In het Engels bestaat de uitdrukking going down the rabbit hole. Hiermee wordt bedoeld dat iemand zich volledig verliest in iets nieuws of vreemds. Het is overduidelijk dat Black Rabbit, de nieuwe crime-thriller op Netflix, dit als metafoor gebruikt. Hoofdrolspelers Jason Bateman en Jude Law spelen twee broers die verzeild raken in een wereld waar ze niets mee te maken willen hebben, maar door een flinke dosis jeugdtrauma en verkeerde keuzes niet meer kunnen ontsnappen. Een interessant concept dat soms werkt, maar soms ook niet goed genoeg is uitgewerkt.
Waar gaat Black Rabbit over?
lack Rabbit volgt de succesvolle restauranteigenaar Jake Friedken (Jude Law), wiens leven op het eerste gezicht uitstekend verloopt. Zijn restaurant is een groot succes en het lijkt erop dat hij binnenkort zelfs kan uitbreiden. Er gebeuren wel wat schimmige dingen in het restaurant, maar die worden onder het tapijt geveegd. Het leven van Jake verandert drastisch wanneer hij zijn broer Vince (Jason Bateman) weer toelaat in zijn leven. Vince heeft veel problemen en torenhoge schulden bij de verkeerde mensen. Alles wat de broers hebben opgebouwd komt in gevaar, en ze kunnen alleen nog elkaar vertrouwen in het web van leugens dat ze zelf hebben gesponnen.
Onsympatieke personages
Black Rabbit begint meteen met spanning. Er wordt een roofoverval gepleegd en iemand wordt neergeschoten. Of diegene het overleeft, blijft aanvankelijk onduidelijk, want de afleveringen zijn gevuld met het verhaal dat aan dat moment voorafgaat. Een serie als deze draait voornamelijk om de hoofdpersonages en de vraag of zij genoeg sympathie kunnen opwekken bij de kijker om hen het voordeel van de twijfel te geven. Bateman, normaal gesproken niet per se een acteur die dit soort rollen speelt, heeft moeite om Vince overtuigend neer te zetten. Waar hij ook gaat, veroorzaakt hij chaos, maar Bateman slaagt er niet in om de kijker echt met hem mee te laten leven.
Law weet de aandacht beter vast te houden. Hij speelt de rol van de charmante man die zich een weg door het leven glimlacht, en dat doet hij overtuigend. Toch lukt het ook Jake niet om de kijker echt voor zich te winnen. Als je als kijker meer sympathie voelt voor de maffiabaas die gewoon zijn geld wil en verder niet moeilijk doet, dan weet je dat de prioriteiten verkeerd liggen. De overige personages, met name de vrouwelijke, zijn vooral aanwezig als bijkomende schade in de destructieve spiraal van de broers.
Te lange afleveringen
Dat wil niet zeggen dat Black Rabbit alleen maar kommer en kwel is. In essentie is het verhaal sterk, maar de makers hebben ervoor gekozen om de serie acht afleveringen van bijna een uur te geven. Het verhaal is echter niet krachtig of interessant genoeg om de aandacht zo lang vast te houden. De finale is spannend, omdat er dan veel op het spel staat, maar in de tussentijd kabbelt de serie te vaak voort zonder dat er echt iets gebeurt. Bovendien is het einde vrij voorspelbaar, wat jammer is, aangezien de spanning op dat moment eindelijk goed wordt opgebouwd.
Conclusie
In theorie had Black Rabbit een sterke serie kunnen zijn, met sympathiekere personages en kortere afleveringen waarin het verhaal beter tot zijn recht kwam. Nu blijft het allemaal net iets te vlak, wat zonde is van de sterke cast en de aanwezige potentie.
Black Rabbit
Netflix
Goed
- Goede cast
- Spannende momenten
Niet zo
- Onsympathieke personages
- Matig verhaal
