Dit level van Poppy Playtime is helemaal opnieuw geschreven in plaats van dat de outline van de originele schrijver is gebruikt. Dat merk je. De makers hebben geprobeerd meer rekening te houden met de kritiek die op Chapter 4 is gekomen. Waar dan precies op gefocust is, durf ik niet te zeggen. Ik merk helaas dat ik mijn geduld een beetje begin te verliezen met de ellenlange Chapters vol zielloze fetch quests.
Waar gaat Poppy Playtime Chapter 5 over?
Is dit eindelijk het level waarin je The Prototype gaat ontmoeten en ontdekt wie er achter de gruwelen binnen Playtime Co. zit? In Chapter 5 ga je dieper de kippenvelopwekkende fabriek in, met Huggy Wuggy op je hielen. Je bent alleen, verlaten door je bondgenoten, en moet eenzaam vechten om in leven te blijven. Dat wordt steeds moeilijker hoe dichter je bij The Prototype in de buurt komt.
Op dit niveau in de fabriek lijken de schaduwen te fluisteren en heeft The Prototype volledige controle over alle gestoorde dingen die je overkomen. Lukt het je om deze poppenspeler en alle nachtmerries te verslaan? Elke bloederige stap vooruit is een nieuwe test voor je doorzettingsvermogen en je mentale gezondheid. Ontdek geheimen die al jaren wachten om onthuld te worden.
Dat klinkt behoorlijk dramatisch
De samenvatting schreeuwt ‘de risico’s zijn nu echt NOG hoger!’ en ‘nu ga je ECHT het verrotte hart van Playtime Co. bereiken hoor!’. Maar, als je dat bij elk level roept, voelt het als een loze belofte. Het is inderdaad nieuw dat je nog nooit zo dichtbij The Prototype geweest bent, maar zoveel screentime krijgt deze baddie nou ook weer niet.
Je bent op de vlucht voor Huggy Wuggy, ontmoet meer Wrongside Outimals en moet durven vertrouwen op Giblet en Chum Chompkins. Tot dusver niks nieuws, totdat je je Grabpack kwijtraakt en het moet doen met een glow-in-the-dark lampje. Klinkt dat minder spannend? Dat is het ook. ‘Glowby’ is namelijk alleen een lampje, niet iets dat verder nog met de omgeving interacteert en daardoor niet per se interessante puzzels oplevert.
Dan is het tijd voor weer een fetch quest: haal een Grabpack op, verzamel notities en verken de nieuwe gebieden. Niet bijzonder origineel. Als je dat gedaan hebt, krijg je de volgende fetch quest: om The Prototype te verslaan, heb je wéér andere informatie nodig die in andere gebieden te halen is.
In dit gedeelte van het lab voelt het wel echt anders dan eerdere Chapers van Poppy Playtime. Toch weet het niet bijzonder veel indruk te maken. Het zijn gewoon gruwelijke laboratoria. Inmiddels overheerst het ’this might as well happen’-gevoel, al had ik echt behoorlijk medelijden met de wezentjes in deze gebieden.
Meer worldbuidling die best gaaf is
Dan eindelijk krijgen we wat meer worldbuilding: video’s die een tipje van de sluier oplichten over hoe Playtime Co. kinderen voorbereidde (conditioneerde) om in speelgoed te veranderen. Dat is daadwerkelijk behoorlijk goed uitgewerkt, want je wordt langzaam meegenomen in een psychologisch spelletje waar je nekharen van overeind gaan staan. Daarnaast los je verfrissende puzzels op met nieuwe functionaliteit van je Grabpack. Ook het achtergrondverhaal van Huggy Wuggy is fantastisch. Een hoogtepunt in dit Chapter, hartverscheurend.
Dat gezegd hebbende: nog steeds voelt het alsof je meer saaie fetch quests moet doen als excuus voor het ontdekken van gebieden en wezens. Poppy Playtime weet je inmiddels helaas niet meer écht beet te grijpen.
Lily Lovebraids en haar poppenhuis
Een van de minibosses in Poppy Playtime Chapter 5 is Lily Lovebraids, met lang haar dat je graag wurgt. Ze is vriendelijk zolang je haar bevelen en instructies opvolgt. Haar poppenhuis is erg sfeervol en memorabel, alleen valt Lily zelf een beetje tegen. Haar achtergrondverhaal is gaaf, al lijkt het niet helemaal te kloppen met wat we eerder geleerd hebben over hoe speelgoed gemaakt wordt, maar interacties met haar zijn dan weer niet zo bijzonder. Ze lijkt qua persoonlijk misschien te veel op Miss Delight?
The Prototype, EINDELIJK
Weer een fetch quest later en dan kom je eindelijk oog in oog met The Prototype! Binnen mijn vriendengroep waren de meningen daarover verdeeld. Ik vond het design best gaaf en flink griezelig, anderen vonden het enorm tegenvallen. De cut scene is prima, iets te veel blabla en het had nog wat gruwelijker of spannender gekund. En dan moet je het natuurlijk weer op een lopen zetten.
De achtervolging met Lily is eerder frustrerend dan eng. Het luistert allemaal heel nauw namelijk. Iedere keer dat je een stap de verkeerde kant op zet en gepakt wordt, betekent het dat je een groot deel opnieuw moet doen. De lol gaat er dan snel vanaf, net als de spanning.
We gaan met de tram, waarom ook niet…?
Herinner je je de trein uit eerdere Chapters nog? Chapter 5 is heel origineel met een tram. Merk je dat ik Poppy Playtime inmiddels wat repetitief vind?
En dan het einde. Geen idee wat daar gebeurt, maar oude frenemies komen terug. Nog steeds zijn niet alle geheimen onthult en volgt er nog minstens een Chapter.
Er komt geen einde aan Poppy Playtime
Ik ben van mening dat het ondertussen wel klaar had mogen zijn. Hoeveel levels wil je uit deze mysterieuze speelgoedfabriek persen? Het begint een beetje convoluted / geforceerd complex aan te voelen. Alsof er steeds maar geheimen en plotwendingen bij bedacht worden om maar geld te blijven verdienen. De Chapters duren ook zo lang dat je tegen het einde aan al niet meer weet waar je begonnen bent.
De lore is supergaaf, maar genoeg is genoeg. Ik kan ook niet voorspellen wat er nu nog kan gebeuren, behalve dat de grote boze slechterik ooit verslagen moet worden en dat je écht probeert te ontsnappen in plaats van alleen maar dieper graaft. Laten we hopen dat Chapter 6 de laatste is en weet te verwonderen.
