Tijdens de laatste editie van Heroes Made In Asia kregen we de kans om te spreken met Kira Buckland. Buckland is bekend van haar rollen in talloze anime en video games, zoals JoJo’s Bizarre Adventures, Demon Slayer en Genshin Impact en ze nam de tijd om met ons te spreken over hoe ze stemactrice is geworden, haar werkwijze en natuurlijk de toekomst van stemacteren nu AI een factor is.
Welkom in Nederland. Is dit je eerste keer hier?
Ja, dank je wel dat ik hier mag zijn. Het is de allereerste keer ooit. Het is echt heel leuk. Ik vind het geweldig om nieuwe plekken te zien en de hele wereld rond te reizen.
En de conventie, hoe is dat geweest? Heb je veel fans ontmoet?
Ja, het is geweldig geweest. Ik heb tot nu toe een aantal heel aardige mensen ontmoet en ik zag net iemand cosplayen uit mijn favoriete film.
Oh, wat is je favoriete film?
Back to the Future. Ik bezit de auto uit de film en alles.
Dat is geweldig. Werkt hij? Rijd je erin?
Voor het grootste deel wel. Hij gaat vaak kapot. Ik neem hem mee naar meetups, want ik woon vlak bij veel van de filmlocaties.
Als mijn research klopt, ben je in 2004 begonnen met je carrière als stemacteur? Je hebt veel prominente rollen gespeeld in een hoop anime, zoals JoJo’s Bizarre Adventure, Demon Slayer, enzovoort. Wat was het moment waarop je besloot, dit is wat ik de rest van mijn leven wil doen?
Ik besloot dat ik stemacteur wilde worden toen ik ongeveer zestien was, omdat ik anime begon te kijken en videogames begon te spelen en me realiseerde dat mensen hun brood verdienden met het inspreken van stemmen. En toen besloot ik gewoon dat dit was wat ik wilde doen, omdat ik wist dat ik een soort performer wilde zijn. Eerst wilde ik zanger worden, maar toen ik stemacteren ontdekte, werd ik daar verliefd op.
En hoe verliep dat proces? Hoe kreeg je de audities en de banen die je wilde?
Ik begon jarenlang samen te werken met onafhankelijke makers online, terwijl ik nog in mijn geboortestad in Alaska woonde. En uiteindelijk spaarde ik genoeg geld om naar Los Angeles te verhuizen, omdat daar het meeste werk te vinden is.
En toen je een student was op de middelbare school, ben je ook een animeclub begonnen, toch? Dus anime maakt al heel lang deel uit van jouw reis. Wat maakt het zo speciaal voor jou? Wat trekt je aan in anime?
Ik denk gewoon dat het er visueel heel mooi uitziet en dat de verhalen die verteld worden, er zijn zoveel verschillende verhalen en personages, en mensen zeggen dat animatie een medium is, geen genre. Dus je kunt allerlei soorten anime hebben. En mijn favoriete anime, JoJo’s Bizarre Adventure, vind ik op zijn eigen manier heel uniek. En ik weet het niet, er was gewoon iets dat me ernaartoe trok.
Ook toen ik de animeclub op school had, was het een plek waar mensen die het gevoel hadden dat ze misschien nergens anders bij hoorden, naartoe konden gaan en mensen konden ontmoeten die dezelfde dingen leuk vonden als zij.
Dus was JoJo’s Bizarre Adventure je favoriete anime voordat je de rol kreeg? Hoe heb je die rol gekregen?
Ja. Ik wilde dat specifieke personage acht jaar lang spelen voordat ik de rol uiteindelijk kreeg. Ik heb gewoon heel hard geprobeerd om eraan te werken dat ik hopelijk de juiste keuze zou zijn voor het personage wanneer de audities uiteindelijk kwamen. Dus proberen ervaring op te doen met het spelen van personages in vergelijkbare archetypes, gewoon proberen een betere acteur te worden zodat wanneer de auditie kwam. Want niemand gaat je casten als een personage alleen maar omdat je het wilt, maar je kunt wel proberen de beste auditie voor dat personage neer te zetten.
Je hebt ook een diploma in Japans. Helpt dat je om een stem beter te vangen wanneer je een Engelse dub van een anime doet?
Het helpt een beetje, omdat de scripts al vertaald en aangepast zijn tegen de tijd dat wij binnenkomen om de Engelse versie op te nemen, maar het kan helpen om te luisteren naar de intentie in de originele taal. Of soms, als we de zinnen iets moeten herschrijven voor de timing, kan het gewoon helpen om te weten: oh, dit is wat ze in het origineel zeggen. Dus we willen dezelfde betekenis behouden.
En baseer je je stem ook op de Japanse versie?
Ja, dat doe ik. Tenzij mij wordt gevraagd iets anders te doen, maar dat gebeurt vrij zelden. Meestal willen ze vrij dicht bij het originele Japans blijven.
Zijn er rollen die je hebt gespeeld die dichter bij je persoonlijkheid liggen dan mensen misschien zouden verwachten?
Ja. Kuki Shinobu uit Genshin Impact. Ik heb het gevoel dat ik me op veel manieren met haar kan identificeren. Op sommige manieren is zij een beetje verantwoordelijker dan ik ben. Ik heb soms ook een chaotische kant in mijn persoonlijkheid, maar ik kan me wel herkennen in degene zijn die verantwoordelijkheid neemt voor iedereen in een vriendengroep en zegt: oké, ik ga deze dingen regelen zodat iedereen kan doen wat ze moeten doen.
Heb je ook een personage dat compleet het tegenovergestelde is van wie je bent?
Ja. Ik speel veel rivalen en ‘mean girl’-personages, en dat is eigenlijk mijn favoriete archetype om te spelen. Maar in het echte leven ben ik absoluut geen ‘mean girl’. Ik ben meer passief en ik wil dat iedereen me aardig vindt. Het is leuk om echt gekke personages te spelen, vooral een beetje ontspoorde types.
Wat is makkelijker voor jou: iemand spelen die compleet het tegenovergestelde van je is, of iemand die op je lijkt?
Ik vind allebei leuk. Ik hou van de uitdaging om iemand te spelen die heel anders is. Maar ik denk dat in elk personage dat een acteur speelt, er altijd iets is dat we kunnen vastpakken en waar we ons mee kunnen identificeren, zelfs als het een personage is waarvan ik het niet eens ben met hun acties.
Als ik een heel slechte schurk speel, zeg ik: oké, wat motiveert deze persoon om zich zo te gedragen? En dan vind ik gewoon iets om me aan vast te houden en mee te verbinden.
Met stemacteren is het niet makkelijk, omdat je de fysieke kant van de performance mist. Je staat niet op een set tegenover iemand anders die een rol speelt. Hoe zorg je ervoor dat je de emoties kunt overbrengen die je moet overbrengen met je stem? En hoe zorg je ervoor dat een personage chemie heeft met iemand die je niet kunt zien, omdat je alleen in de booth staat?
Een ding dat ik graag doe, is de context van het script hebben van waar ik op reageer, omdat ze soms bij videogames gewoon een spreadsheet hebben met onze regels erin en verder niets. En dan zeg ik: kan ik zien waar ik op reageer?
Want acteren is reageren. Dus we hebben de andere acteur niet in de booth bij ons, maar als ik kan zien: oké, jouw zin is een reactie op dit andere personage dat dit zegt, of ik vraag misschien: hoe voel ik me over dat personage als dat niet duidelijk is?
En daar is de voice director ook voor, om ervoor te zorgen dat wanneer alle zinnen uiteindelijk bij elkaar worden gezet, het klinkt als een gesprek.
Omdat je ook veel werk doet voor videogames: wat is het grootste verschil tussen anime en videogames?
Het grootste verschil is dat we bij anime alles precies moeten laten overeenkomen met de mondbewegingen van het personage. Soms heb je dat ook bij videogames als je een cutscene nasynchroniseert, maar vaak zijn de timingbeperkingen bij een videogame minder streng. Je hebt misschien een tijdslimiet, vooral bij gevechtszinnen, maar meestal hoef je niet exact met de mond mee te synchroniseren.
Zijn er specifieke stemmen geweest die fysiek heel zwaar waren om te doen?
Ja. Jolyne uit JoJo’s Bizarre Adventure was een van de zwaarste rollen die ik ooit vocaal heb gedaan, omdat er heel veel geschreeuw in zat. Dat kun je niet dagen achter elkaar doen. Ik denk dat dat voor de meeste mensen moeilijk is. Ik bedoel, sommige acteurs die ik ken zijn er echt heel goed in en kunnen het op een manier doen waarbij het geen pijn doet, maar het was zwaar.
Natuurlijk zou ik het voor niets willen ruilen. Ik ben zo dankbaar dat ik dat personage mocht spelen, en ik wist van tevoren dat ik veel zou moeten schreeuwen. Dus ik was erop voorbereid, maar het was nog steeds veel.
Heb je bepaalde stem-warming-ups die je doet om ervoor te zorgen dat je bijvoorbeeld een uur lang kunt schreeuwen als dat nodig is?
Soms zing ik. Veel ervan is gewoon ervoor zorgen dat je je stem goed ondersteunt. Het is eigenlijk een vergelijkbare techniek als bij zangers, gewoon zorgen dat de stem goed ondersteund wordt en dat je niet zomaar schreeuwt.
Is er een rol geweest die je het meest heeft verrast tijdens het opnameproces, een rol waarbij je een sterke connectie voelde?
Ik denk dat het eigenlijk Mitsuri uit Demon Slayer was. Toen we meer te weten kwamen over haar achtergrondverhaal, waren er momenten die ik heel herkenbaar vond, terwijl ik dat niet had verwacht, omdat ik de manga niet had gelezen voordat ik aan de serie werkte.
Sommige acteurs hadden dat wel gedaan, anderen niet. Dus ik wist niet wat haar specifieke achtergrondverhaal was. En toen ik dat gedeelte insprak, vond ik het heel herkenbaar hoe mensen haar niet mochten om wie ze was, maar zij zichzelf wilde uiten en haar eigen persoon wilde zijn. En dat vond ik heel mooi.
Je hebt ook gewerkt als voice director en je bent ook casting director geweest. Hoe beïnvloedt dat je eigen performance? Heb je dat in je achterhoofd wanneer je werkt?
Ja, ik heb gemerkt dat het regisseren van andere acteurs me echt heeft geholpen met mijn eigen audities en performances, omdat als ik vastzit bij een auditie en niet zeker weet welke keuzes ik moet maken, het helpt om gewoon te denken: ik ga mezelf regisseren op dezelfde manier als ik een andere acteur zou regisseren die deze rol opneemt.
Dus het is alsof je denkt: oké, denk beter na over wat je hier zegt en maak echt verbinding met wat je personage in deze scène doet, en zorg ervoor dat je een goed bereik aan emoties en intensiteit laat horen in je auditie, zodat niet elke zin emotioneel hetzelfde klinkt.
Ik denk dat veel mensen denken dat stemacteren gewoon een stem opzetten is en dat het daarmee klaar is. Wat denk jij dat het meest onderschatte onderdeel van stemacteren is?
Ik denk dat het echt allemaal om het acteren draait. Want je kunt je stem trainen om op allerlei manieren te klinken. Ik speel personages die allemaal anders klinken, maar wat je uiteindelijk gecast krijgt is niet of je grappige stemmetjes kunt doen of kunt klinken als een bestaand personage in een anime. Wat je gecast krijgt is: kun je een emotionele connectie creëren? Kun je het script zo uitvoeren dat het klinkt alsof het personage echt spreekt, in plaats van dat een acteur alleen maar regels opleest?
Er gebeurt ook veel in de acteerwereld met AI en dergelijke, vooral bij stemacteren. Hoe zie jij de toekomst? Denk je dat AI invloed gaat hebben op stemacteren?
Oh, dat heeft het helaas nu al. Maar het goede is dat er veel educatie en bewustwording wordt verspreid binnen de stemacteergemeenschappen, en dat mensen worden verteld: hé, als een bedrijf je stem wil trainen voor AI, dan moet je goed geïnformeerd zijn en de kans krijgen om toestemming te geven, en je moet betaald worden voor dat gebruik.
Want er zou geen situatie mogen zijn waarin je een videogame gaat opnemen en zij dat vervolgens gebruiken om AI te trainen. Dat is niet eerlijk tegenover de acteurs. Dus het moet heel duidelijk gereguleerd worden binnen de industrie. Mensen moeten ervoor betaald worden. Mensen moeten de kans krijgen om toestemming te geven voor hoe hun stem gebruikt wordt en daarover geïnformeerd worden. En ik denk dat als bedrijven AI willen gebruiken, het alleen moet zijn voor dingen die een menselijke performer niet kan doen.
Soms hoor je bijvoorbeeld dat ze in videogames willen dat je met een personage kunt praten en dat dat personage elke keer iets anders zegt. En in dat geval, als alles transparant is en de acteur ervoor betaald wordt, dan zou dat misschien oké zijn.
Maar als het alleen is om dialogen te genereren die wij gewoon zelf hadden kunnen opnemen, dan zeg ik: nee, ik wil niet iets dat mijn stem en intonaties alleen maar nabootst. Ik wil mijn eigen performance en mijn eigen vakmanschap aan dat personage geven. Want ik denk dat het anders is wanneer een echte mens het doet. Je moet de emotie voelen. Ik denk niet dat het publiek zich echt zou verbinden met een AI-stem.
En gelukkig krijgen games die het proberen te gebruiken vaak veel kritiek.
We hebben tijd voor nog één laatste vraag. Dus als je jezelf advies zou kunnen geven toen je jonger was en net begon, wat zou dat dan zijn?
Ik denk: focus op het acteren boven alles, en leer ook echt over de zakelijke kant van het vak.
Want als je een freelance creatief professional bent, besteed je veel tijd aan het runnen van je eigen bedrijf. Dus veel mensen denken: ik vind acteren leuk. Of als ze een artiest of muzikant zijn, denken ze: ik vind dit creatieve ding leuk om te doen.
Maar je moet ook weten hoe je met klanten onderhandelt. Je moet kunnen praten over tarieven. Je moet e-mails sturen, je financiën bijhouden, al dat soort dingen die ook heel belangrijk zijn voor het werk.
Dus dat deel, het runnen van een bedrijf, is op een bepaalde manier net zo belangrijk.
