Alleen die titel al: My Roommate Is A Vampire, en de kaft… Dat roept toch bepaalde verwachtingen op. Weinig diepgang, veel spice en barstensvol clichés. Dat klopt enigszins, maar deze feelgood romcom leest ook wel erg lekker weg stiekem. Gewoon leuk en geinig geschreven. Een prima tussendoortje, ook voor de niet-Twilight-fans.

Waar gaat My Roommate Is A Vampire over?

Cassie houdt ervan om kunst te maken, maar ze verdient er helaas niet genoeg mee om brood op de plank te krijgen. Wanneer ze bijna uit huis wordt gezet, vindt ze only een appartement dat er veel beter uitziet dan de huurprijs doet verwachten. Dat kan natuurlijk niet kloppen, maar ze heeft geen andere keuze.

Kamergenoot Frederick J. Fitzwilliam is natuurlijk een beetje bijzonder. Niet alleen slaapt hij de hele dag, maar hij heeft ook geen eten of kookgerei in huis. Daarnaast ziet het interieur eruit alsof het in geen eeuwen is ge-update. Maar, hij laat ook lieve briefjes achter voor Cassie, geeft om haar kunst en vraagt hoe haar dag was. Toegegeven, hij ziet er ook niet slecht uit zonder shirt aan. Alles lijkt Cassie voor de wind te gaan, totdat ze een zak bloed in de koelkast vindt en Frederick iets moet opbiechten…

VERRASSING!

Huh, maar is die gozer een vampier dan? NEE! NIET?! Ja, toch wel. Het is soms een beetje stom dat Cassie het totaal niet ziet aankomen, maar goed, vampirisme zou ook niet mijn eerste gedachte ‘in de echte wereld’. Dat is wel iets waar je even doorheen moet bijten.

Te weinig diepgang?

Wat je merkt aan boeken zoals A Nightmare Before Kissmass en Late Bloomer bijvoorbeeld, is dat het feelgood romcoms zijn met spice én diepgang. De personages zijn queer en/of neurosparkly en/of hebben familieproblemen. Ze voelen menselijk aan. Mijn verwachtingen van My Roommate Is A Vampire waren wat dat betreft dus veel te hoog, want Cassie en Freddy zijn vrij oppervlakkig. Gelukkig maakte dat niet heel veel uit, omdat het boek niet al te dik was.

Wel leuk om te benoemen: Frederick is bi/pan, dat staat ergens in een throwaway line. Merk je in dat hele boek niets van, maar toch mooi. En ik vond het als een creatief persoon heel leuk om te lezen dat Cassie een artiest is. Dat voelde wel daadwerkelijk enigszins realistisch.

Genoeg romantiek

De spanning tussen Cassie en Frederick wordt goed opgebouwd. Zelfs de manier waarop ze elkaar ontmoeten én meteen samenwonen, is prima geloofwaardig voor een romcom. Ze groeien langzaam naar elkaar toe door aantrekkingskracht en lieve briefjes. Dat is echt heel cute om te lezen.

Er zit niet bijzonder veel spice in dit boek, vooral opbouw. De spice lijkt vooral geconcentreerd te zijn aan het einde. Dat had voor mij persoonlijk niet gehoeven, niet zo expliciet in ieder geval, maar het was best prima.

Hou er wel rekening mee dat de relatie tussen Cassie en Frederick echt centraal staat in dit boek. Er gebeurt dus weinig anders, qua verhaal en andere eventuele romantische verhaallijnen. Het is alsof het verhaal oogkleppen op heeft.

My Roommate Is A Vampire is gewoon leuk

Nee, dit is niet per se een literair hoogstandje, maar dat hoeft toch ook niet altijd? Als je een boek zoekt dat je binnen een dag uitleest en je alle blije feels geeft, moet je My Roommate Is A Vampire hebben. Fijne schrijfstijl, leuke grapjes, niet te veel spice. En ook zeker een aanrader als je niet eens per se iets met vampieren hebt.

PS: Dit is echt een aanrader voor fans van Late Bloomer and The Nightmare Before Christmas, omdat het ongeveer gaat over Opal die Hex date. Alleen dan helemaal niet zo queer helaas pindakaas.