Het is niet makkelijk om een serie als Squid Game een succes te maken. De kunst is om een binge-waardige drama te vermengen met bruut geweld en een boodschap die hard binnenkomt. Regisseur Hwang Dong-hyuk was in eerste instantie dan ook niet van plan om meerdere seizoenen te maken van Squid Game. Maar als het een internationale monsterhit is, dan is er al gauw geen keuze. Seizoen 2 had een stuk minder tempo dan het eerste seizoen en voelde een beetje als opwarmertje. Met Squid Game seizoen 3 is de spanning wel weer terug met een einde die voor veel kijkers wellicht onverwacht is.

Waar gaat Squid Game seizoen 3 over?

Gi-hun (Lee Jung-jae) zit nog altijd gevangen op het eiland waar de Squid Games plaatsvinden. Na een mislukte rebellie zijn de verliezen groot en moet hij leven met een intens schuldgevoel. De spellen gaan echter gewoon door en nog meer levens staan op het spel. Ondertussen probeert rechercheur Kang Dae-ho (Kang Ha-neul) er alles aan te doen om het eiland te vinden, maar komt hij erachter dat niet iedereen te vertrouwen is.

Een lesje in menselijkheid

Squid Game seizoen 3 focust zich meer op de personages zelf en de keuzes die we maken in situaties van leven of dood. Gi-hun is niet meer de held zoals we hem kennen. Hij is gebroken en gaat gebukt onder zijn schuldgevoelens. Op de een of andere manier maakt dit hem nog menselijker, in plaats van de held die altijd hoop houdt. Gi-hun is ook niet de enige die moeilijke keuzes moet maken. Sommige personages moeten kiezen tussen hun eigen leven of het redden van anderen en veel van hen kiezen uiteindelijk toch voor zichzelf. Het feit dat er een baby in het spel komt en er genoeg spelers zijn die de baby als makkelijke prooi zien zegt al genoeg. Daarnaast is de baby ook een goede manier om te laten zien hoe trauma kan worden overgegeven van ouder op kind.

Naast het feit dat we de spelers realistischer zien, krijgen ook de bad guys wat meer sympathie. We leren meer over Front man (Byung-hun Lee) en de keuzes die hij heeft gemaakt tijdens zijn spel. Hij wil er alles aan doen om Gi-hun dezelfde keuzes te laten maken, alleen maar om te bewijzen dat alle mensen hetzelfde zijn. Ook bewaker Kang No-eul (Park Gyu-young) laat zien dat er meer achter de bewakers schuilt dan gezichtloze moordenaars.

De emotie en performances van vrijwel alle Koreaanse acteurs zijn erg goed, maar helaas keren ook de VIPs weer terug. Hoewel ze in seizoen 1 ook al matig waren, hebben ze nu teveel schermtijd. De ongemakkelijke nagesynchroniseerde dialogen en overdreven cartooneske performances halen toch wat momentum uit de serie.

Spannende spellen

Een van de dingen die Squid Game natuurlijk interessant maken zijn de spellen. De makers kiezen spellen die we allemaal wel een keer gespeeld hebben, maar dan dodelijk. Zo spelen ze in dit seizoen onder andere verstoppertje. De manier waarop dit gefilmd is zorgt voor een claustrofobisch gevoel, waardoor je als kijker ook met verhoogde hartslag naar je scherm zit te turen. Ook het laatste spel zal je nog lang achtervolgen door de manier waarop alles in beeld is gebracht. Het enige visuele wat tegenvalt is de CGI baby die overduidelijk nep is. Nu is het logisch dat ze geen echte baby gebruiken om potentieel van een brug af te gooien, maar het is jammer dat deze niet realistischer had kunnen zijn.

Conclusie

Squid Game seizoen 3 is een waarschuwend verhaal die de ware aard van de mens laat zien. Het laat ook zien dat het goede niet altijd kan overwinnen over het kwaad. De serie zou het beste hier kunnen stoppen, zonder onnodige spin-offs. Maar een cameo aan het einde van dit seizoen laat zien dat we waarschijnlijk nog niet klaar zijn met deze bloederige wereld.