Yesteryear van Caro Claire Burke is hét boek van deze zomer. Voordat het uitkwam werd al voorspeld dat het een enorme hit ging worden en de filmrechten zijn al verkocht aan Anne Hathaway. Wie bekend is in de boekenwereld zal dit boek dan ook vast voorbij hebben zien komen. Maar waarom is nou juist dit boek zo populair? En weet het ook te voldoen aan al deze verwachtingen?
Waar gaat Yesteryear over?
Yesteryear volgt Natalie. Natalie groeide op in een religieuze conservatieve omgeving, ging naar harvard en is nu inmens populaire influencer geworden. Ze maakt content als ‘tradwife’, een traditionele huisvrow die zwanger is van haar zesde kind en filmt hoe ze zelf brood maakt. Online zet ze zichzelf neer als de perfecte vrouw. Haar kinderen gaan niet naar school maar krijgen thuis les, ze maakt zelf brood en ander eten met melk van eigen koeien en haar kinderen worden volledig afgeschermd van technologie. Behalve dan dat de kinderen ook een grote rol spelen in Natalie’s content.
Dan wordt Natalie opeens wakker in een versie van haar huis waar geen vaatwasser verstopt zit en geen verwarming is. Ze leeft opeens daadwerkelijk in een 19e-eeuwse wereld die ze in haar video’s nabootste.
Het verhaal gaat heen en weer tussen de twee tijdlijnen waarin je haar nieuwe leven ziet en tussendoor meer leert over hoe Natalie influencer is geworden.
Yesteryear is een pakkende thriller
Yesteryear heeft een sterk concept en weet daarmee goed de lezer het verhaal in te trekken. Een ‘tradwife’ wordt geconfronteerd met de echte levensstijl die ze in haar leven probeert na te bootsen. Het is super interessant de twee verschillende kanten te zien. Aan de ene kant een online ‘tradwife’, die achter de schermen een heel team heeft die haar helpt en in de praktijk een eigen bedrijf runt. Aan de andere kant de historische context waaruit haar idealen voortkomen, waarbij vrouwen totaal geen vrijheid hebben. Dit contrast spreekt enorm aan, omdat het ook een goede manier is om de hoofdpersoon na te laten denken over haar eigen ideeën.
Helaas blijkt echter al snel dat dit verhaal in de opbouw wat te wensen over laat. De gedeeltes die zich in de negentiende eeuw afspelen zijn veel te kort. Het voelt alsof het boek nooit écht toekomt aan het beloofde concept. Hoe zwaar was die tijd nou eigenlijk echt voor vrouwen? We zien er eigenlijk maar weinig van.
Er komen details bij kijken die heftig zijn. Natalie’s man behandelt haar bijvoorbeeld verschrikkelijk en ook zijn de omstandigheden in het huis een stuk minder comfortabel dan ze eerst waren. Hier komen de vergelijkingen met The Handmaids Tale nog het meest in de buurt. Maar het boek geeft nooit een uitgebreider beeld van hoe dit leven er uit zou hebben gezien voor de gemiddelde Amerikaanse vrouw in deze tijd. Daarmee is het boek eigenlijk heel erg anders dan het concept je laat denken.
Natalie is een onverwacht personage
Wat de persoonlijke ontwikkeling ook ingewikkeld maakt, is dat Natalie nooit echt geconfronteerd wordt met haar veranderende idealen. Dit is geen boek over iemand die sterk geloofd in het idee van de ideale huisvrouw en vervolgens haar hele beeld op het leven moet aanpassen als ze geconfronteerd wordt met de historische werkelijkheid ervan.
Wat is dit boek dan wel? Het is zowel een voordeel als een nadeel dat Nathalie niet voldoet aan de verwachting van het soort naïeve personage die dit concept oproept. Natalie is heel erg intelligent en heeft zelf voor heel veel succes gezorgd.
Waarom iemand trad-wife wordt
Wat ik dan ook het interessantste aan dit boek vond, waren de delen over Nathalies leven vóórdat ze influencer werd. Stukje bij beetje kom je er als lezer achter hoe ze uiteindelijk in dit leven terecht gekomen is. Nathalie wilde meer dan de mensen om haar heen en daarom zorgt ze ervoor dat ze naar Harvard kan. Tegen verwachtingen in gaf deze plek haar geen nieuwe feministische kijk of succesvol leven, in plaats daarvan is Nathalie diep teleurgesteld in haar medestudenten. Ze kijkt neer op haar klasgenoten en haar eigen ideeën worden juist versterkt.
Het was interessant om haar kritiek te zien op haar kamergenoot Reena. Reena is een literaire foil, een tegenstelling van Natalie. Ze heeft progressieve ideeën en gelooft niet dat er een god bestaat. Ze hebben elkaar niet heel lang gekend, maar Natalie denkt constant aan Reena. In haar hoofd heeft ze een competitie en bedenkt ze hoe verschrikkelijk het leven moet zijn voor Reena, die zelfs na een goede stageplek moet zoeken naar een baan.
Hoewel Reena een totaal ander pad bewandelt en veel feministischer en politiek links is, heeft ook deze vrouw na haar Harvard opleiding niet het succes weten te bereiken waar ze van droomde. Nathalie ziet dit als een bevestiging van haar gelijk. De manier waarop zij tot het idee komt om influencer te worden laat daarmee ook een begrijpelijke frustratie zien met de alternatieven. Nathalie’s idee van succes hangt enorm samen met macht, geld en status. Gelukkig zijn is daarbij niet echt een doel dat in haar opkomt.
Mannen en de rol van Caleb
Terwijl ze op Harvard zit, ontmoet Natalie Caleb. Ze lijken een perfecte match te zijn en ze is ervan overtuigd dat ze perfect bij elkaar passen. Pas later, nadat ze al getrouwd zijn en een eerste kind hebben, begint ze te denken dat hij alleen Harvard binnengekomen is door het geld van zijn ouders en dat hij eigenlijk helemaal niet intelligent is. De vraag is of ze daarin gelijk heeft of dat ze als verteller onbetrouwbaar is. Caleb heeft geen eigen ambities en is totaal niet proactief. Hij is snel overtuigd door andermans ideeën en gaat dan ook volledig mee in Natalie’s voorstellen voor hun toekomst.
Als ze hun eerste kind hebben, blijkt alles veel lastiger te zijn dan gedacht. Natalie heeft een postnatale depressie, haar moeder vertelt haar dat het wel goed komt als ze gewoon even een rondje gaat wandelen, en Caleb helpt totaal nergens mee.
Wanneer Natalie teleurgesteld is in Caleb, neemt ze contact op met zijn familie. Het blijkt dat zijn vader een belangrijk extreemrechts politiek figuur is die kans maakt om Amerikaanse president te worden. Hij ziet een kans om met Natalie samen te werken en zo komt ze erop om van haar content een verdienmodel te maken. Het is enorm lucratief om mee te gaan in deze kant van de politiek, al wordt er gelijk tegenover gezet dat haar schoonvader een hoop kleinkinderen van Natalie wil.
Yesteryear heeft flinke twists
Wat dit boek voor veel lezers pakkend maakt, is dat er allerlei onverwachte wendingen in zitten. Ook ikzelf had niet vooraf weten te raden waar dit boek uiteindelijk naartoe ging. Hoewel ik dit heel interessant vond, denk ik ook dat het niet erg logisch was.
Het is lastig om precies uit te leggen waarom de twists niet werkten zonder te verklappen wat er precies gebeurt. Op de eerste ‘twist’ (die meer gaat over Natalie zelf) heb ik de meeste kritiek. Ik denk dat dit oprecht een slechte en onverantwoordelijke keuze was. Ik denk dat deze twist inspeelt op negatieve stereotypes. Helaas kan ik er niet meer over zeggen dan dat zonder in te gaan op wat de twist was. De tweede ‘twist’ was er een die ik wel erg interessant vond, maar die niet goed doordacht was. Ter verduidelijking kan ik deze twist alleen maar omschrijven als het einde van het boek.
Het is het soort einde waarvan je op het moment onder de indruk bent omdat je het niet aan zag komen, maar als je de tijd hebt om er even over na te denken, snap je ook dat daar een reden voor was. Je zag het niet aankomen, omdat er allemaal dingen niet aan kloppen.
Ik vond het idee van dit einde interessant en ik denk ook dat er thematisch sterke kanten aan zitten, maar als het gaat om consistente personages en het neerzetten van een overtuigend verhaal, dan haalt dit einde het niet. Ik had voor sommige personages een beter einde gehoopt. Het voelde alsof de schrijver niet de tijd genomen, of gekregen, had om goed na te denken over deze afsluiting.
Pakkend, maar stelt toch teleur
Yesteryear heeft een pakkend concept en is heel leesbaar, maar de uitvoering valt tegen. Het boek zelf is een stuk minder interessant dan de discussies en gesprekken die het oproept. Met de enorme populariteit van dit boek is de kans groot dat ik met deze mening in de minderheid ben, maar voor mij maakte het de hoge verwachtingen niet waar.
Er valt enorm veel interessants te zeggen over onderwerpen uit dit boek zoals de conservatieve politiek (in de VS) en hoe mensen er flink aan kunnen verdienen daar op mee te liften, de tekortkomingen van (progressief) feminisme, over hoe nep het internet is, de gevaren van je kinderen (gedwongen) online zetten, over een man die een paar video’s kijkt en daardoor volledig in de ‘manosfeer’ terecht komt en over een ongelukkige vrouw die eigenlijk nooit moeder wilde worden maar die zich daartoe gedwongen voelde. Dit boek weet niet op al deze onderwerpen even genuanceerd in te gaan, maar het zet zeker aan tot denken.
Yesteryear
Zet aan tot denken
Goed
- Veel interessante onderwerpen
- Actueel
- Compleet onvoorspelbaar
Niet zo
- Onlogische gebeurtenissen, vooral op het einde
- Weinig diepgang
- Concept van andere tijd speelt maar hele kleine rol
- Problematische implicaties van 'de eerste twist'
