Het boek Bloed en Beenderen (Children of Blood and Bone) was in 2018 een enorm succes. De tot dan toe onbekende auteur Tomi Adeyemi werd van het een op het andere moment een bekendheid. Ze was te gast bij bekende late night shows en binnen no time waren de filmrechten van het boek verkocht. Momenteel zijn de rechten in handen van Lucasfilm en dus Disney. Children of Blood and Bone was een indrukwekkend boek en dus keken veel lezers uit naar het tweede deel. Dat tweede deel werd een paar keer uitgesteld, omdat Adeyemi niet tevreden was met het resultaat. In 2019 werd het vervolg eindelijk uitgebracht. Helaas is Vrees en wraak niet zo goed als het eerste deel.
Vrees en wraak is uitgegeven door Harper Collins YA en is een vertaling van Children of Virtue and Vengeance .
Dit boek werd vertaald door Maren Mostert en Renske Groeneveld.
Waar gaat Vrees en Wraak over?
Na de gebeurtenissen uit Bloed en Beenderen is het Zélie en Amari eindelijk gelukt om magie terug te brengen naar het land van Orisha. Het ritueel was echter krachtiger dan ze hadden gedacht. Daardoor hebben niet alleen de Maji hun krachten terug, maar ook de nobelen met magische voorouders.
Zélie moet nu vechten om ervoor te zorgen dat de Maji samenwerken tegen een vijand die net zo sterk is als zij zelf. Een oorlog staat op het punt om te beginnen, en Zélie moet een manier vinden om de vrede te bewaren of toe te kijken hoe Orisha wordt verscheurd.
Minder indrukwekkend dan het eerste boek
Een sterk punt van Vrees en Wraak is de wereldopbouw. Het magische systeem is interessant en het voelt alsof de wereld daadwerkelijk echt is. Er waren een aantal goede actie-scènes die ervoor zorgden dat bepaalde momenten in het boek dynamisch en interessant waren. Helaas werd er ook een groot deel van de tijd gespendeerd aan het plannen van de oorlog en die scènes zorgden ervoor dat het boek minder vlot te lezen was. Het lijkt een soort van tweede-boek-syndroom te zijn waar meer Young Adult series last van hebben. Er is vaak een oorlog die op het punt staat om te beginnen, maar er moet natuurlijk nog genoeg verhaal over blijven voor het derde boek. Vandaar dat de lezer tot in den treure moet worstelen door dialogen over oorlogsstrategie. Dit is ook de valkuil waarin Vrees en Wraak is getrapt. Daardoor is het tweede deel in de serie een stuk minder indrukwekkend dan het eerste boek.
Tegenvallende personages
In het eerste boek waren de belangrijkste personages nog leuk om te volgen. In Vrees en Wraak is dat allemaal op zijn kop gegooid. Zo was Amari in het eerste boek een ontzettend interessant personage, tot dat Adeyemi besloot dat ze in het tweede boek ineens een duistere kant moest hebben. Hierdoor is heel de ontwikkeling die ze in het eerste boek heeft ondergaan teniet gedaan. De meeste personages besteden ook pagina’s lang aan het verdrietig zijn over tegenslagen, waardoor ik als lezer ook geen hoop meer had voor een goede afloop. Tuurlijk moet het zo zijn dat er gevaren zijn voor de hoofdpersonen. Het is ook logisch dat ze niet altijd vrolijk kunnen zijn. Maar als ieder personage zo deprimerend is, dan is het leesplezier toch een stuk minder groot.
Conclusie
Vrees en Wraak is niet perse een slecht boek, maar in vergelijking met het eerste boek is de kwaliteit een stuk minder. Dat is verbazingwekkend gezien het feit dat Adeyemi juist niet tevreden was met de eerdere versies van dit verhaal. Het is afwachten hoe het derde boek in de serie gaat zijn. Hopelijk weet Adeyemi weer het niveau van het eerste boek te bereiken.
Heb jij de Legende van Orisha serie al gelezen?
Vrees en Wraak
Goed
- Goede wereldopbouw
- Actie is prima
Niet zo
- Irritante personages
- Mager plot
- Voorspelbaar
