Soms dan heb je geen zin om te kijken naar films vol actie en geweld. Op die momenten is het fijn om te kunnen zitten met een bak popcorn en je gewoon mee te laten slepen door een gezinsvriendelijk verhaal. Een van die films is nu te zien op Netflix, genaamd Nonnas. De film, met Vince Vaughn in de hoofdrol, is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Jody Scaravella. Na het verlies van zijn moeder opende hij in 2007 het restaurant Enoteca Maria op Staten Island, New York. Twee decennia later is het restaurant waar oma’s in de keuken staan nog steeds razend populair. Door de komst van deze Netflix film zal het nog wel een tandje drukker gaan worden.

Waar gaat Nonnas over?
Na de dood van zijn moeder heeft Joe (Vince Vaughn) moeite om zijn leven weer op de rit te krijgen. Zijn beste vrienden Bruno (Joe Manganiello) en Stella (Drea de Matteo) proberen hem te motiveren om zijn leven weer op te pakken. Na een bezoek aan Staten Island heeft Joe de oplossing. Hij heeft een restaurant gekocht en wil dat dit een plek wordt waar mensen kunnen komen en kunnen genieten van eten dat hen aan thuis doet denken. Hij roept hierbij de hulp in van een aantal grootmoeders die de keuken voor hem bemannen. Maar Joe heeft geen business plan en geen idee hoe het runnen van een restaurant er daadwerkelijk aan toe gaat. Tegenslag na tegenslag brengt het restaurant in gevaar, maar Joe laat zijn droom niet varen.
Familie is belangrijk
Nonnas is geen revolutionaire film en dat hoeft het ook niet te zijn. Het is een verhaal dat je doet denken aan de momenten dat je je echt thuis voelde. Of het nu de geur is van het recept van je oma of de mensen om je heen. Nonnas voelt als een warme deken. Uiteraard met een aantal clichés, maar dat is ze vergeven. Het is het verhaal van de underdog die een business opent en het tegen beter weten in een groot succes maakt. Maar ook die verhalen zijn af en toe fijn om te kijken.
De kracht in de film zit hem voornamelijk in de actrices die de rollen van de grootmoeders spelen. Susan Sarandon speelt de grootmoeder die nog altijd sex appeal heeft. Lorraine Bracco is de chagrijnige oma die we allemaal wel eens hebben meegemaakt, maar die stiekem toch een hart van goud heeft. Taila Shire is een voormalige non die op zoek is naar een nieuwe uitdaging en Brenda Vaccaro is de luidruchtige grootmoeder die goed voor iedereen zorgt maar wel genoeg te klagen heeft. Zij maken de film speciaal en geven het een hart.
Een van de personages in de film zegt: “Je moet je rouw voeden. Het is de enige manier om er doorheen te komen.” Vervolgens geeft ze Joe een gerecht waar maar liefst 18 teentjes knoflook in zit. Menig vampier zou er een rolberoerte van krijgen. Echter is het wel een zin die de toon zet voor de rest van de film en het belang van een gemeenschap.

Conclusie
Nonnas is een simpele familiekomedie die je doet nadenken over waar je vandaan komt. Na het zien van deze film had ik spontaan de behoefte om mijn moeder op te bellen en te vragen naar alle familierecepten die anders wellicht verloren gaan. Het is een film die je laat zien dat je lief moet hebben en de mensen die je liefhebt je nooit helemaal zullen verlaten zolang je de gedachte aan hen in leven houdt.

