‘Waar de wind ons brengt’ klinkt als een Nederlandse vertaling van The Name of the Wind van Patrick Rothfuss, maar dat is het zeker niet! Dit boek van Cathinca Van Sprundel staat volledig op zichzelf. Beide boeken zijn spannend, avontuurlijk, magisch en vinden plaats in een ouderwetse setting, maar de schrijfstijl, het plot en de personages zijn totaal anders. Wel kan ik Waar de wind ons brengt aanraden aan fans van The Name of the Wind.

Wij ontvingen van de uitgeverij een e-book exemplaar van Waar de wind ons brengt in ruil voor onze eerlijke mening.

Waar gaat Waar de wind ons brengt over?

Sinds er vreemde witte plekken op haar huid verschenen, woont Canta bij meester Antem in de Noordelijke Bossen. Wanneer deze zonderlinge pelsjager onverwacht sterft, onthult hij zijn geheim: de naam van de Noorderwind. Zij krijgt de opdracht om op zoek te gaan naar de verdwenen Westenwind.

Voordat ze het beseft, raakt Canta verzeild in de intriges van het magische Sylfenhof. Samen met het bedelaarsgilde gaat ze de strijd met deze machtsbeluste luchtgeesten aan. Als ze de Westenwind niet op tijd vindt, zal de wereld voorgoed uit balans raken. Maar wat kan één meisje betekenen tegen de krachten van de natuur?

Geen queer-boek, maar wel veel diversiteit

“Een haveloos zooitje met versleten, stoffige kleding, gehavende lichamen, met geestelijke butsen die niemand kon zien, maar iedereen hield hun hoofd omhoog en hun rug recht.”

Waar de wind ons brengt bevat diversiteit op verschillende manieren en I love it! Het was bijvoorbeeld gaaf om een verhaal te lezen over zoveel krachtige personages met een beperking, lichamelijk of mentaal. Ook tof dat er twee non-binaire bijpersonages in zitten en twee dames die een stelletje zijn. Hou er wel rekening mee dat de hoofdpersoon een voorspelbare heteroseksuele love interest heeft en dat je weinig meekrijgt van de queer personages. Een queer-boek zou ik het dus niet noemen.

Interessante bijpersonages die de hoofdpersoon overschaduwen

Ik kan je helaas niet zo heel veel over Canta’s persoonlijkheid vertellen. Ze is vooral naïef, onwetend en volgzaam. Maar, ze is ook zorgzaam en volhardend. Ik rootte wel echt voor haar, al voelde ik de chemie met haar love interest dan weer niet.

Lyran daarentegen vond ik een veel interessanter personage. Hij heeft een uitgebreider achtergrondverhaal en ik voelde echt met hem mee. De plotwending rondom zijn familie zorgde dat mijn mond openviel. Het is een personage met een onderscheidende stem. Een van mijn favoriete scènes is er eentje waarin Canta Lyran troost. Die is zo mooi en goed geschreven. Het is heel tastbaar en toen merkte ik echt dat ik een band met Lyran had opgebouwd.

Waar de wind ons brengt is geschreven met een pittige schrijfstijl

Dit is geen boek dat je zomaar even lekker wegleest. En dat is helemaal niet erg, maar het duurde wel even voordat ik erin kwam. Vooral de tweede helft van het boek was ontzettend spannend en avontuurlijk. Toen begon ik de hoofdstukken van Puck ook pas te waarderen.

De schrijfstijl bevat namelijk veel lange zinnen en lange alinea’s. Verder zit er best wat herhaling in woordgebruik in, zoals dat iedereen wenkbrauwen optrekt. Daarnaast had er meer ‘show’ in plaats van ‘tell’ in gekund. In de eerste hoofdstukken zit bijvoorbeeld wat exposition over de winden en het creëren van de wereld, terwijl dat juist een spannende en emotionele scène had moeten zijn. Daardoor voelde ik het niet helemaal. Aan de andere kant maakt deze exposition het einde wel poëtischer.

Een voorspelbaar plot waar je naartoe leeft

Zonder al te veel weg te geven: Canta moet op zoek naar iemand die vermist is. Ik had al vrij snel door wat er met die persoon was gebeurd en hoe dit impact zou hebben op de verhaallijn. Dit maakte de ontknoping wat voorspelbaar, maar tegelijk iets waar je naartoe kan leven.

Daarnaast zit één van mijn meest gehate clichés aan het einde. Dat ligt je wel of niet. Bij mij zorgde het ervoor dat ik met mijn ogen rolde, maar ik moet wel toegeven dat het op een originele manier is uitgewerkt. Het past perfect bij de magische setting, die ook heel tof is. Het magiesysteem is sowieso niet te ingewikkeld, maar wel sfeervol en met duidelijke regels. Meer screentime, meer beter!

Waar de wind ons brengt is origineel op belangrijke punten

Ondanks dat sommige elementen in dit boek voorspelbaar waren, raad ik het zeker aan. De insteek rondom diversiteit is zo ontzettend gaaf en belangrijk. Het is ook perfect in de worldbuilding en het plot verwerkt. Waar de wind ons brengt is gewoon een tof fantasyboek met diversiteit, in een ouderwetse en avontuurlijke setting. Wat wil je nog meer?