Wat komt er bij jou op als aan fantasy denkt? Draken, Vampiers en weerwolven? Daniel Warmoeskerken neemt zijn Fantasy naar een ander niveau met wezens die je nog niet kent of wezens die op en nieuwe manier worden belicht in zijn nieuwe boek De ziener van Wilgenhoven.
Deze recensie is onderdeel van de blogtour van De ziener van Wilgenhoven. Wij ontvingen een recensie-exemplaar van uitgeverij Godijn in ruil voor onze eerlijke mening.
Waar gaat De ziener van Wilgenhoven over?
De ziener van Wilgenhoven is een Young Adult urban fantasy over Merel en Pecu. Merel is de volgende Ziener van Wilgenhoven en zal er samen met het Avalons Gilde voor zorgen dat wezens en mensen vredig samen kunnen even.
Pecu is de zoon van de huidige Gildeleider en wordt klaargestoomd om toe te treden als nieuw Gildelid. Wanneer er iets kostbaars gestolen wordt, begint de tijd te dringen en gaat hij samen met Merel op zoek naar de waarheid. De flaptekst:
In Wilgenhoven leven wezens en mensen vredig samen, onder bescherming van de ziener en het magische Avalons Gilde.
Merel wordt ooit de volgende ziener, maar leidt tot die tijd een normaal leven. Op school valt ze direct voor Col, een nieuwe leerling die met iedereen contact legt, behalve met haar. Waarom tonen Merels zienersogen zijn ware aard niet en met welk doel is hij naar Wilgenhoven verhuisd?
Avalons Gilde zorgt ervoor dat de bijzondere bewoners er als mensen uitzien. Pecu wordt door zijn vader, de leider van het gilde, opgeleid om tot Avalon toe te treden. Wanneer iemand een krachtig, magisch voorwerp uit hun ondergrondse bibliotheek steelt, probeert hij met Merel de waarheid te achterhalen. Steeds meer twijfelt Pecu over zijn rol in het dorp en over zijn toekomst. Tijd om na te denken, krijgt hij nauwelijks. Er dreigt gevaar. Hij kan zijn vader, het gilde en zijn vrienden onmogelijk in de steek laten.
Personages
Wat leuk is aan de personages in dit boek, is dat elk personage een typisch karakter heeft. Daardoor is het makkelijk om mensen uit je eigen leven te koppelen aan deze personages, wat extra diepgang aan hen geeft. Het mysterie dat sommigen met zich meebrengen staat in contrast met de personages die juist heel erg uitgediept worden, van hun gedachten tot gedrag.
De ziener’s worldbuilding
De worldbuilding is uitgebreid, waardoor je een duidelijk beeld krijgt van de plaats waar het zich afspeelt. Omdat het een urban fantasy is, vindt een groot deel van de (fictieve) stad plaats in de ‘normale’ wereld. Daardoor zijn sommige uitgebreide toelichtingen over de omgeving niet altijd nodig. Maar voor de mensen die graag beelddenken, is het zeker wel een toevoeging aan het verhaal.
Ook de gebieden die voor de lezer nieuw zijn, worden duidelijk toegelicht. Daardoor kan je een goed beeld krijgen van cruciale plekken. Dit is handig omdat sommige plekken zoals de ‘ondergrondse’ vaker terugkomen in het verhaal.
Schrijfstijl
In het begin was de schrijfstijl even wennen. Het leest op zich makkelijk alleen is het in een andere stijl geschreven dan ik gewend ben. Verder in het verhaal wen je daar aan en valt het niet meer op. Er worden ook verschillende stijlen gebruikt, aangepast op het moment in het verhaal, wat een fijne toevoeging geeft. Soms is het beschrijvend en geeft het een over view van de dingen die er gaande zijn. Soms gaat het heel specifiek in op één personage waardoor er mysterie ontstaat over wat er met de anderen gebeurd. Tot slot is de schrijfstijl in het algemeen makkelijk te lezen, onder anderen door bijvoorbeeld woordkeuze en zinslengte.
Meest indrukwekkende
Ik vond de grote plottwist op ongeveer de helft/driekwart verrassend en dat geeft het verhaal een leuke wending. Het verhaal komt in een stroomversnelling en ik heb het boek daarna ik één zit uitgelezen. Aansluitend maakt het je nieuwsgierig naar het volgende deel. Kortom: een YA urban fantasy van eigen bodem die een nieuwe draai geeft aan vredig samenleven in Nederland.
Conclusie
Het verhaal is pakkend en heeft een interessante opening die je meteen nieuwsgierig maakt. Je leert belangrijke personages kennen en het verhaal heeft een langzame buildup. Naarmate er meer gebeurt, komt er tempo in het verhaal. Door het wisselen van perspectieven krijg je een volledig beeld van wat er allemaal op hetzelfde moment gebeurt. Het zorgt er alleen wel voor dat de snelheid een beetje uit het verhaal gehaald wordt. Op een gegeven moment komt het verhaal is een stroomversnelling na een plottwist, kort gevolgd door het einde van het verhaal. De Phasing had iets meer verspreid gekund, maar dat had er wel voor gezorgd dat de opzet van het verhaal iets anders was geweest. Het is dan kiezen tussen twee verschillende opzetten, en dat is uiteraard aan de auteur.
Ben je benieuwd naar meer van Daniel? Kijk dan snel naar het interview met auteur Daniel Warmoeskerken
