Zoek je een boek om in de herfstsfeer te komen? The Night Circus is het antwoord! Zelf heb ik gemengde gevoelens, maar ik ben zeker blij dat ik het uitgelezen heb. Benieuwd naar waarom je zou kunnen afhaken tijdens het lezen van The Night Circus? (DNF: Did Not Finish) Lees het in deze blog.
Waar gaat The Night Circus over?
The circus arrives without warning. No announcements precede it. It is simply there, when yesterday it was not. Within the black-and-white striped canvas tents is an utterly unique experience full of breathtaking amazements. It is called Le Cirque des Rêves, and it is only open at night.
But behind the scenes, a fierce competition is underway—a duel between two young magicians, Celia and Marco, who have been trained since childhood expressly for this purpose by their mercurial instructors. Unbeknownst to them, this is a game in which only one can be left standing, and the circus is but the stage for a remarkable battle of imagination and will. Despite themselves, however, Celia and Marco tumble headfirst into love—a deep, magical love that makes the lights flicker and the room grow warm whenever they so much as brush hands.
True love or not, the game must play out, and the fates of everyone involved, from the cast of extraordinary circus performers to the patrons, hang in the balance, suspended as precariously as the daring acrobats overhead.
De schrijfstijl is langdradig en traag
Het is ontzettend lastig om samen te vatten wat ik van The Night Circus vond. Ik heb een compleet andere mening over het eerste deel van het boek, dan over het laatste deel. Het duurde zó lang voordat ik erin kwam. De schrijfstijl was langdradig en traag. Het verhaal zit bomvol (bij)personages die vooral in het begin lastig uit elkaar te houden zijn. Dat brengt diverse verhaallijnen en wisselende perspectieven met zich mee.
Het duurt ontzettend lang voordat het circus ‘bestaat’ in het verhaal. Het neemt je vanaf het begin mee in de historie van de wedstrijd tussen Celia en Marco. Je begint dus dat ze allebei nog jong zijn en er nog helemaal geen circus is. Dat kan vrij frustrerend zijn, want je leest niet voor niets een boek dat The Night Circus heet. Achteraf heb ik daar meer begrip voor.
De schrijfstijl is magisch en sfeervol
Het einde is ontzettend gaaf en hartverwarmend. Alle puzzelstukjes vallen op hun plek en dan ben je stiekem toch blij dat alle bijpersonages en verhaallijnen erin zaten. Vooral Widget’s uiteindelijke impact op het circus vond ik onverwachts en interessant.
Pas vanaf het moment dat Celia weet wie haar tegenstander is, begint het verhaal voor mij echt te leven. Het wordt duidelijk waarom er zoveel personages in zitten, ook degene die in het begin overbodig lijken. Het wordt spannender en ik begin om mensen te geven. Dan is het duidelijk dat de mensen die doodgaan, sterven voor een reden. Niet alleen voor shockfactor. Het einde is fantastisch bitterzoet.
Waarom zou je The Night Circus DNF’en?
- Het is best een naar verhaal voor veel personages. Celia en Marco zijn allebei ongewenst, en Bailey heeft ook geen vrolijke jeugd. Daar moet je doorheen kunnen bijten.
- Zoals eerder benoemd: het verhaal komt héél traag op gang.
- Je moet alle personages, verhaallijnen en perspectieven uit elkaar willen en kunnen houden.
- Je moet nieuwsgierig blijven naar de wedstrijd tussen Celia en Marco. Het duurt lang voordat daar meer over prijs wordt gegeven en speelt vaak op de achtergrond, ondanks dat dit houvast is voor de lezer.
3 redenen waarom The Night Circus de moeite waard is
1) Mensen gaan permanent dood! Persoonlijk heb ik een gruwelijke hekel aan mensen die sterven en dan (meerdere malen) terugkomen uit de dood. Al die emoties helemaal voor niets. En vaak worden alle magieregels en principes uit het raam gegooid om zoiets voor elkaar te krijgen. No thank you. The Night Circus gaat hier fantastisch mee om.
2) Daarnaast complimenten voor de diversiteit in dit boek!
3) De superkorte hoofdstukken dat je vanuit ‘een bezoeker van The Night Circus’ leest, zijn fantastisch. Het zijn kleine sneak previews van wat er in het circus gebeurt, voordat het hoofdverhaal daar is aangekomen. Juist omdat dat zo lang duurt, houdt het je op de been. De schrijfstijl in die hoofdstukken is geweldig sfeervol.
Dat gezegd hebbende: ik heb meer van Enchantée genoten. Daar zit helaas wat meer gezwijmel en wat meer jeugdtrauma’s in, maar het pakt je meteen beet. De motivaties van personages zijn sterk en je kunt je in hen herkennen. Overigens ben ik heel benieuwd naar The Starless Sea, van dezelfde auteur als The Night Circus. Laat graag in de comments weten of je die beter vond.
The Night Circus
Creatief en complex
Goed
- Diversiteit
- Onvoorspelbaar
- Herfstvibes
Niet zo
- Lastige schrijfstijl
- Traag
- Naar
