Robert Pattinson is een van die acteurs waarbij mensen soms vergeten hoe goed hij eigenlijk is. Jarenlang stond hij vooral bekend als die knappe jongen uit Twilight. Complete generaties werden verliefd op zijn Edward Cullen. Het zou makkelijk zijn geweest voor hem om te blijven hangen in de roem die de reeks hem bracht, maar zijn carrière na de vampierenfilms laat zien dat hij bijna obsessief heeft geprobeerd om zichzelf opnieuw uit te vinden. De afgelopen vijftien jaar heeft hij een hele berg aan rollen gespeeld met de meest uiteenlopende personages. Pattinson lijkt er plezier in te hebben om te verdwijnen in rollen waarvan je niet veracht dat het dezelfde acteur is die ooit Edward Cullen speelde. Wellicht dat we daarom wel kunnen stellen dat Pattinson een van de beste acteurs is van deze generatie.
Van Harry Potter naar Twilight
Pattinson was al redelijk bekend voordat hij wereldberoemd werd. Een van zijn eerste grote rollen was namelijk die van Cedric Diggory in Harry Potter and the Goblet of Fire. Helaas voor hem stierf hij ook meteen aan het einde van die film.
Daarna kwam Twilight.
Edward Cullen maakte van Pattinson in één klap een wereldster. Hij werd het gezicht van een gigantische franchise en liet duizenden meisjes en vrouwen in katzwijm. Naast dat het fijn is voor een acteur om de bekendheid te genereren, is het ook wel een vloek. Want hoe kom je nog geloofwaardig onder zo’n imago vandaan? Pattinson besloot niet voor de veilige route te kiezen. In plaats van onmiddellijk de volgende grote romantische hoofdrol of franchise te zoeken, ging hij juist voor films die kleiner waren en vaak ook vreemder. Achteraf gezien was dat de beste beslissing die hij kon maken.
Een nieuwe stap
Na Twilight werkte Pattinson onder andere samen met David Cronenberg aan Cosmopolis en Maps to the Stars. Het waren rollen die ver afstonden van het imago dat Pattinson had opgebouwd. Er volgden nog vele rollen, maar de rol die zijn imago voorgoed veranderde was die in Good Time van de gebroeders Safdie. Hij speelt daarin een crimineel die gedurende een chaotische nacht probeert zijn broer uit de problemen te krijgen. Pattinson verloor zichzelf compleet in deze rol. Hij liet ermee zien dat hij een film met gemak kon dragen.
The Lighthouse
Een andere film waarin Pattinson liet zien dat hij zeker kan acteren, was The Lighthouse. Robert Eggers zette Pattinson hierin tegenover Willem Dafoe en laat de twee acteurs volledig ontsporen op een afgelegen vuurtoreneiland. Pattinson speelt hierin een jonge vuurtorenwachter die zijn grip op de realiteit verliest. De film is intens en absurd, net als Pattinson in deze rol. Hij vindt het ook niet erg om er in deze film lelijk uit te zien.
Dat klinkt natuurlijk als een vreemd compliment, maar het is wel belangrijk. Pattinson heeft een klassiek Hollywood-uiterlijk. Hij zou met gemak jarenlang de knappe hoofdrolspeler kunnen spelen. In plaats daarvan kiest hij ervoor om zich te verliezen in een rol, wat dat ook van hem vereist. Een goede acteur is niet bang om lelijk te zijn.
Van Indie terug naar Hollywood
Wat mooi is aan Pattinsons carrière, is dat of hij nu in een indie-film speelt of in een Hollywoodproductie, hij is niet de zoveelste Hollywoodster. Toen hij Batman werd in The Batman, gaf hij een compleet andere versie van het personage. Eentje die geen charmante playboy is, maar een man met problemen en obsessies, die nauwelijks weet hoe hij met zichzelf moet omgaan.
Ook in Mickey 17, waarin hij meerdere versies van hetzelfde personage speelde, liet hij zijn range zien. Hij is niet louter een Hollywoodster. Hij is een acteur die zijn werk serieus neemt.
Robert Pattinson anno 2026
Nu is het wellicht wel het interessantste moment in zijn carrière. Hij straalt in grote films zoals The Odyssey en later dit jaar in Dune 3 waarin hij er compleet anders uit ziet. Pattinson kiest duidelijk liever voor interessante rollen dan voor veilige rollen en dat is zijn grootste kracht. Hij is geen acteur die steeds hetzelfde trucje herhaalt. Pattinson is juist iemand die zichzelf voortduren opnieuw uitvindt.
Pattinson is niet langer meer die jongen uit Twilight. Want juist door alle rollen die hij in de afgelopen jaren heeft gespeeld, heeft hij bewezen dat hij een van de interessantste en beste acteurs is van zijn generatie.
