Toen ik met een instructiefilmpje probeerde uit te zoeken hoe je Koi-Koi speelt, lukte het me niet. ‘Ik moet kaarten matchen en verzamelen’, was het enige wat bleef hangen. Het hele puntensysteem is me nog steeds niet duidelijk, maar alsnog is het ontzettend leuk om te spelen! Misschien kun je dus toch beter een instructiefilmpje opzoeken en niet van mijn ‘hoe speel je Koi-Koi’ alinea uitgaan, maar de conclusie is zeker de moeite om te lezen!
Wat is Hanafuda (Koi-Koi)?
Je vraagt je misschien af: waarom heeft dit spel twee namen? En zitten er ook daadwerkelijk koi in? Hanafuda betekent dat dit spel gespeeld wordt met een specifieke set Japanse speelkaarten (volgens Wikipedia). Op deze kaarten staan bloemen die verdeeld zijn over verschillende seizoenen. Het is een combinatie van een traditioneel spel aan het Japanse hof waarbij kaarten verbonden en gecombineerd moeten worden, en westelijke speelkaarten die in Japan zijn aangekomen dankzij Nederlandse zeelieden. Koi-Koi is het soort spel dat er in dit geval mee gespeeld wordt en nee, er zit helaas geen enkele koi in Koi-Koi… Waarom heet het dan Koi-Koi? Omdat je Koi moet roepen als je risico neemt (dat leg ik hieronder uit).
Fun fact: er wordt gezegd dat dit het favoriete spel is van de Yakuza. Doe met deze informatie wat je wilt.
Hoe speel je Koi Koi?
Zoals ik al zei, de puntentelling duizelt me nog steeds, maar het doel is om in zes rondes (maanden) zo veel mogelijk punten te halen. Dit doe je door bijzondere kaartencombinaties te maken. Er zijn namelijk 48 kaarten die verdeeld worden over verschillende seizoenen en categorieën. Zo heb je dus maanden (deze zijn te herkennen aan het soort bloemen dat erop staat) en die maanden bevatten normale kaarten, felle kaarten, lintjeskaarten en dierenkaarten. Om het extra ingewikkeld te maken: niet alle dierenkaarten bevatten een dier. Blijkbaar telt een brug en iemand met een parasol ook als dier.
Moving on: je begint met aantal kaarten in je hand en een aantal kaarten op het speelveld. Je mag één kaart in je hand matchen met één kaart in het speelveld. Deze kaarten moeten van dezelfde maand zijn. Kun je dit niet? Dan moet je een kaart uit je hand wegspelen. Als je een kaart gematcht of afgelegd hebt, wordt de bovenste kaart van de afpakstapel omgedraaid. Kan deze kaart direct gematcht worden met een kaart die op tafel ligt? Top, dan heb jij dikke bonus. Zo niet, dan komt deze kaart gewoon op het speelveld te liggen.
Hoe je het spel speelt
Here we go. De vuistregel die ik aanhoud, is: hoe meer detail er op het kaartje staat, hoe meer punten je ervoor krijgt. Het maakt dus niet uit hoeveel kaarten je verzameld, het gaat om speciale combo’s. For some reason zijn de maan en het bakje bijvoorbeeld samen heel veel punten waard. In aflopend in waarde zijn de kaarten gerangschikt als volgt:
- Felle kaarten
- Dierenkaarten
- Lintjeskaarten
- Normale kaarten
Als je een aantal binnen dezelfde categorie hebt verzameld of zo’n warrige combo maakt, verdien je punten. Tien normale kaarten is bijvoorbeeld één punt waard, dus daar zou ik niet op focussen. Iedere keer als je punten krijgt, wordt er gevraagd of je de maand af wil ronden of dat je door wilt spelen. Dan roep je dus Koi (niet Koi-Koi, makes sense right?). Bij doorspelen loop je dus het risico dat iemand anders punten haalt en dezelfde vraag krijgt. Dan krijg jij nul punten. Je moet dus afwegen of het de moeite is om door te spelen. Bij één punt is dat vaak wel zo, tenzij je echt heel ver achter staat. Tip: hou dus ook in de gaten hoeveel punten en welke kaarten je tegenstander heeft. Dwarsbomen is altijd een optie.
Pro tip: als je belangrijke kaarten van het bord kan halen door te matchen, is dat altijd tactischer dan dat je een belangrijke kaart in je hand matcht met een normale kaart op het bord. Hiermee voorkom je namelijk dat je tegenstander de kans heeft die belangrijke kaart te pakken. Aan de kaarten in je hand kan je tegenstander toch niet komen.
Conclusie: Koi-Koi wordt leuker hoe vaker je het speelt
In het begin vond ik het veel te ingewikkeld en verloor ik ook, omdat ik niet begreep welke kaarten en bonussen er nou voor zorgde dat ik kon winnen. Nu ik een beetje weet welke kaarten belangrijk zijn en hoe ik kan dwarsbomen, gaat het al een stuk beter. Alsnog ben ik van mening dat de puntentelling van Koi-Koi overbodig complex is, maar het heeft wel een zekere mysterie daardoor. Also, de art is weer heel cute. Ik ben een sucker voor mooie kaarten.
Koi-Koi
Overbodig complex
