In Hollywood blijven vrouwen soms een raadsel. Ondanks alle gesprekken over gelijkheid zijn er nog steeds films waarin vrouwen amper een rol spelen. Ook buiten het witte doek zijn genoeg plekken waar vrouwen nog altijd niet als even belangrijk worden gezien. Daarom verschijnt er eens in de zoveel tijd een film die mannen moet uitleggen wat vrouwen nou eigenlijk willen. In 2000 probeerde What Women Want dat al met Mel Gibson. Dit jaar waagt Ladies First op Netflix een poging, met Sacha Baron Cohen in de hoofdrol. Alleen blijft na afloop vooral één vraag hangen, was dit eigenlijk wel nodig? Misschien hadden we als vrouwen beter gewoon een mysterie kunnen blijven.
Waar gaat Ladies First over?
In Ladies First volgen we de succesvolle maar arrogante Damian (Cohen) die gewend is dat de wereld om hem draait. Na een onverwachte gebeurtenis wordt hij wakker in een alternatieve werkelijkheid waarin vrouwen de macht hebben en mannen juist worden behandeld zoals vrouwen dat in onze samenleving vaak ervaren. Ineens krijgt hij te maken met seksisme, vooroordelen en verwachtingen waar hij nooit eerder bij stil heeft gestaan. Terwijl hij probeert zijn plek terug te vinden, leert hij langzaam een aantal ongemakkelijke lessen.

Hoe heeft deze film zoveel grote sterren weten te strikken?
Dat is misschien wel de grootste vraag die Ladies First oproept. Want ondanks de bekende namen voor en achter de schermen voelt de film opvallend vlak. Het idee is op papier best interessant. Een wereld waarin mannen als objecten worden gezien terwijl vrouwen de scepter zwaaien, biedt genoeg kansen voor scherpe satire. Alleen doet de film daar uiteindelijk verrassend weinig mee.
Ladies First is gebaseerd op de Franse komedie I Am Not an Easy Man uit 2018, een film die precies hetzelfde uitgangspunt gebruikte. Ondanks dat er veel vrouwen aan deze productie hebben meegewerkt, voelt de uitwerking vreemd genoeg alsof hij vastzit in oude patronen. De formule is namelijk zo voorspelbaar dat de humor nauwelijks weet te verrassen. Je voelt bijna in elke scène al aankomen welke grap volgt, en juist daardoor vallen veel komische momenten compleet plat.
Waar de film in de eerste helft nog probeert een satire te zijn op machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen, verandert het in de tweede helft ineens in een vrij standaard romantische komedie. Op zich niet verrassend, want bij dit soort films weet je eigenlijk al vanaf minuut tien waar het naartoe gaat. Toch voelt die omslag alsof de film niet helemaal durft te kiezen wat hij wil zijn.
Maar wie is eigenlijk de doelgroep?
Het idee achter Ladies First is duidelijk, namelijk mannen laten inzien dat het patriarchaat vrouwen schaadt en dat vrouwen ook gewoon mensen zijn met dezelfde gevoelens, frustraties en ambities. Een mooie boodschap natuurlijk. Alleen is de vraag vooral of de doelgroep die dit moet horen de film ook daadwerkelijk gaat kijken.
De mannen voor wie deze boodschap misschien belangrijk zou zijn, krijgen deze film waarschijnlijk niet eens voorgeschoteld door hun algoritme. Dus wie blijft er over? Vrouwen, natuurlijk. Maar juist daar wringt het misschien nog wel meer. Want hoeveel voldoening haal je uit een film die problemen aankaart die je allang kent, zonder daar echt iets nieuws of scherps tegenover te zetten? Het is ook niet alsof de film veel meer te bieden heeft. De humor is erg mager, visueel is er niets vernieuwends aan deze film en hoewel de cast hun best doet, kunnen ook zij het magere script niet redden.

Conclusie
Ladies First wil slim, grappig en relevant zijn, maar komt uiteindelijk vooral voorspelbaar over. De boodschap is goed bedoeld en soms zit er een aardige observatie tussen, maar de humor mist vaak doel en de romantische wending maakt het geheel nog veiliger dan het al was. Misschien zet de film sommige kijkers aan het denken, maar echt bijzonder wordt het nergens. En eerlijk? Misschien hadden we als vrouwen inderdaad beter een beetje onbegrepen kunnen blijven.

