het gebrek aan technologie), past hij dus wel bij actuele normen en waarden.
Verder wordt er veel meer tijd genomen voor achtergrondverhalen, iets waar kinderen misschien niet per se behoefte aan hebben, maar tieners en volwassenen wel. Florence heeft bijvoorbeeld meer diepte gekregen en oom Jonathan heeft meer persoonlijkheid. Zij en Lewis zijn een stuk meer likeable.
Andere fijne aanpassingen:
- Het tempo: de film is minder gehaast dan het boek, al wordt het in het midden wat traag
- De buurvrouw, Mrs. Hanchett, zit vanaf het begin in de film, zodat haar rol meer opbouw heeft
- De film sluit beter aan op de verwachtingen van creepiness en spanning. De enge animatronics zijn erg gaaf
- Jonathan kende tovenaar Isaac al voordat hij stierf. Dat voegt drama en een persoonlijke twist aan het verhaal toe
- De magic eight ball speelt een grotere rol in de film en dat is leuk en emotioneel. Het maakt de zoektocht naar de klok een stuk logischer en minder cringy
10 redenen waarom de film ook niet perfect is
Het blijft een kinderfilm
Ik had gezegd dat The House with a Clock in its Walls verfilming beter past bij wat tieners en volwassenen willen, dan het boek. Beter, niet volledig. In de film zitten ook genoeg dingen die vooral voor kinderen leuk zijn.
- De stoel die zich gedraagt als hond
- De leeuwenstruik die scheten laat en poept
- Baby Jack Black
- Jack Black die saxofoon speelt
- Een belachelijk lange shapeshiftscène
- Kotsende pompoenen
Niet alle toevoegingen zijn waardevol
7. Dromen over Lewis z’n overleden moeder zijn aan het verhaal toegevoegd. Ze voelen geforceerd en onlogisch. Het is duidelijk een middel om het verhaal op gang te brengen. In het boek vertrouwt oom Jonathan Lewis zelf met het geheim van de klok en dat versterkt hun band. Dat is in de film verpest door die moeder.
8. Top dat Florence in de film een achtergrondverhaal heeft, maar haar persoonlijke ontwikkeling is nogal plotseling. In het boek is Florence echt mega overpowered, dus ik snap dat dit in de film anders moet. Helaas was dit niet de beste manier om dat te doen.
9. Ook Isaac heeft een achtergrondverhaal van heb ik jou daar gekregen. Dat wordt overgebracht door een aantal informatiedumps. Niet heel relaxed. Zóveel backstory had niet gehoeven. En waarom wil Isaac Lewis in het midden van de climax ineens adopteren? Heel random.
10. De blauwdrukken-decoder-gimmick had niet gehoeven. Aan de ene kant is het fijn dat er een reden is dat de hoofdpersonen begrijpen wat de klok gaat doen. Die was er in het boek namelijk niet echt. Het was ‘gewoon algemene kennis’. En het is met ‘show’ gedaan in plaats van ‘tell’. Aan de andere kant was het zo’n 15 minuten oninteressante screentime, helemaal als je het boek al hebt gelezen.
Conclusie: liever The House with a Clock in its Walls film
Het boek van The House with a Clock in its Walls kun je rustig overslaan. Lewis z’n vriendschap met Tarby komt meer aan bod, maar verder biedt het geen verdieping op de film. Het tegenovergestelde juist. Als je gewoon zin hebt in een luchtige, vreemde en soort van griezelige read, is het boek wel geschikt. Beide versies hadden wat meer diversiteit kunnen gebruiken trouwens.
