Afgelopen maand draaide de Ghibli-klassieker Grave of the Fireflies opnieuw in verschillende bioscopen, waaronder Pathé. Studio Ghibli viert dit jaar zijn 40-jarig bestaan en daarom keren wereldwijd bekende films als Princess Mononoke en Ponyo terug op het grote doek. Ook Grave of the Fireflies kreeg een heruitbreng, maar deze film voelt anders dan de fantasierijke en dromerige titels waar Ghibli zo bekend om staat, zoals My Neighbour Totoro of Spirited Away.

**Waar gaat Grave of the Fireflies over?**

Grave of the Fireflies gaat over een broer en zus in Japan, in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog. Na het bombardement op hun stad Kobe raken ze hun huis kwijt en moeten ze zelf een plek vinden om te wonen. Eerst trekken ze in bij hun tante, maar daar voelen ze zich niet welkom. Uiteindelijk belanden ze in een grot, waar ze samen proberen te overleven terwijl er bijna geen eten meer is. Tijdens de film zie je hoe hun band steeds hechter wordt. Het is een Ghibli-film die zich onderscheidt van de andere, met een veel droevigere en melancholische sfeer.

Vuurvliegjes

Visueel is Grave of the Fireflies heel anders dan de bekendste, dromerige Ghibli-films zoals Ponyo of Spirited Away. In alle Ghibli-films zie je wel elementen van oorlog terug, vaak op een tijdloze manier, maar deze film gaat heel concreet over de Tweede Wereldoorlog in Japan. De scènes zijn veel donkerder en somberder, wat goed past bij het zware onderwerp. Een van de mooiste visuele momenten is de scene die de film haar naam geeft. Seita, de oudere broer, probeert zijn zusje Setsuko af te leiden van de oorlog en haar blij te maken. Hij vangt vuurvliegjes en laat ze los in de grot, waardoor er een soort sterrenhemel van licht ontstaat – een prachtig beeld wat ook symbolisch werkt voor de film.

Not your typical Ghibli movie

Zoals ik eerder al zei, is deze film heel anders dan de bekende Ghibli-films. Hij is veel realistischer en bevat helemaal geen fantasie-elementen. Toch is het goed te begrijpen dat juist deze film nu opnieuw is uitgebracht, als je kijkt naar wat er in de wereld gebeurt. Op het eerste gezicht lijkt het een onschuldige coming-of-age film over een broer en zus, maar uiteindelijk blijkt het verhaal veel zwaarder en helemaal niet zo hartverwarmend te zijn.

Conclusie

Grave of the Fireflies is geen lichte of luchtige film, maar juist een confronterend en aangrijpend verhaal dat je lang bijblijft. Waar veel Ghibli-films dromerig en fantasierijk zijn, laat deze film zien hoe hard en uitzichtloos de realiteit van oorlog kan zijn, juist door het te vertellen vanuit het perspectief van twee kinderen. Juist daarom voelt de heruitbreng vandaag de dag zo relevant. Het is geen film die je kijkt voor ontspanning, maar wel een die iedereen gezien zou moeten hebben.