Keira Knightley was in het begin van de jaren 2000 de koningin van de kostuumdrama. Van Pride & Prejudice tot aan Atonement, Keira was de ster. Nu keert ze wederom terug naar vroegere tijden. In de nieuwe film Colette vertolkt Knightley de titelrol. Colette was voor haar tijd moderner dan iedereen om haar heen en vocht voor het recht om erkent te worden als auteur van haar boeken, maar zo makkelijk is dat niet als je schrijfster én vrouw bent in de negentiende eeuw..
Waar gaat Colette over?
Sidonie-Gabrielle Colette, beter bekend als ‘Colette’, trouwt met de bekende Franse schrijver ‘Willy’. Ze verlaat haar ouderlijk huis en verhuist naar het grote Parijs. Maar de vrouw van zo’n bekende schrijver zijn is niet zo makkelijk als het lijkt. Willy mag dan wel goede ideeën hebben en één of twee woorden mooi kunnen schrijven, maar een echte schrijver is hij niet. Hij laat mensen zijn boeken, brieven en alles wat eigenlijk geschreven woorden bevat, schrijven. Zelf geeft hij alleen commentaar en schrijft alles over zodat het wel in zijn handschrift geschreven is.
Het duurt niet lang voordat ook Colette aan een bureau zit om brieven voor Willy te schrijven. De brieven veranderen al snel in een semi-autobiografisch boek, met Colette haar jeugdverhalen erin beschreven. Willy vindt het eerst te zoetsappig en te ‘vrouwelijk’, maar besluit het uiteindelijk toch onder zijn naam te publiceren. ‘Claudine’ wordt een succes en heel Parijs lijkt het te lezen, er over te praten of zelfs zo ver te gaan dat ze zich kleden als het hoofdpersonage. Parijs smult van Colette’s verhaal, zonder ook maar enig idee te hebben dat Colette degene is die de pen heeft vastgehouden. Al snel wil Willy meer en komen er vervolgen op Claudine: Claudine à Paris, Claudine en ménage en Claudine s’en va. Ook komt er een toneelstuk van. Dit gebeurt allemaal terwijl Colette alleen als ‘de vrouw van’, wordt gezien.
Colette begint langzaamaan niet meer te accepteren dat haar werk, haar meesterwerk, wordt uitgegeven onder alleen de naam van Willy. Daarbij verslechtert hun huwelijk als Colette er achter komt dat Willy meerdere minnaressen heeft en er vervolgens over liegt. Colette begint zelf ook door te krijgen dat ze meer naar andere mensen wordt toegetrokken, dan naar haar eigen man. Er komen ruzies, die voor allebei eindigen in tranen en in pijn. Colette begint te vechten voor wat ze wil, wat ze verdient: haar naam op haar eigen geschreven boeken.
Realistisch?
De aftiteling van de film toont aan hoe Colette’s leven is verlopen en wat ze allemaal voor elkaar heeft gekregen. De film is gebaseerd op het echte leven van de Franse schrijfster Sidonie-Gabrielle Colette. Natuurlijk is er wat extra drama hier en daar aan toegevoegd, maar het blijft heel dicht bij het echte verhaal en stelt het probleem van genderrollen in die tijd centraal. Een vrouw in de negentiende of twintigste eeuw die zelf schrijft en boeken publiceert onder haar eigen naam was ondenkbaar. Je gehoorzaamde aan wat je man van je vroeg. Maar Colette was juist iemand die hier uiteindelijk tegen in ging en de verandering in die tijd een stem gaf.
Conclusie
De film heeft een sterke en mooie, boodschap die zeker vrouwen kunnen waarderen. In de film wordt het probleem van genderrollen in die tijd centraal gesteld. Colette streed voor het recht om haar naam op haar eigen boeken te hebben en ging hiermee geheel in tegen de normale normen en waarden van de tijd. De strijdlust en het willen van rechtvaardigheid, brengt de Britse actrice Keira Knightley overtuigend tot zijn recht. Kijkend naar hoe de echte Colette en Willy er uitzagen, is de casting erg goed gedaan. Keira heeft, natuurlijk ook met dank aan kostuums en make-up, de perfecte uitstraling voor een negentiende eeuwse vrouw. Ze heeft iets klassieks in haar gezicht wat in deze rol erg in haar voordeel werkt. Het enige wat een beetje jammer is aan de film, is dat de spreektaal van de personages Engels is, terwijl het Franse personages zijn. Natuurlijk is het te begrijpen, want de film is geproduceerd door Amerikaanse en Engelse filmmaatschappijen en een film blijft natuurlijk een film.
Colette
Sterke en mooie boodschap
