Er waren tijden dat de naam Nicolas Cage een ware publiekstrekker was. De acteur speelde in enorm goede films zoals Con Air, Gone in Sixty Seconds en de National Treasure reeks. Op een gegeven moment, na wat minder goede keuzes, waren die tijden voorbij. Toen stond Cage ineens bekend als een over de top acteur die niet meer heel rendabel was. Hij speelde in films zoals het recente Jiu Jitsu en werd eigenlijk meer een meme dan een serieuze Hollywoodster. Daar is Cage zich van bewust en in zijn nieuwe film The Unbearable Weight of Massive Talent wordt daar flink op ingespeeld. Het resultaat is een geslaagde parodie waarin Nicolas Cage doet waar hij het beste in is; Nicolas Cage zijn.

Waar gaat The Unbearable Weight of Massive Talent over?

Nick Cage (Cage) is op zoek naar de rol van zijn leven terwijl zijn privéleven in puin is. Hij is gescheiden van zijn vrouw Olivia (Sharon Horgan) en het lukt hem niet een band op te bouwen met zijn dochter Addy (Lily Sheen, inderdaad, de dochter van Michael Sheen en Kate Beckinsale). Daarnaast heeft hij ook nog eens een schuld van $600,000 bij het hotel waar hij verblijft. Als de rol niet doorgaat, wordt Cage gedwongen om op het aanbod in te gaan die hij via zijn agent Fink (Neil Patrick Harris) krijgt; het bezoeken van de verjaardag van een superfan voor een miljoen dollar.

Deze superfan, Javi (Pedro Pascal) blijkt echter niet te zijn wie hij zegt dat hij is. Volgens de Amerikaanse CIA is hij namelijk het hoofd van een kartel en verantwoordelijk voor de kidnapping. Cage wordt gedwongen om voor de CIA te werken en het meisje te vinden, maar het loopt allemaal net iets anders dan gepland.

Verrassend en grappig

De reden waarom The Unbearable Weight of Massive Talent zo goed werkt is omdat Nicolas Cage zichzelf niet zo serieus neemt. Er zijn maar weinig acteurs die hun reputatie zo kunnen omarmen en er om kunnen lachen. Cage staat bekend om zijn over the top performances en in deze film is dat niet anders. Vooral de momenten waarin hij het scherm deelt met een jongere versie van zichzelf, in zijn verbeelding, genaamd Nicky, laten zien hoe absurd het allemaal is. En het werkt! Dit komt ook mede doordat Cage niet alleen neergezet wordt als een meme. Er zit een goede ontwikkeling in zijn personage. Cage worstelt namelijk niet alleen met het feit dat hij geen populaire filmster meer is, maar ook met zichzelf. Dat geeft de film toch net wat meer diepgang.

De makers besloten Cage in een scenario te plaatsen waarin hij terecht komt in zijn bekendste films zoals Gone in Sixty Seconds en National Treasure. Voor de echte Cage fans zitten er ook genoeg Easter Eggs in en ontzettend veel referenties naar zijn eerdere films.

Cage alleen zou de film natuurlijk niet kunnen dragen. Hoewel de gehele cast fantastisch is en het overduidelijk naar hun zin hebben, is Pedro Pascal degene die de film samen met Cage laat werken. Pascal als superfan Javi heeft een constante blik van bewondering op zijn gezicht, wat zijn personage erg aandoenlijk maakt. De chemie tussen de twee acteurs is ook onwijs sterk. Deze chemie komt vooral tot stand wanneer de twee samen werken aan een scenario voor een nieuwe film, waarbij fictie verweven wordt met echte gevoelens. De combinatie van Cage en Pascal zorgt ook voor de meest geslaagde grappen.

Goed geschreven

Al deze elementen dragen bij aan een goede film, maar daarnaast is The Unbearable Weight of Massive Talent ook gewoon goed geschreven. De opbouw van het verhaal is goed en er zit ook een verrassende plottwist in. Het geeft Cage te kans om wederom te laten zien dat hij eigenlijk een ontzettend goede acteur is, die zowel emotionele momenten als actie goed kan overbrengen.

Conclusie

The Unbearable Weight of Massive Talent geeft commentaar op het maken van films, de mechanieken van Hollywood en het emotionele aspect van fandoms. Cage weet in deze film de perfecte balans te vinden tussen de man en de mythe. Daarom alleen al is dit een film die je zeker moet kijken, zelfs als je geen Nicolas Cage superfan bent.