Voor een romcom is het belangrijk dat de kijker mee kan gaan in de chemie tussen personages. Dat lukte mij totaal niet tijdens Your Place or Mine. De relatie tussen Peter en zoontje Jack was een stuk interessanter dan die tussen Peter en Debbie of Debbie en Theo. Dan kun je beter About a Boy kijken, al mis je dan de geweldige muziek van The Cars. In het kort: Your Place or Mine sloeg de plank mis.

Waar gaat Your Place or Mine over?

Two long-distance best friends change each other’s lives when she decides to pursue a lifelong dream and he volunteers to keep an eye on her teenage son.

Debbie heeft haar hele leven voor de veilige optie gekozen. Een verstandige baan die haar en haar zoontje kan onderhouden. Hobbies waarbij niemand gevaar loopt. Een strikt dieet, omdat zoon Jack overal allergisch voor is. Veilig? Check. Leuk? Minder…

Beste vriend Peter woont in een hele andere stad, maar spreekt Debbie dagelijks vanuit zijn kale appartement. Hij heeft een baan waar hij veel geld mee verdient, maar geen passie voor heeft. Hij date vrouwen voor een half jaar en neemt dan zonder een traan afscheid. Er is niets dat écht belangrijk voor hem is, behalve zijn beste vriendin. Waarom is hij dan bij haar vandaan verhuisd? Waarom durf hij zijn passie niet te volgen? En hoe denkt hij een week lang op de dertienjarige Jack te kunnen passen?

In twee uur nul chemie

Your Place or Mine duurt ontzettend lang. Twee uur voor een film is ondertussen niet schrikbarend meer, maar man, wat is het verhaal traag. Met zoveel screentime verwacht je dat de chemie goed wordt opgebouwd. Dat is helaas niet het geval. Er gebeurt dus vrij weinig, behalve dat Peter en Jack een relatie opbouwen, en dat is niet genoeg om je op de been te houden. Na anderhalf uur heb ik de film stopgezet en ik vroeg me af: ga ik echt iets missen als ik dat laatste halfuur niet kijk? Want je weet natuurlijk al lang hoe het gaat aflopen. Juist het einde van de film had voor mij veel meer screentime mogen krijgen.

PS: als je een auteur of boekenliefhebber bent, is dit echt geen film voor jou. Iemand die zonder hulp zijn eerste manuscript zó schrijft dat het lijkt alsof het al ge-edit is? Naaaaah. En waarom wordt er zo hard gehaat op mensen die hun boeken op kleur sorteren…