Dat James Cameron een goede regisseur is, dat weten we natuurlijk. Dat hij in theorie ook weet hoe hij een goede sequel moet maken, dat heeft hij ook al vaak laten zien. Het lijkt er echter op dat zijn focus om de Avatar franchise uit te melken en vijf films te maken zijn meesterwerk in de weg zit. Want, hoe spectaculair Avatar: Fire and Ash ook mag zijn, het is weer meer van hetzelfde. Uiteindelijk zorgt dit als kijker voor een déjà-vu. Want hebben we precies dit verhaal al niet in deel 2 gezien?
Waar gaat Avatar: Fire and Ash over?
Het is een jaar na de gebeurtenissen van The Way of Water. Jake’s (Sam Worthington) zoon Neteyam is gestorven en dit zorgt ervoor dat hij afstand heeft genomen van zijn zoon Lo’ak (Britain Dalton), die hij de schuld geeft. Terwijl Jake en Lo’ak proberen om na dit tragedie weer dichterbij elkaar te komen, heeft ook Neytiri (Zoe Saldana) het moeilijk. Ze kan niet omgaan met de pijn en kan geen stabiliteit vinden zo ver weg van haar huis. Vrede is echter ver te zoeken. Kolonel Quaritch (Stephen Lang) is nog steeds op missie om Jake te laten boeten voor zijn verraad. Hij roept hierbij de hulp in van de wrede Varang (Oona Chaplin) en het Asvolk, die de hele wereld willen zien branden.
Gemiste kans
Avatar: Fire and Ash is in essentie geen slechte film. In tegendeel, voornamelijk visueel gezien is de film weer een waar spektakel om te kijken. In een wereld vol AI is het nog altijd bewonderingswaardig dat Cameron met behulp van zijn team een eigen wereld heeft gecreëerd die zo echt aanvoelt. Alleen is dat geen trucje dat kan blijven werken. Op het moment dat je van je publiek vraagt dat ze meer dan drie uur stil moeten zitten in een bioscoopstoel, dan moet je meer te bieden hebben, en dat heeft deze film helaas niet.
Er zijn een aantal zaken waar het misgaat in Fire & Ash. Het verhaal lijkt een herhaling te zijn van deel 2. Alles wat er in het vorige deel is gebeurd, gebeurt nu ook weer, alleen dan met een aantal nieuwe personages in de mix. Het asvolk is interessant, zeker hun leider Varang. Waar ze in de eerste helft van de film nog een indrukwekkende slechterik is, verandert dat allemaal in het tweede deel. Om een of andere reden moet oude schurk Quaritch weer terugkeren. Onder zijn invloed verandert Varang in niets meer dan een bijrol die ondersteunt in plaats van een gevaar vormt voor Jake en zijn familie. Dat is jammer, want Cameron staat er juist om bekend dat hij goede vrouwelijke helden en schurken neer kan zetten.
Itsy bitsy Spider
Waar het openingsmonoloog over rouw belooft dat dit een interessante kijk wordt op het leren omgaan met het verlies van een dierbare, wordt dit echter niet zo heel goed uitgewerkt. Eerlijk gezegd zijn er maar weinig personages die echt goed worden neergezet. Een van de personages die daar het meeste onder lijdt is Spider (Jack Champion). Het verhaal draait voor een groot deel om hem, maar als personage is hij gewoon niet goed uitgewerkt, wat zorgt voor irritatie. Dat is zo jammer aangezien hij zo essentieel is voor het plot. Er zijn een aantal momenten tussen hem en Kiri (Sigourney Weaver) die laten zien hoe allebei de personages zich buitengesloten voelen van hun gemeenschap, maar dit is niet genoeg om Spider een volwaardige arc te geven.
Conclusie
Van de scenes die lijken alsof ze zo uit The Way of Water komen, tot belangrijke personages die potentie hebben die niet wordt waargemaakt, is Avatar: Fire And Ash een teleurstellende derde film in de franchise. Het visuele spektakel kan de film niet redden van het feit dat het bijna een kopie is van het vorige deel. Wellicht als het een trilogie zou zijn geweest, dat Cameron de franchise op een goede manier zou kunnen afsluiten, maar de verhalen van de volgende twee films moeten absurd goed zijn om een verdrinkende franchise te redden.
Avatar: Fire and Ash
Disney
