Ah, wie kan zich de vroege jaren 2000 nou niet meer herinneren? Tienermeisjes en huisvrouwen gleden spontaan van hun stoel af in de bioscopen. Boeken werden verslonden. Het was nog net geen oorlog tussen aanhangers van Team Edward en Team Jacob. We hebben het natuurlijk over de hele hype rondom Twilight. Hoewel de serie mateloos populair was bij een grote doelgroep, snapte de rest van de wereld weinig van de obsessie. Hoe dan ook, de serie was ongekend populair, tot het ineens ophield. Na de laatste film, Breaking Dawn 2, werd het ineens stil in de vampierenwereld. Fansites hielden het voor gezien en langzaam verdween de serie naar de achtergrond. Het boek Midnight Sun, waar schrijfster Stephenie Meyer mee begonnen was maar na een lek nooit afmaakte, leek een stille dood te zijn gestorven.
Tot daar ineens het nieuws kwam dat Midnight Sun, oftewel het eerste boek uit de serie vanuit het perspectief van Edward, toch uit zou komen. We hadden eerder al een gender-bend versie van Twilight, Life and Death, moeten doorstaan. Dat boek werd wat minder enthousiast ontvangen, maar het boek vanuit het perspectief van Edward zorgde er voor dat alle Twihards spontaan hun merchandise weer van de zolder af haalden. In de eerste week werd het boek al minstens een miljoen keer verkocht. De vraag is echter, is het het waard om Midnight Sun te lezen? Het antwoord? Als je een Twihard bent zeker. Anders niet perse.
Waar gaat Midnight Sun over?
Edward Cullen is een vampier wiens leven leeg is en zinloos. Dit alles verandert als het mysterieuze meisje Bella Swan naar Forks komt. Hoewel Edward de gedachten van iedereen om hem heen kan lezen, is het bij Bella stil. Tot overmaat van ramp ruikt het nieuwe meisje ook nog heel bijzonder voor hem, wat er voor zorgt dat Edward zijn best moet doen om haar niet te vermoorden. Langzaamaan maakt zijn haat echter ruimte voor liefde, zeker als blijkt dat Bella hetzelfde voelt als hij. Het is het begin van een ingewikkeld liefdesverhaal, die alleen maar gecompliceerder wordt als een andere vampier het op Bella heeft gemunt.
Interessante momenten, maar langdradig
Om maar met de deur in huis te vallen, Midnight Sun heeft een aantal sterke punten, maar ook veel zwakke punten. Het allerbelangrijkste punt is dat het boek echt geen 700+ pagina’s hoeven te zijn. De originele Twilight was ook niet zo lang en het is niet alsof bijna alle nieuwe hoofdstukken ook echt van toegevoegde waarde zijn. Zo leren we veel over het ontstaan van de Cullen familie, maar dat was niet noodzakelijk omdat dat in latere boeken ook al verteld werd. Verder wordt er ook al gehint naar gebeurtenissen uit latere boeken. Herkenbaar is het wel. Belangrijk totaal niet. Zo is er ook een geheel hoofdstuk gewijd aan Bella die vragen beantwoordt. Geen interessante vragen, maar van het niveau “Wat is je favoriete kleur?”. Nu staat het eerste deel natuurlijk sowieso al niet bekend om het spannende plot, maar dit gaat wel heel erg langzaam.
In het begin van het boek zitten wel interessante momenten. Zo is het interessant als Edward Forks verlaat en naar de Denali coven gaat om te ontsnappen aan Bella. Dat zijn momenten die iets toevoegen. Voor de rest is het boek voornamelijk tell don’t show. We zitten natuurlijk constant in Edwards hoofd, en hij zit juist weer in de hoofden van anderen. Hierdoor hebben we nooit het idee dat we echt iets meemaken. Dat is jammer.
Stalker
Een kritiekpunt die het origineel kreeg was het feit dat de relatie tussen Bella en Edward niet gezond is. Midnight Sun maakt het er niet beter op. Ondanks het feit dat Edward weet dat wat hij doet stalken is, probeert Meyer zijn gedrag toch enigszins te rechtvaardigen. Bella vindt het niet erg dus hey, who cares? Wat wel een verbeterpunt is, is dat Bella wat meer karaktereigenschappen heeft gekregen. We zien haar door de ogen van Edward als iemand die hulpvaardig is en slim. In het origineel had Bella net zoveel karakter als een legoblokje. Zij is dus enigszins ontwikkeld, waardoor het minder vervelend was om over haar te moeten lezen. Het probleem is echter dat Midnight Sun Edward juist een minder interessant personage maakt. De reden dat het origineel zo succesvol was, was mede doordat Edward een dodelijk mysterie was. Doordat we nu meer dan 700 pagina’s in zijn hoofd doorbrengen, komen we er toch achter dat hij niet zo spannend is als Bella ons deed beloven.
De enige personages die interessant zijn in dit boek zijn wederom de Cullens. Vooral Alice en Emmett bieden een welkome afleiding van de Bella en Edward momenten. Het is vermoeiend om steeds te moeten lezen hoeveel Edward zichzelf haat, dus alle positiviteit is meegenomen.
Conclusie
Midnight Sun is niets nieuws onder de Twilight zon. We weten al hoe het verhaal afloopt, en alles lezen vanuit het perspectief van Edward haalt toch een beetje de magie weg. Voor de echte die-hard Twihards is dit wellicht een boek die hun harten sneller doet kloppen. Voor de gemiddelde lezer voegt Midnight Sun echter niets toe.
Midnight Sun
Goed
- Alice en Emmett
- Bella is meer ontwikkeld
- Meer vampieren
Niet zo
- Traag
- Weinig nieuwe informatie
