Er bestaat inmiddels geen eenvoudige manier meer om “even Star Wars te kijken”. Je kunt beginnen bij A New Hope, alles chronologisch afwerken, eerst de prequels kijken, series ertussen schuiven of een eigen route samenstellen waarbij je alleen de verhalen kiest die je interessant vindt. Ingrids Star Wars-kijkgids voor 2026 laat precies zien waarom er niet één heilige volgorde bestaat.
Maar er is nog een andere manier om door die galaxy far, far away te reizen: je kunt er ook doorheen spelen.
Dat maakt de keuze alleen niet bepaald eenvoudiger. Star Wars-games bestaan al meer dan veertig jaar en variëren van arcadekasten en ruimtesims tot RPG’s, shooters, LEGO-games en enorme open werelden. Sommige vertellen nauwelijks een verhaal. Andere vullen juist gaten op die films en series bewust openlaten.
Dit is daarom geen lijst van de “beste Star Wars-games ooit”. Het is een speelbare kijkgids: vijf games die je een bepaald tijdperk op een manier laten begrijpen die film en televisie moeilijk kunnen nabootsen.
Voor het verre verleden: Knights of the Old Republic
Als je vooral de films en Disney+-series kent, lijkt de geschiedenis van Star Wars soms te beginnen bij de Jedi die we in de prequels ontmoeten. Knights of the Old Republic laat zien hoe klein dat stukje geschiedenis eigenlijk is.
De RPG van BioWare speelt ongeveer vierduizend jaar vóór de opkomst van het Galactic Empire, in een tijd waarin de Jedi en Sith veel talrijker zijn en oorlog voeren op een schaal die bijna vreemd aanvoelt naast de Skywalker-saga.
Dat maakt KOTOR een vreemde maar uitstekende eerste halte. Je hoeft vrijwel niets uit de films te kennen. Tatooine en Kashyyyk zijn herkenbaar, maar de politieke situatie, personages en conflicten zijn nieuw. Het spel gebruikt bekende Star Wars-elementen zonder voortdurend te vragen of je een cameo uit een serie van zes jaar geleden herkent.
Belangrijk is wel dat Knights of the Old Republic tegenwoordig onder de oude Legends-continuïteit valt. Je speelt dus niet een ontbrekend hoofdstuk uit de huidige officiële tijdlijn. Dat maakt het niet minder interessant. Integendeel: KOTOR laat zien hoeveel ruimte er in Star Wars bestaat wanneer een verhaal duizenden jaren afstand neemt van Darth Vader, Luke Skywalker en de Death Star.
Het helpt bovendien om te begrijpen waarom namen als Mandalore zoveel gewicht kunnen dragen. Geekish wees er zelf al vroeg bij The Mandalorian op dat KOTOR-spelers Mandalorians en figuren als Canderous Ordo al lang kenden voordat Din Djarin de helm voor Disney+ opzette.
Speel deze als: je wilt ontdekken hoe Star Wars voelt wanneer de Skywalker-familie nog duizenden jaren verwijderd is van het veroorzaken van problemen.
Bij The Clone Wars: Republic Commando
The Clone Wars geeft de clone troopers namen, persoonlijkheden, vriendschappen en uiteindelijk tragedies. Republic Commando doet iets vergelijkbaars, maar zet je letterlijk achter hun vizier.
De shooter uit 2005 volgt Delta Squad, vier clone commandos die tijdens de Clone Wars worden ingezet voor missies die gewone troepen liever aan iemand anders overlaten. Je speelt als Boss en geeft eenvoudige bevelen aan Fixer, Scorch en Sev. De beroemde slogan was niet voor niets “The Squad is Your Weapon”: de andere drie clones zijn geen decoratie, maar een belangrijk onderdeel van hoe je gevechten oplost.
De game is vooral interessant ná het kijken van Attack of the Clones en een aantal afleveringen van The Clone Wars. De films tonen duizenden identieke soldaten die uit transportschepen stormen. Republic Commando vraagt je om vier van hen uit elkaar te leren houden.
Dat klinkt eenvoudig, maar het verandert je perspectief op de hele oorlog. Plotseling is een clone niet alleen iemand die in de achtergrond door een battle droid wordt neergeschoten. Hij is degene die je net opdracht gaf een sniperpositie in te nemen en die je vijf minuten later weer overeind trekt.
Ook hier geldt een continuïteitswaarschuwing: het oorspronkelijke spel behoort tot Legends, hoewel Delta Squad later zelf zijn weg vond naar The Clone Wars. Lucasfilm heeft bij latere heruitgaven juist benadrukt hoe belangrijk het spel was voor het idee van clone commandos als individuele personages.
Speel deze als: je na The Clone Wars wilt weten hoe de oorlog eruitziet wanneer Anakin en Obi-Wan ergens anders bezig zijn en jij gewoon de deur moet opblazen.
Na Order 66: Jedi: Fallen Order
Wil je één game kiezen die rechtstreeks voelt alsof hij tussen twee bestaande Star Wars-producties past, dan is Jedi: Fallen Order waarschijnlijk de makkelijkste keuze.
Cal Kestis is een Padawan die Order 66 heeft overleefd en enkele jaren na Revenge of the Sith probeert verborgen te blijven terwijl het Empire zijn greep op de galaxy verstevigt. Respawn koos die periode juist omdat er ruimte zat tussen de val van de Jedi en het tijdperk van de originele trilogie.
Wat de game toevoegt, is niet zozeer nóg een uitleg over Order 66. We weten inmiddels redelijk goed dat die dag niet bijzonder prettig verliep. Interessanter is het leven erna. Hoe word je volwassen wanneer vrijwel iedereen die je had moeten trainen dood is? Wat betekent het om Jedi te zijn wanneer het dragen van een lightsaber eerder een opsporingsbericht dan een heldenstatus oplevert?
Daarom is Fallen Order een uitstekende brug tussen Revenge of the Sith, Obi-Wan Kenobi, Andor en A New Hope. Je ziet het Empire niet als de gevestigde oude macht uit de originele films, maar als iets dat nog bezig is zichzelf over de galaxy uit te rollen.
Wie daarna verder wil, kan meteen door naar Jedi: Survivor. Geekish noemde het in de eigen review van Jedi: Survivor een waardig vervolg, en juist samen werken de twee games goed als één lange karakterboog voor Cal, BD-1, Cere, Merrin en de rest van de Mantis-crew.
Speel deze als: je wilt weten hoe het is om een Jedi te zijn wanneer Jedi-zijn eigenlijk een heel slecht carrièreplan is.
Tussen Empire en Jedi: Star Wars Outlaws
De originele trilogie heeft een enorme galaxy, maar we brengen opvallend veel tijd door met rebellen, Imperials en mensen die toevallig erg belangrijk blijken te zijn voor het lot van alles.
Star Wars Outlaws kijkt lager op de maatschappelijke ladder.
De game speelt zich officieel af tussen The Empire Strikes Back en Return of the Jedi. Terwijl Luke zich met zijn vaderproblemen bezighoudt en de Rebellion probeert te overleven, probeert Kay Vess geld te verdienen in de criminele onderwereld. Syndicaten, smokkelaars, cantina’s, gokkers en opportunisten zijn hier niet de kleurrijke achtergrond van andermans avontuur; ze zijn het avontuur.
Dat maakt Outlaws een goede aanvulling op Solo, The Mandalorian en delen van The Book of Boba Fett. Het laat zien waarom de galaxy buiten de grote oorlog überhaupt blijft functioneren. Mensen werken, handelen, stelen, gokken en proberen vooral niet de verkeerde Hutt boos te maken.
En juist omdat het spel tussen Episode V en VI zit, herken je de wereld onmiddellijk zonder dat Kay voortdurend tegen Luke Skywalker hoeft op te botsen. Het Empire is overal, maar voor veel inwoners is het slechts één probleem tussen huur, schulden, rivaliserende syndicaten en het feit dat iemand zojuist hun speeder heeft gestolen.
Speel deze als: Han Solo altijd interessanter voor je was voordat hij zich begon te gedragen als een verantwoordelijke oorlogsheld.
Na Endor: Battlefront II
Return of the Jedi eindigt bijzonder netjes. De tweede Death Star ontploft, de Emperor is dood, Ewoks vieren feest en overal in de galaxy lijkt men alvast de vlaggetjes op te hangen.
Maar een regime dat tientallen jaren over een galaxy heeft geregeerd, verdwijnt natuurlijk niet omdat iemand de eindcredits start.
De singleplayercampagne van Star Wars Battlefront II uit 2017 begint juist bij de vernietiging van de tweede Death Star en volgt Iden Versio, commandant van de Imperial Inferno Squad. Lucasfilm en de ontwikkelaars wilden expliciet onderzoeken hoe Endor eruitzag vanuit het perspectief van mensen die oprecht in het Empire geloofden.
Daarmee vormt de game een interessante brug naar verhalen die later na Return of the Jedi spelen. Het laat zien dat de overwinning van de Rebellion niet hetzelfde is als de onmiddellijke verdwijning van het Empire. Operation: Cinder, Imperial loyalisten en de chaotische nasleep maken duidelijk waarom de New Republic nog jaren werk voor zich heeft.
Dat helpt weer bij series als The Mandalorian en Skeleton Crew, waar de oorlog officieel voorbij is maar de galaxy bepaald niet ineens netjes is geworden. Geekish merkte in de bespreking van Skeleton Crew juist op hoe goed Star Wars kan werken wanneer het grote galactische drama even plaatsmaakt voor een kleiner avontuur in die rommelige wereld.
Speel deze als: je altijd al dacht dat “en toen was het Empire weg” wel een erg optimistische samenvatting van de geschiedenis was.
Je hoeft ze dus niet allemaal te spelen
Een speelbare Star Wars-kijkgids heeft hetzelfde probleem als een gewone kijkgids: zodra iemand beweert dat je 47 dingen moet consumeren voordat je iets anders mag begrijpen, begint het verdacht veel op huiswerk te lijken.
Dat is niet nodig.
KOTOR geeft je het verre verleden. Republic Commando maakt de Clone Wars persoonlijk. Fallen Order laat je de nasleep van Order 66 ervaren. Outlaws opent de criminele wereld tussen twee klassieke films en Battlefront II laat zien wat er gebeurt wanneer de overwinning op Endor voorbij is en iedereen de volgende ochtend weer moet opstaan.
Er zijn natuurlijk tientallen andere routes door de meer dan veertig jaar aan Star Wars-games. Je kunt TIE Fighter spelen om het Empire vanuit de cockpit te zien, Bounty Hunter om meer tijd met Jango Fett door te brengen of jezelf jarenlang verliezen in The Old Republic als vijf games blijkbaar nog steeds te overzichtelijk klonken.
Maar dat is uiteindelijk het leuke aan Star Wars-games. Film en televisie laten ons naar de galaxy kijken. Games vragen iets anders.
Ze vragen waar we zelf willen staan wanneer de camera ergens anders heen draait.
