Wie houdt van originele romantische films vol drama kan weer een nieuwe titel aan zijn of haar lijstje toevoegen. A Nice Indian Boy, geregisseerd door Roshan Sethi en gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Madhuri Shekar, is een vrolijke gay romcom.
Waar gaat A Nice Indian Boy over?
Naveen Gavaskar (Karan Soni) is een Indiase-Amerikaanse arts. Hij groeide op in een familie met traditionele waarden. Hoewel zijn ouders oké lijken te zijn met zijn homoseksualiteit en hun best doen om hem te steunen, voelt hij zich toch onzeker over de verwachtingen van zijn gemeenschap.
De film opent met de bruiloft van Naveens zus Arundhathi Gavaskar (Sunita Mani) en Manish (Sachin Sahel). De ouders van Naveen en Arundhathi zijn enorm blij dat hun dochter trouwt met de man aan wie zij haar gekoppeld hebben. Tijdens deze bruiloft komen mensen constant naar Naveen toe om hem te vertellen dat hij hierna aan de beurt is. Naveen vraagt zich af of hij ook ooit een grote bruiloft zal krijgen, zoals zijn zus, met zijn eigen Nice Indian Boy. Zijn ouders weten dan wel dat hij op mannen valt en zijn hier (in theorie) positief over, maar ze hebben hem nooit echt samen met iemand gezien.
Dan ontmoet hij Jay Kurundkar (Jonathan Groff), een witte fotograaf die door Indiase ouders is geadopteerd. Jay is extreem energiek en gaat zonder schaamte luid zingend door het leven, totaal anders dus dan Naveen zelf. De twee krijgen onverwacht een band. Maar hoewel zijn ouders het geen probleem vinden dat Naveen een jongen mee naar huis neemt, komt dit wel met de verwachting dat het een Nice Indian Boy zal zijn. Het feit dat Jay wit is (en daarbij ook nog een freelance kunstenaar) brengt nieuwe uitdagingen met zich mee.

De Context van A Nice Indian Boy het Toneelstuk
Deze film is gebaseerd op een toneelstuk met dezelfde naam. Het toneelstuk had zijn première in 2014 en werd opgevoerd in dat jaar en in 2015. Dit was een tijd waarin veel veranderde in de Verenigde Staten. Steeds meer staten legaliseerden het homohuwelijk en in 2015 werd het op federaal niveau gelijkgesteld.
Deze context is ook in de filmversie van A Nice Indian Boy nog deels voelbaar. Het voelt alsof het idee van een homohuwelijk nog nieuw is. Naveens ouders zijn niet afwijzend, maar vaak wel in verwarring en ongemak. Ze zeggen dingen die impliciet laten merken dat het idee van een “gay wedding” nieuw is voor hen. Ze hebben geen referentiepunt in hun cultuur of religie. Uiteraard is dit een gevoel dat nog steeds voorkomt, maar het voelt tekenend dat dit verhaal in die tijd gemaakt is. In A Nice Indian Boy krijgt de bruiloft een symbolische lading. Het is een statement: niet alleen Naveen en Jay bevestigen hun liefde, maar ook de familie en gemeenschap worden gedwongen positie te kiezen.
A Nice Indian Boy is Een Geweldig Familiedrama
A Nice Indian Boy is vooral een verhaal over Naveens familie. Zes jaar na de bruiloft van zijn zus zien we een gesprek tussen de nog steeds ongetrouwde Naveen en zijn moeder Megha Gavaskar (Zarna Garg), die hem over de telefoon het hele plot van de film Milk vertelt. Zij en Naveens vader Archit Gavaskar (Harish Patel) kijken namelijk veel naar ‘outTV’, een tv-zender die hen niet geheel realistische verwachtingen geeft over zijn leven. Op meerdere momenten in de film grijpen Naveens ouders terug op deze zender als ze zelf niet weten wat ze moeten doen. De ouders van Naveen zijn veruit de grappigste personages in de film.
Daarnaast is de relatie tussen Naveen en zijn zus een van de interessantste delen van de film. Arundhathi is niet blij met hoe haar leven eruitziet. Haar ouders maken het haar niet makkelijk. Hierin botsen hun progressieve acceptatie van Naveens seksualiteit met de minder progressieve, aan gender gebonden verwachtingen waarmee zijn zus te maken krijgt. Deze dynamiek was erg gecompliceerd en maakte de band tussen Naveen en zijn zus des te interessanter.
Hoewel er veel genuanceerde conflicten binnen de familie waren, was het ook heel hartverwarmend om te zien. In het algemeen ligt de focus van dit verhaal echt op de relatie tussen Naveen en zijn familie. Dit is waar de conflicten vandaan komen. Zoals in de film gezegd wordt, is een bruiloft dan ook niet iets tussen alleen de twee verloofden, maar een evenement om deel van de familie te worden.

Het vreemde personage Jay
Waar het verhaal vooral op stukloopt, is Jays personage. Na verschillende pleeggezinnen werd hij geadopteerd door Indiase ouders. Daardoor is hij opgegroeid in een huishouden waar Indiase cultuur, taal en tradities een rol spelen, ook al deelt hij die afkomst biologisch niet. Inmiddels zijn zijn ouders overleden. Dit alles vormt voor hem geen conflict en hij hoeft er zelf niet meer aan te werken: het is enkel zijn achtergrondverhaal. Vooral zijn overleden ouders worden vreemd weggewuifd elke keer dat het ter sprake komt. Jay zegt dan dat ze oud waren en daarmee is het gesprek voorbij.
Jay begrijpt veel gebruiken, eten en gewoontes van de Indiase gemeenschap, maar zijn witte uiterlijk maakt dat anderen hem niet vanzelfsprekend als “een van ons” zien. Dit geldt ook voor Naveens familie. Het vreemde hieraan is echter dat Jay niet handelt alsof hij hier al bijna heel zijn leven mee te maken heeft. Keer op keer mist hij het bewustzijn van hoe hij op anderen overkomt. Hij staat er nooit bij stil dat zijn extreem enthousiaste omarming van de Indiase cultuur vreemd of verrassend kan lijken. Daardoor voelt het als een rare toevoeging aan het verhaal.
Het is ook niet per se zo dat Jay en Naveen door deze achtergrond zoveel sterker verbonden raken. Het verhaal zou niet erg anders zijn geweest als Jay een wees was die verder weinig van Naveens cultuur wist. Zijn achtergrond lijkt er vooral te zijn voor sfeer, maar voegt weinig substantieels toe aan het verhaal.
A Nice Indian Boy is een minder goede romance
Doordat Jay als personage zo lastig te plaatsen was, was hij ook niet bepaald overtuigend als romantische love interest. Vanaf het eerste gesprek tussen hem en Naveen riep hij irritaties op. De twee hadden elkaar gezien in de Hindutempel en kwamen elkaar opnieuw tegen voor het maken van foto’s op Naveens werk. In plaats van een normale opening, of een volledige zin, zegt Jay dan: “Ganesh, right?”. Door de film heen blijft Jay dingen doen die ongevoelig overkomen. Vaak wordt het dan neergezet alsof hij gelijk heeft.
Nog een groot deel van zijn personage is dat hij vaped. Hoewel hij zelf beweert dat dit niet te ruiken is, ben ik niet overtuigd. Wanneer hij dan ook dramatisch verkondigt dat hij dit niet wil verstoppen voor Naveens ouders omdat hij “zijn ware zelf moet kunnen zijn”, is het lastig om dat serieus te nemen. Kortom, hij was voor mij op meerdere vlakken geen overtuigend of sympathiek personage en de band tussen hem en Naveen voelde ik niet echt. Toch wil dat niet zeggen dat de romantiek helemaal slecht was.
Zoals te verwachten bij het genre was het verhaal vooral voorspelbaar. Wel waren er leuke momenten tussen Jay en Naveen. Vooral de manier waarop de twee dramatisch weer bij elkaar kwamen na een grote ruzie paste goed. Hierna gaat de film nog best lang door tot het belangrijkste deel, de bruiloft. Gelukkig verschuift de focus daar weer vooral naar de familie.
Conclusie
A Nice Indian Boy is een grappige film die vooral goed werkt als familiedrama. Er zitten heel veel leuke momenten in en vooral Naveens ouders hebben sterke komische oneliners. Helaas leidt het verhaal van Jay enorm af van dit plot. Zijn achtergrond voelt vreemd en onderbelicht, waardoor het personage zelf ook nooit overtuigend wordt. Het lijkt alsof hij zich niet bewust is van zijn eigen positie. De meeste acties van Jay voelen misplaatst en irritant. Hij weet niet te overtuigen als romantische hoofdpersoon. Gelukkig is het dramatische moment tussen Jay en Naveen wel goed passend. Het hart van het verhaal bleef de familie, en die was heel sterk.

