Recensie: Titans is bingewaardig maar wil te veel

Er lijken steeds meer streaming services te komen. Een tijd terug leek Netflix het alleenrecht te hebben, maar nu komt vrijwel ieder platform met een eigen dienst. Dit jaar komt Disney+ (in Amerika althans) op de markt. HBO, Apple, Hulu, Videoland, Amazon Prime… de lijst wordt alleen maar langer. In Amerika heeft DC Comics ook al een eigen kanaal: DC Universe. Omdat deze streaming service voorlopig nog niet in Europa verkrijgbaar is, hebben ze een deal gemaakt met Netflix. Op die manier kunnen wij tóch van hun eerste originele tv-serie genieten: Titans. Een heerlijk duistere serie met bekende en wat minder bekende personages.

Waar gaat Titans over?

Recensie: Titans is bingewaardig maar wil te veel

De omschrijving van Netflix zelf is erg karig:

Batmans ex-partner Dick Grayson is een eigen weg ingeslagen en komt enkele jonge helden met problemen tegen. Ze hebben hard een mentor nodig.

Ook Wikipedia heeft niet veel toe tevoegen:

When Dick Grayson and Rachel Roth require assistance to deal with a plot that threatens the entire planet, they join forces with Kory Anders and Garfield Logan to form the Titans.

Hoe dan ook, de serie draait duidelijk om Dick Grayson, Batman’s voormalige partner Robin. Dick is nu politieagent in Chicago en heeft zijn banden met Batman en Gotham City verbroken. Tijdens zijn werk komt hij Rachel Roth tegen, een meisje met bijzondere krachten. In een samenloop van omstandigheden lopen ze ook Kory en Gar tegen het lijf, en zo zijn de Titans geboren. Alhoewel, in de serie noemen ze zichzelf nergens zo en vormen ze bovendien nooit officiëel een superheldenteam. Ze moeten door het plot gestuurde gebeurtenissen wel samenwerken, of ze nu willen of niet. Dick weet uiteraard veel van ‘het wereldje’ en probeert zijn drie nieuwe vrienden zo goed mogelijk te helpen.

Niet zo Teen meer

Recensie: Titans is bingewaardig maar wil te veel

Je kent de Titans waarschijnlijk wel onder de noemer Teen Titans. Deze comicreeks heeft ook twee populaire animatieseries voortgebracht: Teen Titans (2003) en Teen Titans Go! (2013). Die laatste kreeg vorig jaar zelfs een bioscoopversie: Teen Titans Go! To the Movies. De nieuwe live-action serie is in niets te vergelijken met de schattige, vrolijke en hyperactieve animatieseries. Daarom is er ook voor gekozen om het hele ‘Teen’ uit de titel te schrappen. Deze televisieserie is hard, rauw en duister en mikt op een wat ouder publiek dan tieners.

Daarin onderscheidt de serie zich ook meteen van de zogenaamde Arrowverse series (ook van DC en ook op Netflix te vinden), die toch meer soap-achtig zijn, en vooral voor een jonger publiek bedoeld. Bovendien bestaat een seizoen van een van die series uit meer dan twintig afleveringen, best een bitse zit. Met Titans ben je in slechts elf afleveringen klaar met seizoen één.

Door de wat meer duistere insteek kunnen er dingen gezegd worden als ‘Fuck Batman’ en zit er behoorlijk wat hard geweld in de serie. Het is slim om de ‘teen’ te laten vallen, de benaming Titans spreekt genoeg tot de verbeelding. Ook is er in deze serie meer ruimte voor karakterontwikkeling. Dick Grayson heeft duidelijk issues met zijn verleden als sidekick voor Batman en heeft het er lastig mee helemaal op zichzelf te focussen.

Het is duidelijk dat hij moet kiezen tussen het zijn van Dick of het zijn van Robin, wat de nodige consequenties met zich mee brengt. Ook krijgen we meer te weten over zijn verleden en hoe hij is geworden tot wie hij is. Gelukkig zet hoofdrolspeler Brenton Thwaites een geloofwaardig personage neer, want Titans leunt zwaar op Dick/Robin. Voor het eerst in tijden, misschien zelfs wel voor het eerst ooit, is er een kickass live action Robin om naar te kunnen kijken.

Bomvol eerste seizoen

Recensie: Titans is bingewaardig maar wil te veel

Het is wel duidelijk dat Titans zichzelf als belangrijke titel op de markt wil zetten, en dat het het visitekaartje voor DC Universe moet zijn. Want het seizoen zit tot de nok toe gevuld en dat is misschien net iets te veel van het goede. Dick is goed uitgewerkt en heeft, terecht, de meeste screentime. Ook Rachel’s verhaallijn komt goed tot zijn recht. Maar daarna blijkt dat de schrijvers niet echt konden kiezen en dat ze dus maar gewoon álles hebben uitgewerkt. Het lijkt alsof de makers vooral niet helemaal wisten wat ze nou met Kory aanmoesten. Haar geheugenverlies wordt te ver uitgerekt en als dan uiteindelijk duidelijk wordt dat ze een alien is, wordt dat te vluchtig uitgewerkt. Er is gewoon niet genoeg ruimte voor een degelijke verhaallijn voor Kory en dat is jammer want ze is een super interessant personage. Daar had meer in gezeten.

Omdat Dick, Rachel en Kory al zo veel aandacht krijgen, valt Gar/Beast Boy een beetje buiten de boot. Zijn personage wordt niet goed genoeg benut en hij mag af en toe alleen in een tijger veranderen. De Beast Boy uit de animatieseries was zo veel toffer en uniek. Daarnaast wil Titans ook de personages Hawk en Dove/Hank en Dawn een eigen achtergrondverhaal geven. En hoewel dat verhaal heel interessant is, haalt het de vaart uit de serie. Er is gewoon niet genoeg tijd voor zo veel personages, en dan zijn we er zelfs nog niet. Want aflevering vier dient als backdoor pilot voor de andere nieuwe DC Universe serie Doom Patrol. Daardoor gaat die aflevering wéér over andere personages waardoor er weer minder tijd overblijft voor de vier belangrijkste personages.

Ook krijgen Donna Troy en Jason Todd allebei zowat een eigen aflevering. Het is echt heel leuk om deze twee personages op het scherm te zien, maar Titans zit al zo vol. Donna had best in het tweede seizoen geïntroduceerd kunnen worden. Dat is een beetje het probleem van Titans: het wil te veel in te weinig tijd. Doordat er zó veel (allemaal even gave) personages in de serie zitten, gaat dat een beetje ten koste aan de vaart en aan het hoofdplot.

Conclusie

Titans is een erg fijne nieuwe serie die je binnen de kortste keren hebt gebingewatcht. Dit kan met recht het paradepaardje van de DC Universe worden. De personages zijn allemaal super en de acteurs zijn stuk voor stuk heel goed in hun rol. Het is alleen wel duidelijk dat de serie nog in de kinderschoenen staat. Het wil net te veel. Maar omdat alle personages nu geïntroduceerd zijn en we meer weten over hun achtergronden, kan het al aangekondigde seizoen twee alleen maar beter worden. Titans eindigt met een klapper van een cliffhanger (en introuceert in de after credits scene nóg een nieuw personage) dus laten we hopen dat het tweede seizoen snel komt. Misschien zien we Nightwing daarin wel zijn opwachting maken.

Het grootste minpunt van het hele eerste seizoen? Die pruik van Kory. Laten we die gewoon in de prullenbak gooien. Kickass Kory verdient beter.

Titans

Eindelijk een goede DC serie
3.4

Cast & Personages

4.0/5

Focus

2.0/5

Sfeer

4.0/5

Actie

3.5/5

Laat een reactie achter

Nora

Ook interessant

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.