Als je The Hunger Games zou onderdompelen in een Latinx sausje en je er een flinke dosis queerness overheen sprenkelt, krijg je The Sunbearer Trials. Het is moeilijk te geloven dat dit boek dan alsnog kneiterorigineel overkomt. Helemaal als het magiesysteem vergelijkbaar is met hoe bijvoorbeeld een Rick Riordan (van Percy Jackson) dat zou uitwerken. The Sunbearer Trials is minstens zo goed als Cemetery Boys, van dezelfde auteur. Een absolute aanrader!
Waar gaat The Sunbearer Trials over?
“Our heroes must compete in five mysterious trials, against opponents who are both more powerful and better trained, for fame, glory, and their own survival.”
Om de zoveel tijd vindt er een Sunbearer Trial plaats, zodat zonnegod Sol de kwaadaardige Obsidianen goden kan blijven verjagen. Tijdens deze trial vechten tien jonge, Latinx halfgoden tegen elkaar om de eer van Sunbearer worden. Belangrijker nog: ze vechten om niet laatste te worden, want die persoon wordt opgeofferd om Sol van kracht te voorzien.
Wanneer Teo tegen iedereens verwachtingen in wordt uitgekozen om mee te doen aan de trials, breekt de chaos uit. Hoe kan het dat na jaren van alleen Gouden halfgoden er niet één, maar twee Jaden halfgoden door Sol worden uitgekozen om mee te doen aan de trials?! En hoe lang houden Teo en Xio het vol tegen de Gouden halfgoden? Hoelang houdt Sol het nog vol tegen de Obsidianen?
Best een rijke worldbuilding en uitgebreid magiesysteem
Hoe gaaf klinkt bovenstaande worldbuilding en magiesysteem? Ik begon spontaan te watertanden nadat ik de prachtige kaft had gezien en de flaptekst had gelezen. En niet alleen omdat ik al fan was van auteur Aiden Thomas nadat ik Cemetery Boys had gelezen. Helaas heeft dit ook een keerzijde. Het duurde voor mij namelijk behoorlijk lang voordat ik echt in het verhaal zat. In het eerste hoofdstuk zit namelijk een flinke infodump en een grote hoeveelheid personages. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe onderscheidender de personages gelukkig zijn. Ze voelen heel echt en je leeft als lezer helemaal met ze mee (lachend en huilend).
Is The Sunbearer Trials het queerste boek ooit?
Ik denk dat Hell Followed With Us het net aan wint van The Sunbearer Trials, maar dit boek is zeker een waardige tegenstander wat queerness betreft. Het is gaaf om zoveel verschillende journeys van queer mensen mee te maken. Sommigen weten al precies wie ze zijn en welke voorkeuren ze hebben. Sommigen zijn dat nog aan het ontdekken. In het bijzonder vond ik het mooi om te lezen over een wereld waarin het normaal is om niet cis-gender en niet-heteroseksueel te zijn. Deze fantasywereld is wat dat betreft echt een knusse queer-deken.
Avontuurlijk en spannend: niet alleen maar regenbogen en zonneschijn
Naast dat The Sunbearer Trials heel queer is, is het ook retespannend. Dit boek valt met de gruwelijkheid van sommige trials zeker niet in de cozy fantasy-categorie. Hierin lijkt de sfeer echt meer op The Hunger Games. Wat ik zelf behoorlijk heftig vond, was de trial met dieren erin. Ik kon me op geen enkele manier voorstellen dat de god van de dieren het goedkeurt om pasgeborenen bij hun moeder weg te halen. Alleen maar voor een trial. Dit stuk is echt even doorbijten voor dierenliefhebbers.
The Sunbearer Trials is een boek dat je zeker opnieuw zal lezen
Zoals ik bij The Hunger Games verkondigde dat het na zestien jaar nog het lezen waard is, voorspel ik dat dit bij The Sunbearer Trials ook het geval zal zijn. “Verrassend genoeg is het verhaal van Katniss redelijk tijdloos. Het verhaal van een ‘unlikable’ underdog die tegen alle verwachtingen in een held wordt, is iets waar de mensheid altijd wel naar zal snakken. Natuurlijk gebeurt er nog veel meer en dat is juist wat dit boek onderscheidt.” Zo ook voor Teo’s verhaal.
Het enige kritiekpunt dat ik op The Sunbearer Trials heb, is dat Teo’s personage niet erg consistent is. Het is moeilijk te geloven dat hij zoveel waarde hecht aan rechtvaardigheid, dat hij daar zoveel complimenten over krijgt, en dat hij ondertussen constant de regels breekt. Daar struikelde ik zelf een beetje over. Ook had de romance tussen Teo en zijn love-interest ietsje minder voorspelbaar een cringy gemogen, maar het blijft natuurlijk een YA-boek. Kortom: geen dealbreakers en meer dan genoeg redenen om dit boek wel aan te raden! De climax aan het einde had ik bijvoorbeeld echt niet zien aankomen. Op naar deel twee: Celestial Monsters.
Goed
- QUEEEEEER
- Onderscheidende personages
- Spannend
- Meeslepend
- Tijdloos
Niet zo
- Infodump
- Teo's inconsistente persoonlijkheid
- Beetje voorspelbaar
