Ik ben er altijd voor om nieuwe series te proberen. Wie weet wat voor onverwachte juweeltjes je zo tegen komt. Zo zag ik The I-Land voorbij komen op Netflix, en eigenlijk had ik nog niemand daar over gehoord. Best gek, want meestal krijgen Netflix Original series toch wel wat aandacht. Bovendien zijn er hoofdrollen voor o.a. Kate Bosworth en Alex Pettyfer; prima acteurs. Het gegeven leek me ook interessant, dus dat werd kijken. Waar ik nieuwe series meestal minstens twee afleveringen de kans geef (want vaak zijn pilots gewoon niet zo goed), hield ik het nu meteen al voor gezien. Nope, dit hoef je niet te kijken.
Waar gaat The I-Land over?
Kijk, het hele basisgegeven van The I-Land klinkt echt supertof. Het geeft een beetje Lost vibes. Ook de trailer zag er nog best gelikt uit. Dit is de officiële beschrijving van Netflix zelf:
Een groep onbekenden van wie het geheugen is gewist, moet de harde realiteit onder ogen zien en overleven op het eiland dat hen gevangenhoudt.
Het gaat dus over een groep van tien mensen die opeens wakker worden op een onbewoond eiland. Ze kennen elkaar niet en: ze weten niet eens wie ze zelf zijn. Zelfs hun eigen naam moeten ze leren door de labels op hun, verder identieke, kleding. Naast iedere persoon ligt een item, zoals een grote schelp of een mes. Verder is alles één groot mysterie. Het eiland is heel mooi, maar wat is er aan de hand?
De setting van deze serie klinkt op papier nog best interessant. Maar helaas, schijn bedriegt. Zelfs het vreselijke laatste seizoen van Lost is duizendmaal beter dan deze abominabele serie.
Waarom dit het kijken niet waard is
Ik bespaar me even de moeite om alles tot in detail uit te werken, want The I-Land is mijn tijd gewoon niet meer waard. Dus hier een opsomming van alle slechtheid bij elkaar:
- Het is slecht geacteerd. Sorry Bosworth, Pettyfer & Co, maar jullie hebben beter werk afgeleverd dan dit.
- De personages zijn onlogisch as fuck. ‘Hé, we worden wakker op een onbekend eiland, weten allemaal echt helemaal NIETS meer dus… laten we lekker gaan zwemmen in de oceaan!’
- Het is mega cringeworthy. Twee personages gaan samen een stuk van het eiland onderzoeken. Natúúrlijk zoenen ze al vrijwel direct. Ze kennen elkaar misschien een uur? En kennen is een groot woord, want ze kennen zichzelf niet eens. Om het nóg erger te maken (spoilers maar I don’t care), probeert de dude haar ook meteen te verkrachten. Echt hoor, deze serie is zó erg.
- Het plot is toch niet zo leuk als gedacht. Ja, leuke Lost-achtige vibe in je algemene omschrijving, maar nee, dit is het echt niet. Ik ben op Wikipedia verder gaan lezen wat nou de bedoeling is van The I-Land en het is Echt Heel Stom.
- Slecht schrijfwerk. Ja, de acteurs leveren geen goed werk af, maar zij lezen ook maar een script dat o.a. de volgende vre-se-lij-ke quotes bevat:
I vaguely remember having a strong dislike for optimists.
Of dit juweeltje:
“What do you think about all those people?”
“Honestly, kind of basic. They’re all checking each other out, Trying to mate based on sexual attraction. Then there’s me, an intellectual, silently judging them.”
Besteed je tijd beter
Zoals ik al zei, meestal geef ik series wel een extra kans als de eerste aflevering niet zo goed is. Maar ‘niet zo goed’ is hier niet van toepassing. Dit is geen enkele seconde vermakelijk. Zelfs als spoof op Lost had dit niet gewerkt, zo slecht is The I-Land. En ik ben niet alleen. Op Rotten Tomatoes krijgt deze Netflix Original een (nog bizar hoge) score van 33% van het publiek, en een (zéér terechte) ACHT procent van de critics. Op de IMDb krijgt de serie slechts een 4,4. Kortom, doe jezelf een lol en sla deze serie over. Als je dan al wil weten hoe slecht het is, volstaat het kijken van de eerste aflevering en het lezen van de Wiki. Maar: ik heb je gewaarschuwd.
The I-Land
Kijk dit gewoon maar niet
Niet zo
- Eigenlijk alles wel...
