De zeven zonden van The Sinner seizoen 1

The Sinner is een superspannende serie met overwegend goede reviews, ook veelal over hoofdrolspeelster Jessica Biel. Seizoen twee (zonder Biel) is onlangs toegevoegd aan Netflix, dus het werd tijd om het eerste seizoen te herkijken. Omdat er al zo veel recensies over zijn geschreven, is hier een andere aanpak. Wij kijken naar de zeven hoofdzonden van The Sinner! Let wel: er staan hieronder lichte spoilers over het eerste seizoen.

IJdelheid

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 IJdelheid

 

Jessica Biel mag oprecht trots/ijdel zijn op The Sinner. Niet alleen is ze de ster van het eerste seizoen, ze is ook een van de uitvoerende producenten. Het was best een tijd geleden dat Biel in een soortgelijk groot project de hoofdrol had. Sterker nog, meestal speelde ze zelfs de ‘love interest’ en had ze niet de hoofdrol. Dus dit is een project om trots op te zijn. Het is sowieso Biels meest duistere rol tot nu toe. Alle nominaties (o.a. voor een Golden Globe) die ze kreeg voor haar rol van Cora Tannetti waren meer dan terecht. Biel had een goede reden om The Sinner te produceren:

Producing puts the power back into your own hands, so you’re not sitting around waiting for somebody to deliver something amazing to you, which is very rare.

Lust

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 Lust

Ja, er zit behoorlijk wat seks in The Sinner. Misschien wel iets té veel. Persoonlijk vond ik de scènes waarin Bill Pullman’s personage Harry Ambrose aan zijn trekken kwam niet echt fijn om te zien. Ik weet nou nog steeds niet of die vrouw een prostituee of escort was, of dat ze er gewoon zelf helemaal voor ging. Ik snap dat het Ambrose wat meer diepgang en achtergrond gaf, maar moesten we hem nou écht zo vaak naakt zien?

In het begin dacht ik dat Cora een soort seksslaaf was toen ze vermist was en duidelijk aan de drugs zat. Zo kwam het in ieder geval op me over. Misschien was dat ook wel de bedoeling van de schrijvers, zodat de uiteindelijke plottwist meer als een verrassing zou komen.

Afgunst

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 Afgunst

Ik denk dat de afgunst van buitenaf te zoeken is. Er zullen zeker wel wat actrices jaloers zijn op wat Biel heeft bereikt, zowel qua acteerprestatie als in haar rol als producent. En misschien is er zelfs wel wat afgunst te vinden rond haar nominaties, al won ze uiteindelijk die Golden Globe niet. Breder getrokken zullen er ook wel wat schrijvers/producenten jaloers zijn om hoe The Sinner is gemaakt: één afgerond verhaal in slechts acht afleveringen. Sommige series gaan te lang door, of hebben meer dan twintig afleveringen nodig om hun punt te maken.

Dus afgunst is misschien de minst aanwezige zonde voor The Sinner. En dat is maar goed ook. Het is juist belangrijk om blij te zijn voor anderen, en om anderen fijne dingen te gunnen. Dus you go girl, Jessica Biel!

Gulzigheid

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 Gulzigheid

Gulzigheid staat bij The Sinner gelijk aan bingewatchen. In dit geval een soort gretigheid om alles snel te zien. Want zoals gezegd bestaat seizoen 1 van The Sinner maar uit acht afleveringen, die een afgesloten hoofdstuk vormen. Seizoen twee heeft weer een geheel ander verhaal. Daarom is dit de ideale serie om snel achter elkaar te kijken. Ook omdat je gewoon wilt weten wat er nou met Cora is gebeurd, en waarom ze die schijnbaar random dude op het strand vermoordde.

In het begin heb ik nog heel even gedacht dat Cora misschien wel een mastermind was die achter alles zat en de touwtjes in handen had. Maar zodra het seizoen op gang kwam, werd wel duidelijk dat zij een slachtoffer was, en niet het brein achter de gebeurtenissen. Kwam dat bingewatchen toch goed uit, zo kwam ik daar in ieder geval snel achter.

Hebzucht

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 Gulzigheid Hebzucht

Hebzucht hangt nauw samen met Gulzigheid. Toen ik seizoen 1 keek, was er nog geen tweede seizoen. Er was nog niet eens sprake van een nieuw seizoen. Het verhaal van Cora had zo’n duidelijk einde. Bovendien was het gebaseerd op het boek De Zondares (The Sinner) van Petra Hammesfahr dus er moest nieuw materiaal gevonden worden. Ik voelde dus een hoop hebzucht naar een tweede seizoen.

Inmiddels is er dus een tweede seizoen. Als je nu nog met de hele serie moet beginnen, kun je meteen twee hele seizoenen kijken. Wat een luxe! De enige link die er is met het eerste seizoen is Harry Ambrose. Bill Pullman keert terug als de gecompliceerde detective die een nieuwe moord moet oplossen. Meer dan de trailer heb ik tot nu toe nog niet gezien, dus ik ben heel benieuwd!

Gemakzucht

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 Gulzigheid Gemakzucht

Wat voor mij het meest aanvoelde als gemakzucht, was hoe de schrijvers omgingen met Cora’s zusje Phoebe. Als kijker moest je geloven dat ze was gestorven aan een nare ziekte, terwijl ze in werkelijkheid al jaren vermist was. Het gaat er bij mij gewoon niet in dat er nooit een zoektocht is geweest, of dat haar ouders niet nog steeds op zoek zijn naar hun vermiste dochter. De politie moest toch ook wel weten hoe de vork in de steel zat? Ik vond het ook heel raar dat Cora’s ouders haar helemaal niet ondervraagden over Phoebe, of dat ze haar help boden om haar herinneringen terug te krijgen.

Ik snap dat de hele verhaalijn rond Phoebe er was om naar die plottwist toe te werken, maar toch had het met iets minder gemakzucht geschreven kunnen worden. Het kan gewoon niet dat een intelligente detective zoals Harry Ambrose de links niet kan leggen of snapt/weet wat er is gebeurd. Hij heeft niet eens naar het verleden van Phoebe gekeken.

Woede

De zeven zonden van The Sinner seizoen 1 Gulzigheid Woede

Er zat een hoop woede in the Sinner. Veel woedende mensen, met ieder hun eigen redenen. Het begon natuurlijk allemaal met Cora die de man op het strand neerstak, zo’n beetje uit het niets. Dat was echt een fantastische scène. Misschien wel de beste van het hele eerste seizoen. Zelfs als je weet dat het gaat gebeuren (het staat zelfs in de omschrijving van de serie en zit in iedere trailer) dan nog is het een shockerende scène. En dat was nog niet eens de laatste gewelddadige dood in The Sinner.

En ander soort woede zat in het feit hoe buitenstaanders omgingen met de familie van Cora. Naar de buitenwereld toe is duidelijk dat ze een koelbloedige moordenaar is. De haat jegens haar familie was zo goed geschreven dat ik er naar van werd. Het was een goed voorbeeld van pure haat. Dus van alle hoofdzonden, had woede waarschijnlijk wel de grootste plaats in dit seizoen.

The Sinner

Heb jij The Sinner al gezien? Misschien heb je seizoen twee zelfs al gezien. Ik ben heel benieuwd of het nieuwe seizoen het eerste kan evenaren, maar ik hoor er goede dingen over. Ik ben in ieder geval blij dat Bill Pullman weer terug is, en dat Jessica Biel als producent aan is gebleven. Tijd voor nog wat gulzige bingewatching binnenkort!

Laat een reactie achter

Nora

Ook interessant

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.