Voor iedereen die nog niet in het Spookslot is geweest, grijp je kans nog snel voordat het gesloopt wordt! Dan ervaar je zelf wat er allemaal rondspookt in de vreemde ruïne die in de Efteling staat. Kun je niet bij de Efteling langs of ben je bang dat het echt heel eng is? Dan zet ik in deze blog het verhaal van het Spookslot op een rijtje.
Veel van deze informatie komt van Eftepedia af, dus neem ook vooral daar eens een kijkje.
Wat voor attractie is het Spookslot eigenlijk?
Zeker voor kinderen klinkt ‘Spookslot’ natuurlijk doodeng, maar het valt heel erg mee. Sowieso is het een show die zich achter glas afspeelt, dus je hebt de hele tijd de touwtjes in eigen handen. Geen jumpscares of narigheid, gewoon een show. Bewegende elementen op prachtige muziek zelfs! Ik raad wel af om het Spookslot te bezoeken als je epilepsie of iets dergelijks hebt, want er staat nepbliksem op het programma.
Wat is het verhaal van het Spookslot in de Efteling?
Ten eerste is het belangrijk om te weten dat Ton van de Ven, de ontwerpen van onder andere het Spookslot, niet zoveel waarde hechtte aan het verhaal achter attracties. Kijk bijvoorbeeld naar de Droomvlucht, daar zit ook weinig samenhang in. Het zijn een aantal droomachtige scènes die je stuk voor stuk bezoekt en dat geldt eigenlijk ook voor het Spookslot. Een aantal griezelige elementen beginnen te bewegen en te spoken, maar er gebeurt veel te veel om een samenhangend verhaal te vormen. De Efteling heeft het toch geprobeerd.
Het verhaal
“Lang, heel lang geleden, als in tijden van storm en hoog water de Maas nog reikte tot aan de voet van deze veste, woonde in dit kasteel de vierde burggraaf van Capelle van Kaatsheuvel. Hij verzamelde sprookjes en sagen van over de hele wereld én bedreef de magie. Hij kon bloemen laten zingen en muren laten dansen.
Er was maar één plaag in zijn leven: de boze heks Visculamia. Die leefde achter slot en grendel in het nabijgelegen Druinen. Zij wilde hem zijn sprookjes afnemen.
Op zekere kwade dag, toen de heks zich op rooftocht vermomd had als een ongebluste jonge maagd, werd zij betrapt door de hovenier van Kasteel De Efteling. Door de drie rechters van het hertogdom werd zij veroordeeld tot de brandstapel in de oostelijke vleugel van het slot.
Op het laatst sprak zij een verwensing uit, waarin de burggraaf voor eeuwig werd gedoemd te zoeken naar zijn laatste sprookje: zijn dochter Esmeralda.
En steeds als het water van de Maas weer stijgt, slaat de betoverde kraai van Visculamia om twaalf uur de klok. Dan bengelt weer het lijk van de tuinman die haar verraadde aan het klokkenkoord. De rechters die haar veroordeelden weeklagen uit het zolderraam en in de catacomben snelt de graaf zijn dochter na, zonder haar ooit te vinden.
Terwijl de bloemen zingen en de muren dansen slingert de heks haar verwensingen in de sarcofaag waar de resten van de graaf gevangen liggen. Op de zuidheuvel van het slotplein vindt zijn dochter geen rust, en dat zal zo nog jaren duren… tot de zang der bloemen de uilen hun ogen doet sluiten, de boze kraai in slaap gesust heeft en de verwensing is verbroken.”
De beleving
Dit is eigenlijk wat het Spookslot op zijn eigen vreemde, griezelige en elegante manier laat zien. Visculamia’s kraai zet alles in gang, zodat de tuinman weer aan zijn galg bungelt, de rechters tot leven komen als zombies en beide de lichamen en geesten van de graaf en zijn dochter nooit rust vinden. En Visculamia zelf barst ook weer in vlammen uit, niet heel handig van haar…
Maar wie is dan wie?
Of de vierde burggraaf van Capelle van Kaatsheuvel ook de jammerende man in de gang naar de attractie toe is? Dat weten we niet. Of hij dan misschien het hoofd is waar een spookspin op verschijnt? Geen idee. En waarom wordt het verhaal door een Oosterse geest verteld? Heeft hij Visculamia’s hoofd vast in een glazen bol of iets het een ander random iemand? En wat monniken te zoeken hebben in een kasteel? Dat soort vragen moet je dus niet stellen als je van het Spookslot wil genieten. Je moet de show zelf ervaren en je ogen uitkijken, terwijl de prachtige Dans Macabre klinkt.
Voor meer gaten in het verhaal, kun je een aantal kritische punten lezen op Eftepedia.
