Gebaseerd op het gelijknamige boek van Jordan Harper uit 2017 brengt She Rides Shotgun een rauw, roadmovie-achtig verhaal. Met Taron Egerton (Carry-On & Robin Hood) als Nate en de jonge Ana Sophia Heger als Polly lijkt de film op papier een gegarandeerde emotionele klapper. De film probeert een evenwicht te vinden tussen spannend outlaw-drama en intiem vader-dochterportret, maar lukt dat?

**Waar gaat She Rides Shotgun over?**

Nate, een recent vrijgelaten ex-gevangene, wordt bedreigd door meedogenloze vijanden en moet zijn vervreemde elfjarige dochter Polly beschermen. Polly is verlegen, wijs voor haar leeftijd, en wantrouwend tegenover haar vader. Ze raakt betrokken bij Nate’s gevaarlijke situatie wanneer ze samen moeten vluchten voor een corrupte sheriff en een wrede bendeleider, die zijn criminele belangen wil beschermen. Met weinig middelen en zonder iemand om te vertrouwen, ontwikkelen Nate en Polly een band. Terwijl Nate haar leert vechten en overleven, laat Polly hem zien wat onvoorwaardelijke liefde echt betekent.

Een duister begin

De film opent met een mysterieuze voice-over van Polly. Haar woorden zijn cryptisch, bijna poëtisch, en de betekenis ervan blijft aanvankelijk onduidelijk. Het voelt als een belofte dat deze woorden later meer gewicht zullen krijgen, een slim trucje dat de spanning in de eerste minuten meteen aanzwengelt. Vervolgens zien we hoe Polly uit school komt, uren wachtend tot haar moeder haar komt ophalen. De camera blijft lang op haar hangen met in de weide omgeving niemand anders te bekennen, waardoor je als kijker meteen voelt dat er iets niet pluis is. En dan gebeurt het. Een auto scheurt de parkeerplaats op. Een man met tattoos, een hoodie en een kaalgeschoren hoofd stapt uit en zegt Polly op dwingende toon om in te stappen. De scène balanceert perfect op de rand van kidnappingsthriller en familiedrama, tot blijkt dat deze man dus haar vader is. Vanaf dat moment zijn Polly en Nate op de vlucht voor de politie, maar waarom? Dat blijft nog even in het midden en houd je gekluisterd.

Ana Sophia Heger & Taron Egerton in She Rides Shotgun. Bron: Fifth Season.

Zelfverdediging en wantrouwen

Al snel blijkt dat Nate niet alleen op de vlucht is, maar ook de rol van beschermengel wil en moet aannemen. Hij leert Polly een aantal moves om zichzelf te kunnen verdedigen tegen de bad guys. Toch is de chemie tussen vader en dochter aanvankelijk afstandelijk. Dat is logisch want Polly heeft amper herinneringen aan hem en ziet hem in eerste instantie meer als een dreiging dan als een ouder. Gaandeweg ontstaat echter een voorzichtige band. Ze leren elkaar vertrouwen en uiteindelijk beschermen ze elkaar op onverwachte manieren. De rolverdeling is sterk. Taron Egerton speelt Nate ingetogen, bijna schichtig, terwijl Ana Sophia Heger overtuigt als de slimme maar kwetsbare Polly. Vooral in scènes waarin angst, verdriet of zelfs tedere liefde voelbaar moet zijn, overtuigen beiden. Toch zijn er ook momenten die wat gekunsteld overkomen, waarin de dialogen en onderlinge reacties op elkaar wat gekunsteld aanvoelen.

Intens maar ook voorspelbaar

Hoewel de film enkele krachtige en spannende momenten kent, blijft veel van de plot vrij voorspelbaar. Zelfs wanneer je het boek niet hebt gelezen of de beschrijving van de film, kun je toch de grote lijnen van gebeurtenissen raden. De film houdt alles relatief oppervlakkig en to the point. Dat heeft voordelen voor het tempo, maar kost diepgang. Als het plot een wending neemt, voelt het niet als een verrassing maar als een afgevinkte checklist. Daarbovenop komen een paar ongeloofwaardige keuzes die de spanning ondermijnen: kogels die het doelwit steevast missen terwijl politieagenten massaal omvallen, of een kind dat midden in een vuurgevecht in een auto achtergelaten wordt. Het zijn momenten waarbij je je als kijker even uit het verhaal getrokken voelt.

She Rides Shotgun is een film die veel goed doet, vooral in het neerzetten van een gespannen sfeer en een langzaam ontluikende vader-dochterrelatie. Egerton en Heger dragen de film met overtuiging en geven de emotionele kern net genoeg gewicht om mee te leven. Tegelijkertijd laten de voorspelbaarheid en de soms ongeloofwaardige actie een vreemde nasmaak achter.

Conclusie

She Rides Shotgun is een rauwe, soms spannende maar niet altijd even overtuigende roadmovie-thriller. Het is een rit die de moeite waard is voor wie houdt van donkere familiedrama’s met een outlaw-randje.