Ruinsong vertelt het verhaal van een jong meisje dat wordt opgeleid om gruwelijke taken uit te voeren met haar magische stem. Totdat ze besluit om terug te slaan. De kaft is prachtig en de flaptekst geeft je alle queer dark academia vibes die je in oktober nodig hebt. Toch weet dit boek helaas weinig indruk te maken.
Waar gaat Ruinsong over?
Een rijkelijk duistere queer romantasy over twee jonge vrouwen uit rivaliserende facties die moeten samenwerken
In een wereld waar magie gezongen wordt, dwingt de tiranieke koningin Cadance om de edellieden van haar land te martelen. Haar stem is haar gevangenis, totdat het haar wapen wordt. Wanneer Cadence een jeugdvriendin tegen het lijf loopt, neemt haar leven namelijk een hele andere wending. De koningin drijft haar tot het uiterste, dus moet ze een belangrijke keuze maken. Staat ze op om voor haar land te vechten of volgt ze in de voetstappen van de koninging en wordt ze zelf een monster?
Remi is een dochter van de edellieden die jaarlijks gemarteld worden met zang en constant in de gaten worden gehouden door de spionnen van de koningin. Ondanks dat Remi te jong is om opgeroepen te worden, moet ze de plek innemen van haar zieke moeder en de gruwelen van Cadance doorstaan. Wanneer Remi ontdekt dat Cadance eigenlijk ook een slachtoffer en gevangene is, en ze elkaar kunnen helpen, bloeit er iets meer uit wat ooit een jeugdvriendschap was.
Interessant magiesysteem waar je weinig van merkt
Cadance krijgt haar muzikale stem van een van de vier goden die haar volk aanbidt. Met haar magie kan ze bijna alles, dus is het onduidelijk waar de andere drie goden dan voor nodig zijn. Er is er bijvoorbeeld eentje die gaat over oorlog en de rest kan ik me al niet meer herinneren. En het heeft iets met seizoenen en verjaardagen te maken die bepalen wat voor magie iemand krijgt.
Daarnaast is het niet meer “hip” om de goden te eren en te bidden, dus je merkt verder weinig van het magiesysteem. Behalve dat elk individu met magie een eigen magische geur heeft, maar zo origineel is dat niet. Hier had de auteur zeker meer uit kunnen halen.
Oppervlakkige personages
De hoofdpersonen hebben niet bijster veel persoonlijkheid. Cadance groeit op in gevangenschap, dus natuurlijk heeft ze dan weinig hobby’s, maar dan nog. Ja, ze is morally grey, maar verder dan dat blijft er weinig hangen. Hetzelfde geldt voor Remi. Ze geeft om haar familie, maar heeft in haar hele leven eigenlijk nooit hoeven worstelen tot ze naar de martelingen moest gaan. Een fijn, warm huis, altijd genoeg te eten, ouders die van haar houden. Ook Remi weet helaas geen indruk te maken. Beide personages maken niet erg veel ontwikkelen door gedurende het boek. Ze leren alleen iets dapperder te zijn.
Vooral de slechteriken in dit verhaal zijn erg eendimensionaal. De koninging heeft nog wel iets van een achtergrondverhaal, maar haar hoofdspion wil mensen gewoon martelen om te martelen. Wel tof dat de koningin zelf ook bi/pan is en dat de queer rep dus terug is te zien in de protagonisten en antagonisten.
De romantiek in Ruinsong is best prima
Cadance en Remi beginnen als jeugdvrienden in het paleis en verliezen elkaar daarna uit het oog. Cadance wordt namelijk meegenomen naar een duistere academie om opgeleid te worden, zodat ze de gruwelen van de koningin kan uitvoeren. Remi’s ouders verhuizen samen met haar ver weg om de wraak van de koningin zoveel als mogelijk te ontlopen. Wanneer Cadance en Remi elkaar weer tegenkomen, duurt het even voordat Remi Cadance vergeeft voor de martelingen, maar je voelt de romantiek al vrij snel aankomen. Écht enemies to lovers is het dus niet. Toch is het een fijne, warme romance die goed wegleest in de duistere setting. Je hoopt op een gelukkig einde voor ze.
Afgeraffeld einde
Ook de schrijfstijl laat helaas geen blijvende indruk achter, zeker niet met de gehaaste climax. Dit boek leest prima weg, maar ik zou het zeker niet als ‘lush’ of ‘sumptuous’ beschrijven. Daarvoor is de schrijfstijl niet uniek genoeg, de personages niet memorabel genoeg en de worldbuilding te oppervlakkig. Als je een queer dark academia romantasy zoekt waar je als een warm mes door boter heen glipt, dan kun je Ruinsong prima een kans geven. Als je een boek zoekt met rijke worldbuilding, veel diepgang en persoonlijke ontwikkeling, kun je Ruinsong beter overslaan.
Ruinsong
Potentie, maar geen blijvende indruk
Goed
- Dark academia
- Romantasy
- Sapphic
- Gezongen magie is erg gaaf
Niet zo
- Oppervlakkig magiesysteem
- Matige worldbuilding
- Eendimensionale antagonisten
- Abrupt einde
- Niet memorabel
