Misschien is het je ontgaan, maar er was nogal wat hype rondom Tussen Vuur en Regen. Dit boek is zelfs genomineerd voor een Rising Star-award. En natuurlijk zijn de kaft en de sprayed edges prachtig. Genoeg om torenhoge verwachtingen op te wekken. De eerste paar hoofdstukken stellen dan ook niet teleur, maar weet het verhaal consistent je aandacht vast te houden? Voor mij gold dat helaas niet.
Waar gaat Tussen Vuur en Regen over?
Wat als je vriend wordt ontvoerd? In deze epische fantasy verandert Saelin het lot van twee koninkrijken, stuit ze op de vijand en maakt ze gevaarlijke keuzes in haar wanhopige zoektocht.
Soms is de moed van de één het enige wat de vrijheid van de ander kan betekenen.
Wanneer magie onverwachts terugkeert in het koninkrijk van Aralem, worden jongeren met deze net ontwaakte kracht massaal ontvoerd. Ook Ferian, de vriend van Saelin, verdwijnt. Vastbesloten om hem te redden, gaat ze tegen haar vaders woord in mee met de reddingsmissie naar Aidokan. Daar komt Saelin erachter dat haar vader een geheim verborgen heeft gehouden. Om de waarheid te ontrafelen en Ferian te bevrijden, moet ze vertrouwen op haar vijand — een keuze die de koers van de naderende oorlog dreigt te veranderen.
Ohja en er is dus ook nog een tweede perspectief dat pas later aan bod komt: Savea, die beseft dat haar droom om een succesvolle wetenschapper te worden misschien wel een nachtmerrie wordt.
Toegankelijke en sfeervolle schrijfstijl
Heel eerlijk? Na de eerste paar hoofdstukken dacht ik echt dat ik dit boek zonder twijfel 5-sterren zou gaan geven (afhankelijk van de hoeveelheid diversiteit in de personages later in het verhaal). Tussen Vuur en Regen las als een trein. De schrijfstijl was ontzettend sfeervol met allerlei spreekwoorden, gezegdes en gewoonten, alsof je écht in een andere wereld bent. Ook Saelin en Ferian voelden ontzettend echt en gelaagd aan, waardoor ik meteen voor ze rootte en een band met ze opbouwde.
Maar, op een gegeven moment verslapte mijn aandacht een beetje. En toen werd het perspectief van Savea geïntroduceerd.
Meer ’tell’ dan ‘show’, en meer exposition
We vallen middenin Savea’s geïsoleerde leven. Geen familie, geen vrienden, geen manier om Savea beter te leren kennen, los van wat ze zich herinneert. Ze refereert bijvoorbeeld constant aan twee belangrijk ‘chosen family’-leden, maar je ervaart dit als lezer niet. Het wordt je vertelt, in plaats van dat je meeleest terwijl het gebeurt. Dit creëert een afstand en een gebrek aan diepgang. Ik had heel graag tenminste één of twee hoofdstukken vanuit Savea willen lezen over hoe ze is opgegroeid en hoe / waarom ze haar thuis heeft verlaten voor een carrière.
Daarnaast voelde Savea’s perspectief een stuk minder sfeervol. Klinischer, politieker en wat meer exposition heavy. Gevuld met allerlei schuingedrukte termen waar je als lezer eigenlijk niets mee hoeft. Dat is behoorlijk andere kost dan Saelins perspectief. Enerzijds fijn dat het duidelijk onderscheidbare personages zijn met een eigen taal, anderzijds soms taai om doorheen te komen. Helemaal omdat je door alle narigheid moet ploegen die Savea meemaakt (zonder duidelijk reden waarom ze niet gewoon vlucht).
Wel is het een erg interessant concept om twee perspectieven te delen van personages die aan weerszijden van een oorlog staan. Die dus allebei in elkaars ogen de slechterik zijn. Dat is erg goed en geloofwaardig uitgewerkt.
Voorspelbaar en verrassend
Wat het plot betreft zat er een grote timeskip in dit verhaal zonder dat dat voor mijn gevoel nodig is (behalve om het boek dunner te maken). Ook kun je de ontknoping van ver zien aankomen als je let op de hints die door het verhaal heen meerdere malen worden gegeven. Tegelijkertijd voelt het nét een beetje vergezocht om aan het einde van het boek ineens een hele nieuwe bevolking en een nieuw magiesysteem te introduceren. Dat had voor mij niet gehoeven.
Diversiteit en verfrissende romantiek
The Belgian Bookworm benoemt: ‘De band tussen Saelin en Ferian vond ik heerlijk om te lezen. Het is zo verfrissend om eens een koppel te volgen dat al lang samen is. Hun liefde, vertrouwen en vriendschap voelen zó oprecht dat ik meteen een connectie met hen had.’
Daar ben ik het helemaal mee eens. Hierdoor leest het verhaal ook iets volwassener dan de gemiddelde YA, waar nieuwe romantiek vaak centraal staat. Daarnaast maakt de krachtige relatie tussen Saelin en Ferian het extra geloofwaardig dat Saelin alles op alles zet om Ferian te redden. Dat zou niet iedereen zomaar na één date doen. Ik root dan ook echt voor ze.
Verder vond ik het leuk om te lezen dat Savea zich aangetrokken voelt tot verschillende vrouwelijke personages, yay diversiteit! Los daarvan is het een able-bodied, wat patriarchistische en binaire fantasywereld, waarin sommige vrouwen gelukkig ook wat te zeggen hebben.
Weinig fantasy in dit fantasyboek
Zelf wist ik ongeveer wat ik kon verwachten, omdat ik een vroege versie van dit verhaal heb mogen proeflezen 4 jaar geleden. Toch lees ik in andere recensies dat lezers meer hadden verwacht van het Elementa-element van dit boek, meer fantasy. Daar heb ik zelf geen sterke mening over en ik ga er vanuit dat dit meer aan bod zal komen in het vervol.
Wat ik me wel nog afvroeg, is of kleren van vuurmagiërs verbranden zodra ze hun vuur gebruikt hebben. En of de scènes rondom Ferians ontvoering dus nóg ongemakkelijker zijn dan als je ze leest met de gedachten dat Ferian kleding draagt…
Tussen Vuur en Regen is een prima tweede debuut
Voor Tussen Vuur en Regen heeft deze auteur een duologie uitgegeven bij een uitgeverij voor beginnende auteurs (2019). Inmiddels zit Jade R. Vermeulen dus bij Hamley Books, een grotere uitgeverij (2026). Daardoor voelt het een beetje als een tweede debuut. Dit kun je bijvoorbeeld merken aan hoe de rijke world-building, magiesystemen en het politieke gekonkel is uitgedacht, maar dat er toch nét iets te eendimensionale “echte slechteriken” zijn.
Ik had bijvoorbeeld graag een flashback uit Nera’s leven gelezen om me net iets beter te kunnen inleven. Ook de koninginnen hadden wat meer persoonlijkheid mogen hebben los van “vriendelijk / behulpzaam” en “sadistisch”.
Kortom: Tussen Vuur en Regen is een intrigerend verhaal met een vleugje sci-fi, dat verrassend niet-cringey leest voor een YA. Een aanrader voor fans van een ruigere, fantasy-versie van Barbie en de Bedelaar, zoals Rianna benoemde.
Tussen Vuur en Regen
Verfrissend en prima
Goed
- Verfrissende romantiek
- Gruwelijk gedurfd
- Toegankelijke en sfeervolle schrijfstijl
- Onderscheidende, herkenbare personages
- Voorzichtige WLW-rep
Niet zo
- Tell, exposition
- Nèt te weinig diepgang
- Te weinig fantasy (?)
- Voorspelbare ontknoping (?)
