De start van Caught Stealing begint met een trage introductie waarna je vervolgens zonder waarschuwing in het diepe belandt. Het begint namelijk als een enigszins romantische en dromerige wereld van twee jongeren die voor elkaar, drank en drugs leven. Maar al snel verandert dat in iets problematischer. De sfeer is broeierig, de omgeving duister en nog voor je echt comfortabel in je stoel zit, weet je: dit kan niet goed aflopen. Of toch wel?
Waar gaat Caught Stealing over?
Wanneer Hank (Austin Butler, The Bikeriders, Elvis), een voormalige honkbalspeler, een kat door zijn buurman toevertrouwd krijgt, raakt hij verwikkeld in een gevaarlijke situatie. Twee Russen ontvoeren hem en eisen iets wat hij niet heeft. In een race tegen de klok navigeert Hank door de straten van New York, achtervolgd door criminelen en de politie, terwijl hij worstelt om te overleven en de waarheid te achterhalen.

Romantiek met rafelranden
De start van de film voelt bijna teder, maar tegelijkertijd wringt er iets. De personages leven intens, maar ook roekeloos, alsof de toekomst niet bestaat. Die combinatie van liefde, verdoving en een ‘shady’ leefwereld zorgt ervoor dat een onderliggende dreiging continu voelbaar is. Wanneer het geweld eenmaal losbarst en het plot verandert in iets meer chaos, weet je dat er onvermijdelijke gevolgen aan zitten te komen. Wat hierin wel opvalt, is dat de film zelfs in deze duistere momenten ruimte laat voor een vleugje humor, wat de ervaring gelaagder en menselijker maakt.
Een plot dat je meesleurt
De manier waarop het verhaal zich ontvouwt is indrukwekkend en meeslepend. We volgen Hank Thompson, die zich plotseling midden in een gewelddadige wereld bevindt waarin geld en drugs de boventoon voeren. Hij weet alleen niet precies hoe en waarom hij daarin is beland. Hij wordt aangevallen, achtervolgd en constant in de gaten gehouden. De ontmoeting met de vrouwelijke detective Roman wekt even de hoop dat hij ongeschonden uit de strijd zal komen, maar niets blijkt minder waar. Hank wordt meerdere keren behoorlijk gewelddadig aangevallen. Maar het grotere plaatje blijft voor hem en de kijker nog vaag. Juist dat maakt het zo intrigerend. Hoe dieper hij erin gezogen wordt, hoe harder hij probeert de controle terug te krijgen. Maar wanneer de mensen om hem heen één voor één het leven laten, voelt het alsof zijn tijd ook bijna op is.

Een menselijk hoofdpersonage
Austin Butler zet Hank neer als een man die allesbehalve perfect is, maar juist daardoor zo herkenbaar. Hij draagt een zwaar verleden met zich mee en de huidige situatie duwt hem alleen maar verder richting de afgrond. Toch zie je dat hij, hoe onmogelijk ook, probeert het ‘goede’ te doen. Hij is, ondanks zijn discutabele keuzes, toch toegankelijk en sympathiek. Het feit dat er geen overvloed aan secundaire personages zijn, is ook een pluspunt. Er zijn genoeg andere gezichten met eigen beweegredenen voor extra diepgang, maar niet dusdanig veel dat je het overzicht kwijt raakt.
Visuele kracht en perfecte timing
Visueel zit Caught Stealing ijzersterk in elkaar. De camerahoeken, het tempo van de shots en de manier waarop actiescènes worden vastgelegd. Dit alles zorgt voor een dynamisch geheel dat blijft boeien. Ondanks het vele geweld en alles wat Hank moet doorstaan, blijf je kijken. Dat komt niet alleen door de spanning, maar ook door de slimme humor die eraan is toegevoegd. Op de meest ondenkbare momenten volgen er wel eens gevatte opmerkingen, wordt er teruggegrepen op eerdere gebeurtenissen of vindt er een absurde onderbreking plaats. En dan is er nog Bud: een échte Siberische kat (Tonic in het echt) die op meerdere momenten de show steelt. Dat Hank, officieel een ‘hondenmens’, langzaam gehecht raakt aan deze pluizige maar bijtgrage viervoeter, voelt als de kers op de taart.
Verrassend maar ook voorspelbaar
De verhaallijn gaat regelmatig twee kanten op, enigszins voorspelbaar en op het andere moment veel verrassender. Het bevat een soort evenwicht waardoor de film erg fijn wegkijkt. Zo zie je sommige cruciale ontwikkelingen van ver aankomen, terwijl andere, ogenschijnlijk kleinere momenten onverwacht hard aankomen. Het einde dacht ik vrij snel door te hebben, en het bleek ook te kloppen, maar de hele weg ernaartoe nam genoeg onverwachte wendingen om het kijken spannend en plezierig te houden.
Conclusie
Caught Stealing is een visueel sterke, meeslepende film waarin geweld, humor en menselijkheid verrassend goed samenkomen. Ondanks een deels voorspelbaar einde weet de film met zijn stijl, personages en scherpe timing je moeiteloos mee te slepen.

