Iedereen is nieuwsgierig naar wat er zich afspeelt achter de gesloten deuren van de rijken. De hulp weet meestal veel, maar een loyale hulp zal het niet naar buiten brengen. Maar wat als de hulp onder valse voorwendselen wordt aangenomen? Het is het idee achter The Housemaid, gebaseerd op de populaire boekenreeks van Freida McFadden. De verfilming is redelijk geslaagd en zeker vermakelijk, maar had beter kunnen zijn.

Waar gaat The Housemaid over?
Millie (Sydney Sweeney) is dakloos en op zoek naar werk. Ze solliciteert als huishoudster bij de rijke familie Winchester, maar heeft geen hoop dat ze wordt aangenomen. Wanneer ze wel een telefoontje krijgt van Nina Winchester (Amanda Seyfried), is ze dan ook dolblij. Al snel merkt Millie echter dat Nina niet helemaal in orde is en ook gemeen is tegen Millie. Ook de tuinman Enzo (Michele Morrone) waarschuwt Millie dat ze weg moet gaan. Gelukkig is de man van Nina, Andrew (Brendon Sklenar), wel aardig en een belangrijke reden waarom Millie toch niet weg wil gaan.
Langzame eerste helft, maar sterke tweede helft
The Housemaid is een vermakelijke thriller die in de eerste helft van de film wel wat langzaam en chaotisch is. Er wordt veel gebruikgemaakt van foreshadowing en in de tweede helft van de film realiseer je je dat de opbouw ernaartoe erg goed is uitgewerkt. Toch duurt de opbouw in het begin wat te lang, wat het momentum een beetje uit de film haalt.
Amanda Seyfried is de onbetwiste ster van de film. Ze weet op briljante wijze het ene moment lief te zijn en het volgende moment helemaal om te slaan. Daar tegenover staat echter dat haar tegenspeelster Sydney Sweeney het qua acteerwerk niet haalt bij Seyfried. Hoewel haar performance vermakelijk is, is ze niet in staat om de emotionele diepte van Seyfried te evenaren en daardoor voelt Millie erg vlak aan. In de tweede helft van de film krijgt Sweeney wel wat meer te doen, waardoor er meer momentum kan worden opgebouwd.
The Housemaid is verder wel een sterke thriller met grappige momenten en personages waarvan niemand is wie ze lijken te zijn. De bloederige finale maakt de tekortkomingen van de eerste helft van de film wel voor een groot deel goed.

Conclusie
The Housemaid is niet perfect, maar het is alsnog een vermakelijke bloederige thriller met de nodige humor. Seyfried straalt en Sweeney staat in haar schaduw, maar al met al is het een prima film die makkelijk wegkijkt.

