Hotel Magnifique is het perfecte YA fantasyboek als je meer Caraval wil, maar dan anders. Het volgt de welbekende formule van ‘twee zussen die proberen te ontsnappen aan hun moeilijke leven en een kans krijgen dankzij een magische plek.’ In Caraval zijn het Scarlett en Tella met een circus, in Enchantée zijn het Camille en (zusje wiens naam ik ben vergeten) met een paleis, in Hotel Magnifique zijn het Jani en Zosa met een hotel, in The Night Circus is het Celia zonder zusje voor de verandering. Benieuwd of Hotel Magnifique een slap aftreksel of juist de moeite waard is?
Waar gaat Hotel Magnifique over?
All her life, Jani has dreamed of Elsewhere. Just barely scraping by with her job at a tannery, she’s resigned to a dreary life in the port town of Durc, caring for her younger sister Zosa. That is, until the Hotel Magnifique comes to town and they apply for a job. Once inside, Jani quickly discovers their contracts are unbreakable and that beneath the marvelous glamour, the hotel is hiding dangerous secrets. With the vexingly handsome doorman Bel as her only ally, Jani embarks on a mission to unravel the mystery of the magic at the heart of the hotel and free Zosa—and the other staff—from the cruelty of the ruthless maître d’hôtel. To succeed, she’ll have to risk everything she loves, but failure would mean a fate far worse than never returning home.
Waarom is de hoofdpersoon nooit de favoriet?
Is het jou al eens opgevallen dat de hoofdpersoon eigenlijk nooit je favoriete personages is? Jani is een personage zonder diepgang die zichzelf steeds (per ongeluk) in rare en slechte situaties werkt. Zoals veel YA-heldinnen is ze zeurderig, egoïstisch en soms ook best dom. Verder is haar enige persoonlijkheidskenmerk dat ze van haar zusje houdt en dat de verliefd is op Bel (die ook een oppervlakkige persoonlijkheid heeft).
De enige persoonlijke ontwikkeling die Jani doormaakt, is dat ze beseft dat ze geen thuis heeft en dat vindt ze oké? Ze reageert ook heel naïef op de voorspelbare plotwending over waar de magie die het hotel draaiende houdt vandaan komt. Haar rol in de climax van het verhaal, vond ik niet per se logisch en er was dus ook geen pay-off. Zusje Zosa is de reden achter al Jani’s acties en verder verliest ze zichzelf in haar gevoelens voor Bel. Hotel Magnifique had een beter verhaal geweest als Jani een sterkere persoonlijkheid had gehad.
‘Not like other girls’ troop
Naast het gedeelte van ‘twee zussen’ zoals beschreven in de introductie, bevat Hotel Magnifique nog een ander belangrijk deel van de Caraval-formule. Onze hoofdpersoon is sassy en heeft een grote mond tegen haar love interest. Dat is wat haar interessant voor hem maakt. Je ziet het tussen Scarlett en Julian, Tella en Dante en Jani en Bel. Camille uit Enchantée en Celia uit The Night Circus dagen hun love interests ook uit, maar dan op een creatieve in plaats van brutale manier.
Die botte manier van communiceren is wat de hoofdpersoon anders maakt voor de love interest, dus het is eigenlijk een nieuwe vorm van de ‘you’re not like other girls’-trope. Dat is minder erg als de personages diepgang en een rijke persoonlijkheid hebben. Helaas is dat bij Jani en Bel niet het geval. Daarnaast is Zosa alleen een plotdevice en blijven de rest van de personages ook oppervlakkig. Vooral Alistairs personage had potentie, als hij wat meer ‘screentime’ had gekregen.
De kracht van herhaling?
Even terug naar ‘Jani werkt zichzelf steeds in rare en slechte situaties’. Constant lees je scènes vanuit ‘oh nee ik moet eigenlijk een maid zijn, maar ik ervaar dingen die alleen voor gasten zijn zodat de auteur magische scènes kan schrijven van niet zo heel veel bijdragen aan het verhaal’. Daar word je snel moe van.
De scène rondom het glazen labyrint was het hoogtepunt (of dieptepunt?). Jani valt per ongeluk in iets dat natuurlijk weer alleen voor gasten is en snapt niet hoe ze eruit moet komen. Ze begrijpt de hints niet, dus beunt ze zich met een brute force manier uit de magische ruimte. Dat in plaats van dat de auteur iets slims of magisch schrijft. Zonde!
Dat repetitieve merk je ook in Jani’s interacties met Bel. Alles draait om ‘oh oeps we raken elkaar per ongeluk aan’, zonder dat er opbouw of progressie in zit. Voor mij was dat veel te slow burn. De climax van dit subplot komt veel te laat om de romance interessant te houden.
Veel potentie: een geweldige concept
Jammer, maar wel kenmerkend voor een YA fantasy debuut: Hotel Magnifique focust teveel op beschrijvingen van willekeurige magische en sfeervolle dingen, en te weinig op de personages en het plot. En dat terwijl er zoveel potentie in het concept zit!
Een magisch hotel dat verplaatst in een oogwenk en de enige plek is waar je tovenaars kunt vinden. Dat klinkt toch fantastisch? Er zit zoveel potentie in dit idee en in de worldbuilding rondom magische voorwerpen. De magische kamers met hun eigen gimmicks waren ook tof. Met dit alles had veel meer mee gedaan kunnen worden.
Daarnaast lijkt het me gaaf om een wisselend perspectief te lezen tussen een gast en een werknemer, in plaats van een mix van beide die het net niet is. Daardoor voelen de gastervaring vanuit Jani als werknemer geforceerd en filler. Jammer, want dit geeft Hotel Magnifique juist zo’n leuke sfeer.
6 redenen waarom Hotel Magnifique toch de moeite waard is
- Het eerste hoofdstuk is meteen spannend en sfeervol. Het trekt je in het verhaal.
- Je wordt nieuwsgierig naar het mysterie rondom de bron van magie van het Hotel en waar de herinneringen van werknemers heen gaan.
- Yrsa’s ogenmagie is luguber en origineel. Ik had graag meer gelezen over hoe die magie is ontstaan en hoe het werkt.
- De plotwending rondom Alistair en de signet ring vond ik sterk en onverwachts.
- De schrijfstijl leest lekker weg en het verhaal is vermakelijk.
- Er zit behoorlijk wat diversiteit in het Hotel Magnifique.
Spoilers over Jani – STOP MET LEZEN
Wil je Hotel Magnifique nog lezen zonder spoilers? Dan moet je nu stoppen met lezen.
Halverwege het verhaal komt Jani erachter dat ze magie heeft. Dit voel je waarschijnlijk al aankomen, vanwege het constante gefriemel met haar ketting, wat situaties op onverklaarbare wijze beter maakt. Ik vond het jammer dat Jani magie bleek te hebben, omdat het voorspelbaar is. Toch was het fijn dat er weer wat tempo in het verhaal kwam. Dat was zeker nodig.
Aan het einde van het verhaal worden Jani en Bel samen de nieuwe eigenaren van Hotel Magnifique. Waarom? Waarom wil Jani dat? Omdat het nu ineens als haar thuis aanvoelt? Nee, omdat Bel daar is. Maar Bel blijft alleen omdat Jani blijft! Het is een lege climax die niet raakt. Daarnaast: Jani heeft geen idee hoe de buitenwereld haar zou behandelen nu ze weet dat ze magie heeft, dus de ‘tell’ angst om daarachter te komen, doet ook niets. En wat wil Zosa eigenlijk? Wat gaat er met haar toekomst gebeuren? Het einde van Hotel Magnifique stelt teleur en nodig niet per se uit tot het lezen van een eventueel vervolg.
Conclusie: Hotel Magnifique wel of niet lezen?
Aan de ene kant hebben we oppervlakkige personages (1), herhaling in de structuur van het verhaal (2), een saaie romance (3) en een voorspelbaar plot (4). Aan de andere kant hebben we zes redenen waarom Hotel Magnifique toch de moeite waard is. Dit boek is leuk als je iets Caraval-achtigs wil dat snel wegleest, maar begin er niet aan als je een readingslump voelt aankomen. Hotel Magnifique moet je in een flink tempo uitlezen, anders kom je er niet meer in.
