Spider-Man en Yelena Belova in één film? Nee, zo zit het helaas niet voor de film We Live in Time. Deze romantische dramafilm vertelt een heel ander, indrukwekkend en aangrijpend verhaal. Een verhaal dat niet voor iedereen weggelegd is.
Waar gaat We Live in Time over?
Na een nogal verrassende eerste ontmoeting, bloeit de liefde op tussen Almut (Florence Pugh) en Tobias (Andrew Garfield). In de tien jaar die volgen, rijgen ze samen bijzondere momenten aaneen: grote en kleine, gelukkige en moeilijke. Van de prille liefde en daten via mijlpalen als samenwonen en de geboorte van hun dochter. Wanneer ze horen dat Almut ernstig ziek is, wankelt alles. Terwijl de tijd die ze samen hebben steeds luider weg tikt, leert het jonge koppel al die momenten uit hun leven meer en meer te koesteren.
Geen chronologische volgorde
Het eerste dat opvalt aan deze film is dat er geen sprake is van een chronologische volgorde. De film start eigenlijk al bijna op het moment dat Almut en Tobias erachter komen dat zij ongeneeslijk ziek is. Daarna springen de momenten op en neer tussen wat er aan vooraf ging en hoe hun relatie, haar ziekte en hun toekomst zich ontwikkelt. Uiteindelijk kom je er wel achter dat de momenten uit het verleden enigszins chronologisch verlopen en de momenten uit het heden ook. Toch vloeien de scènes dusdanig in elkaar over dat je even goed moet opletten om te kunnen volgen in welke periode van het verhaal ze zich bevinden. Enerzijds is dit een uniek aspect, maar anderzijds zorgt het er wel voor dat je minder begaan bent met de personages en hun verhaal. Je bouwt door al die tijdsprongen een ander soort band met hen op dan je wellicht zou verwacht.
Mooi acteerwerk
Waar deze film in uitblinkt is het acteerwerk van Andrew Garfield en Florence Pugh. Het onderwerp dat het meest centraal staat, het ongeneeslijk ziek zijn en hoe hiermee om te gaan, is vrij heftig en emotioneel. Het zal dan ook voor heel wat kijkers wellicht herinneringen ophalen of je met de neus op de feiten drukken. Zowel de leuke en mooie momenten als de heftige en zware momenten weten zij op een krachtige manier over te brengen. Het is alsof je het hele verhaal vanaf de eerste rang meemaakt. Sommige momenten zijn enorm intiem en indrukwekkend waardoor je je soms het vijfde wiel aan de wagen kan voelen, zonder dat daadwerkelijk te zijn. En ondanks dat er niet verbijsterend veel secundaire personages naar voren komen, weten Pugh en Garfield deze film samen ontzettend goed over te brengen en te dragen.
Het leven naast de ziekte
Nog een interessant en sterk element uit de film dat ik wil aankaarten is de manier waarop het leven van Almut, Tobias en hun dochtertje doorgaat ondanks de uitspraken van de artsen. Almut weigert om bij de pakken neer te gaan zitten, maar ziet daardoor haar eigen valkuil niet. Ze wil herinneringen nalaten aan de mensen om haar heen, vooral aan haar dochtertje. Ze levert de strijd op haar eigen manier, een manier waar wellicht niet iedereen die de film kijkt achter staat. Maar dit is haar manier en zo blijkt aan het eind dat die manier prima was. Juist doordat de focus soms ook op andere elementen ligt, wordt de zwaarte van het geheel af en toe wat verlicht. Zo is er af en toe ook ruimte voor mooie, leuke en interessante ontwikkelingen. Die laten inzien dat je ziekte jou en de weg die je bewandelt niet altijd volledig hoeft te bepalen. Het eind van We Live in Time, het eind van Almuts strijd, is anders vormgegeven dan je wellicht zou verwachten. Het is ongrijpbaar, maar des te mooier.
Conclusie
We Live in Time is een indrukwekkende en emotionele film die je niet zomaar los laat. Ondanks de afstand die er gecreëerd wordt door een niet chronologische volgorde aan te houden, weet deze film je te raken.
We Live in Time
Goed
- Puik acteerwerk
- Brengt emoties goed over
Niet zo
- Niet chronologisch creëert afstand
