Horrortober: Killer Queen is een teleurstellend slap vervolg

In 2017 werden we verrast door de campy horror The Babysitter. Deze film is nooit een supergrote hit geworden, er was ook niet echt een marketingcampagne of iets in die geest. Het is nog steeds een van de meest ondergewaardeerde titels op Netflix: iedereen zou, zeker nu rond Halloween, deze film moeten zien. The Babysitter was grappig, origineel en nam zichzelf niet al te serieus. Kleine hit of niet, er kwam toch een vervolg. En zoals bijna alles in 2020 valt ook Killer Queen erg tegen.

Waar gaat Killer Queen over?

The Babysitter Killer Queen is een teleurstellend slap vervolgHet is twee jaar na de gebeurtenissen uit de eerste film en Cole is nu een junior op de middelbare school. Dat is meteen al een beetje gek. Want juniors (het Amerikaanse systeem gebruikt bij ons niet gebruikte termen freshman, sophomore, junior en senior) zijn ongeveer zestien jaar oud. En twee jaar geleden, in de film althans, was Cole nog twaalf. Lekker inconsequent meteen al. Maar goed, terug naar Cole. Op zijn beste vriendin Melanie (die er bij was in deel 1) na denkt iedereen dat hij de gebeurtenissen uit The Babysitter uit zijn duim heeft gezogen. Daardoor is hij op z’n zachtst gezegd een buitenbeentje op school.

Als zijn ouders hem dreigen mee te nemen naar een speciale psychiatrische school, gaat hij stiekem met Melanie en haar vrienden mee naar een feest naast een meer in de buurt. Nog even er uit en feesten voordat hij zijn vertrouwde omgeving moet achterlaten. Het zou geen horrorfilm zijn als het daar natuurlijk he-le-maal mis gaat. Zijn belagers uit de eerste film zijn letterlijk terug uit de hel en hopen dit keer hun ritueel wel uit de kunnen voeren. En daar hebben ze voor tot aan zonsopkomst, voordat ze definitief terug moeten naar de onderwereld.

Over the top

The Babysitter Killer Queen is een teleurstellend slap vervolg

Het is alsof The Babysitter: Killer Queen niet helemaal weet wat het met zichzelf moet. De uitkomst daarvan is dat geen enkel aspect goed is. De film lijkt te beginnen als een soort high school drama maar daarvoor zijn de personages niet genoeg uitgewerkt. Ook wil Killer Queen aandacht besteden aan wat er sinds de vorige film is gebeurd met de slechteriken in hel, maar we krijgen per persoon slechts zo’n twintig seconden flashback en dat haalt echt al het tempo uit de film. Meer aandacht aan de ouders van Cole schenken doet precies hetzelfde: het is onnodig en leidt af van het hoofdplot. Het kan echt niemand schelen dat Cole’s vader stiekem jointjes rookt.

Ook lijkt het alsof de slechteriken nóg oppervlakkiger zijn dan in de eerste film. Daar waren het overduidelijk karikaturen (de token black guy, het gekke Aziatische meisje, de domme cheerleader en de gespierde quarterback) maar nu zijn het… karikaturen van karikaturen? De acteurs doen nog steeds duidelijk hun best, maar zelfs zij kunnen niets van hun rol maken dit keer. De kleine plottwist die in het verhaal zit, is een van de weinige positieve aspecten van de film.

De… babysitter?

The Babysitter Killer Queen is een teleurstellend slap vervolg

Het allerbeste aan het eerste deel was zonder twijfel Samara Weaving als Bee, de babysitter uit de titel. Zij droeg de film met haar charme, charisma en acteerskills. En nu is ze er (vrijwel) niet? Dat is echt jammer en maakt nog maar eens duidelijk hoe veel invloed zij had op het succes van The Babysitter. Nu heb je de vier slechteriken uit de eerste film, die nog steeds vermakelijk zijn. Judah Lewis (Cole) is minder goed dan in het eerste deel en ook Emily Alyn Lind (Melanie) stelt teleur. Alle andere acteurs zijn nog erger, al probeert nieuwkomer Jenny Ortega nog iets te maken van haar waanzinnig slecht geschreven personage Phoebe.

Het is alsof regisseur McG gewoon nergens tegengas heeft gekregen en gewoon maar heeft gedaan waar hij zin in had. Een random dansscène in een droom-achtige situatie? Ja joh, waarom ook niet.

Killer Queen: conclusie

Als het meest positieve aan een film de soundtrack (uiteráárd met Killer Queen van Queen) is, dan zegt dat wel genoeg. The Babysitter 2 heeft niet voor niets een score van slechts 43% op Rotten Tomatoes, tegenover 72% voor het eerste deel. Wil je voor Halloween een leuke campy horrorfilm kijken, kies dan lekker voor The Babysitter, die nog steeds heel leuk is. Dan doen we gewoon alsof Killer Queen nooit gemaakt is. Want deze film is onnodig, onlogisch en onleuk.

Killer Queen

Vreselijk vervolg
2.15

Verhaal

1.5/5

Cast

3.0/5

Personages

2.0/5

Kijkplezier

2.0/5

Goed

  • Leuk plottwistje
  • Soundtrack

Niet zo

  • Over the top
  • Onlogisch
  • Nergens grappig
  • Haalt het niet bij deel één

Laat een reactie achter

Nora

Volg Nora op Twitter en Instagram: @nosinne

Ook interessant

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.