Je kunt van alles vinden van Jennifer Lopez. Over haar muziek, haar liefdesleven, haar zakelijke ondernemingen en haar acteertalent zijn de meningen al jaren verdeeld. Toch valt er één ding moeilijk te ontkennen en dat is dat JLo nog altijd een entertainment powerhouse is. Of je vindt dat ze talent heeft of niet, ze zit toch al vele jaren in de business.
De afgelopen jaren heeft Lopez bovendien een nieuw thuis gevonden bij Netflix. De streamingdienst ontving haar met open armen en gaf haar onder meer een hoofdrol in de sciencefictionfilm Atlas. Nu keert ze terug naar het genre waarmee ze begin deze eeuw groot werd, namelijk de romantische komedie. Met Office Romance probeert ze opnieuw de charme van haar grootste successen op te roepen. Helaas levert dat wederom een dertien-in-een-dozijn film op die weinig toevoegt aan een genre dat al jaren weinig succes heeft gekend.
Waar gaat Office Romance over?
In Office Romance is Jackie Cruz (Lopez) een ambitieuze topvrouw die haar carrière altijd op de eerste plaats heeft gezet. Wanneer een nieuwe collega (Brett Goldstein) haar zorgvuldig opgebouwde routine verstoort, ontstaan er gevoelens die eigenlijk niet mogen bestaan. De bedrijfsregels staan een relatie tussen collega’s in de weg, waardoor beide partijen moeten kiezen tussen hun professionele toekomst en hun persoonlijke geluk.
Een leuk idee dat nergens echt tot bloei komt
Een goede romantische komedie maken is moeilijker dan veel mensen denken. De beste voorbeelden uit het genre combineren humor, romantiek en bekende alledaagse situaties met elkaar. Tegenwoordig lijken nog maar weinig filmmakers die formule echt te beheersen.
Dat maakt Office Romance extra frustrerend, want het uitgangspunt is helemaal niet verkeerd. Wie heeft er nooit een collega gehad waar stiekem meer gevoelens voor waren dan strikt professioneel verantwoord was? Het idee van een verboden kantoorromance biedt genoeg mogelijkheden voor spanning, ongemakkelijke situaties en romantische verwikkelingen.
De uitvoering laat echter te wensen over. De film heeft absoluut een aantal lieve momenten en Lopez weet met haar natuurlijke charme regelmatig wat leven in de brouwerij te brengen. Toch blijft het script opvallend zwak. De meeste ontwikkelingen zie je al van ver aankomen en de zogenaamde verrassingen voelen eerder als verplichte tussenstops dan als echte plotwendingen.
Een romance die nooit echt overtuigt
Het grootste probleem zit misschien wel in de relatie van de hoofdpersonages. Jennifer Lopez doet wat ze altijd doet. Ze speelt moeiteloos een sympathieke hoofdrol en weet zelfs matige scènes nog enigszins overeind te houden. Brett Goldstein, die veel kijkers zullen kennen uit Ted Lasso, kan daar helaas niet voldoende tegenover zetten.
Daardoor voelt de romance tussen beide personages vaak geforceerd. De chemie die nodig is om een romantische komedie te laten werken, blijft grotendeels afwezig. Het script probeert dat te compenseren met een opvallende hoeveelheid scheldwoorden, maar die voelen eerder geforceerd dan natuurlijk. Alsof de makers koste wat kost wilden bewijzen dat deze personages echte mensen zijn.
Vervolgens worden er nog allerlei extra verhaallijnen toegevoegd. Er is een moeizame vader-dochterrelatie, een zus die in de gevangenis zit en verschillende persoonlijke problemen die voor extra diepgang moeten zorgen. In theorie klinkt dat als voldoende materiaal om de film interessant te maken. In de praktijk voelt het vooral als opvulling. Geen van die verhaallijnen krijgt genoeg aandacht om echt indruk te maken.
Ook de komedie laat het afweten
Voor een film die zichzelf verkoopt als romantische komedie is er bovendien verrassend weinig te lachen. Natuurlijk zitten er af en toe een paar aardige momenten tussen, maar echte uitschieters ontbreken volledig. Het resultaat is een film die zich ergens tussen romantiek en drama bevindt, zonder in een van beide genres echt uit te blinken.
Dat maakt Office Romance zeker niet onkijkbaar. De film kijkt makkelijk weg en Lopez blijft een aanwezigheid waar je graag naar kijkt. Maar zodra de aftiteling begint, is er weinig dat blijft hangen.
Conclusie
Jennifer Lopez was begin jaren 2000 de onbetwiste koningin van de romantische komedie. Films als The Wedding Planner en Maid in Manhattan bewezen dat ze precies wist hoe dit genre moest werken. Office Romance voelt als een serieuze poging om die periode nieuw leven in te blazen, maar laat tegelijkertijd zien dat nostalgie alleen niet voldoende is.
De film heeft charme, een sympathieke hoofdrolspeelster en een uitgangspunt waar best iets mee te doen was. Toch komt het allemaal nooit echt samen. Het is niet zo slecht dat we naar HR stappen om een officiële klacht in te dienen, maar blij worden we er ook bepaald niet van.
Office Romance
Netflix
Goed
- Cast is oké
Niet zo
- Verhaal is voorspelbaar
- Humor is mager
- Weinig romantiek
