Recensie: Lovecraft Country heeft een dubbele laag horror

In deze tijden van snel, sneller, snelst en het zo vlug mogelijk bingen van een serie, is daar opeens Lovecraft Country. Hoewel dit zeker een bingewaardige serie is, ligt het tempo een stuk lager dan vergelijkbare series. Lovecraft Country neemt de tijd om alle personages rustig te introduceren en aan worldbuilding te doen. Maar als je er dan eenmaal inzit… zijn tien afleveringen van zo’n uur opeens toch weinig. Dit is een serie die niet echt te vergelijken is met iets anders: er zitten heel veel verschillende elementen in, van avontuur tot thriller, en natúúrlijk horror. Een heel dubbele laag horror wel te verstaan.

Het eerste seizoen van Lovecraft Country is te zien op HBO of op DVD/Blu-Ray

Waar gaat Lovecraft Country over?

Recensie: Lovecraft Country heeft een dubbele laag horror

De allereerste scène van deze serie zet meteen de toon: die is VREEMD. Een oorlog gemengd met aliens en een Cthulhu-achtig monster. Zwart-wit gemixt met kleur. Je weet meteen: dit gaat een interessante serie worden. Op zich is het maar goed dat die eerste scène er in zit, zodat je een beetje weet wat je kunt gaan verwachten. Want daarna zit er, tot aan het einde van de aflevering, geen fantasy, sci-fi of horror in.

We maken kennis met Atticus ‘Tic’ Freeman (Jonathan Majors), een veteraan uit de Koreaanse Oorlog die weer terug thuis in Amerika is. Hij heeft een dubieus bericht gekregen dat zijn vader vermist is. Samen met zijn oom George (Courtney B. Vance) en jeugdvriendin Letitia ‘Leti’ (Jurnee Smollett) onderneemt hij een roadtrip naar ‘Lovecraft Country’, de plek waar zijn vader waarschijnlijk is. George gaat niet alleen mee om zijn broer te vinden, hij schrijft ook een reisgids speciaal voor zwarte mensen, zodat zij weten waar ze veilig heen kunnen. Lovecraft Country speelt zich namelijk af in de jaren ’50, middenin de segregatie van de VS. Dit is wat de IMDb over de serie zegt:

Lovecraft Country follows Atticus Freeman as he joins up with his friend Letitia and his Uncle George to embark on a road trip across 1950s Jim Crow America in search of his missing father. This begins a struggle to survive and overcome both the racist terrors of white America and the terrifying monsters that could be ripped from a Lovecraft paperback.

Overkoepelend plot

Het is even inkomen, Lovecraft Country. Het lage tempo is, vond ik althans, even wennen. En dan is de tweede aflevering ook nog eens opeens héél anders dan de eerste. Het lijkt bijna wel alsof het een compleet andere serie is, maar dan wel met dezelfde hoofdpersonages. Maar al snel blijkt dat de serie wel degelijk een overkoepelend plot heeft. Daar kan ik wel wat over gaan zeggen maar geloof me: dit is zo’n serie waar je het beste gewoon blind in gaat. Er zitten namelijk behoorlijk wat ‘what the actual fuck’ momenten in. Klein tipje van de sluier dan: wat dacht je van een enorm ondergronds gangenstelsel onder een museum dat uiteindelijk uitkomt in… nee, dat zou echt zo’n wtf-moment verpesten als ik dát zou zeggen. Wel kreeg ik enorme Goonies vibes van dat gangenstelsel.

Niet alleen de Goonies zitten in Lovecraft Country. De serie speelt duidelijk leentjebuur bij alle grote namen, zonder daadwerkelijk zomaar te jatten. Het draait om dat gevoel. National Treasure, Indiana Jones, War of the Worlds en zelfs het recentere Get Out. Het is misschien niet verrassend dat Jordan Peele een van de producers is. Ook JJ Abrams’ naam misstaat hier niet. Je voelt hun invloeden. Als je soms tijdens het kijken denkt ‘dit slaat nergens op’, dan kun je er eigenlijk wel zeker van zijn dat het in een volgende aflevering wordt opgelost.

Letterlijke en figuurlijke monsters

Recensie: Lovecraft Country heeft een dubbele laag horror

Als je even niet weet waar de Lovecraft in de titel op slaat: auteur H.P. Lovecraft is een van de bekendste horrorschrijvers en bedenker van onder andere Cthulhu en de andere Elder Gods. Niet voor niets is er een compleet subgenre naar hem vernoemd: Lovecraftian horror. Veel hedendaagse schrijvers én film/tv-makers hebben zich laten inspireren door Lovecraft. De lijst met films, series, boeken, verhalen, spellen en meer gebaseerd op of geïnspireerd door het werk van Lovecraft is niet te tellen zo lang. Lovecraft Country is dan weer gebaseerd op het gelijknamige boek van Matt Ruff. Of het een goede verfilming is, durf ik niet te zeggen, ik heb dit boek niet gelezen.

Niet zo fun fact: Lovecraft was een enorme racist. Google maar eens (nee, doe dat toch maar niet) naar de naam van zijn kat. En dat brengt ons op de dubbele laag horror. De superduidelijke horror zijn de monsters en andere creepy crawlies die heerlijk aanwezig zijn in deze serie. Lovecraft Country is niet voor de faint of heart. De andere monsters zijn de racisten. De mensen die niet willen dat de donkere hoofdrolspelers in hun restaurant eten, of in hun buurt komen wonen. En hoe eng de geesten en shoggoths (kom je wel achter, wat dat zijn) ook zijn, het zijn deze vreselijke witte mensen die écht onder je huid kruipen in deze serie.

Lovecraft Country pakt die thematiek zo goed aan, en de mengeling van de twee soorten horror is (in het begin) een beetje vreemd, maar enorm passend. Want zo ging het er echt aan toe in de jaren vijftig. Aparte ingangen voor ‘colored people’, geen toegang tot bepaalde zaken, uitgescholden worden alleen maar om je huidskleur. Dat oom George die reisgids schrijft, was in die tijd geen overbodige luxe. Dit is wat pas écht eng is. Die monsters kunnen wel verslagen worden. De denkbeelden van sommige mensen veel lastiger. Dat de zwarte personages op subtiele wijze letterlijk magie en huizen claimen die daarvoor al jaren, dan niet eeuwen, van witte mensen waren maakt dit een sterke serie.

Jurnee Smollett

Recensie: Lovecraft Country heeft een dubbele laag horror

Even terug naar de serie zelf. Want naast het verhaal en de thema’s zijn er ook nog ‘luchtigere’ onderwerpen. Zoals de cast. Vast staat wel dat Jurnee Smollett meer hoofdrollen moet krijgen want damn, zij draagt deze serie. Haar Leti is zó goed. En daarnaast is ze ook gewoon nog eens bloedmooi. Hiervoor was Smollet nog te zien in Birds of Prey, waar ze nog een stuk minder opviel. Overigens is de rest van de cast ook gewoon heel goed. Kudos voor de casting.

De muziek is een mengelmoesje. Er zit zowel muziek in uit de jaren vijftig, maar ook hedendaagse rap en R&B. Dat is in het begin wel een beetje wennen maar weet je, het past prima. Zoals het spoken word gedicht ‘Whitey on the Moon’ dat pas in 1970 uitkwam, maar wel de toon zet voor de scène waarin het zit. Het is misschien een beetje gek, maar ‘Bitch better have my money’ van Rihanna op dezelfde soundtrack als ‘Tutti frutti’ van Little Richard: het werkt.

Conclusie

Lovecraft Country is eigenlijk de serie die je op dit moment moet zien. De thematiek is nog steeds uitermate belangrijk; helaas speelt racisme nog steeds een te grote rol in de hedendaagse wereld. Dat dit bizar goed samengaat met de Lovecraftiaanse horror, toont deze tv-serie wel. Daarom zit er voor elk wat wils in, of je normaal gesproken nou liever naar een dramaserie kijkt, of gaat voor blood & gore van een échte horror. Het is even inkomen, dat wel ja. En niet alle afleveringen zijn even goed. Maar het zijn slechts tien afleveringen, en die heb je er zo doorheen gejast.

Lovecraft Country

Dubbel zo eng
4.15

Thematiek

5.0/5

Plot

4.0/5

Tempo

3.0/5

Cast

4.5/5

Goed

  • Actueel thema
  • Fantastische cast
  • Slow burn
  • Fijne, verrassende soundtrack
  • Prachtige aankleding

Niet zo

  • Tempo ligt wat laag
  • Niet de beste special effects

Laat een reactie achter

Nora

Volg Nora op Twitter en Instagram: @nosinne

Ook interessant

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.