Stel je voor. Je hebt een rijke vader die voor je geboorte al tegen je moeder heeft gezegd dat ze het maar uit moet zoeken. Daar ben je dan, je leeft in armoede en ziet hoe deze ellende je moeder kapot maakt terwijl je vader en zijn familie luxe leven. Dan zit er natuurlijk niets anders op dan iedereen van de familie uit te moorden zodat je je moeder hebt kunnen wreken en wellicht nog het familiefortuin op kunt strijken. Dat is het concept van het boek How To Kill Your Family van debuutauteur Bella Mackie. Een interessant idee, maar de uitwerking valt toch een beetje tegen.

Waar gaat How To Kill Your Family over?

Grace heeft het niet makkelijk gehad in haar leven. Ze groeide op met enkel haar moeder, die hard moest werken om voor haar dochter te kunnen zorgen. Haar vader, Simon Artemis, is de rijkste man van het Verenigd Koninkrijk, maar hij wil niets van zijn dochter weten. Na de dood van haar moeder besluit Grace om het plan dat ze als kind had eindelijk uit te voeren. Ze zou heel de Artemis familie uitroeien, zodat ze haar moeder kan wreken en haar deel van het fortuin kan opeisen. Het loopt allemaal volgens plan, totdat Grace in de gevangenis terecht komt voor een moord die ze niet eens heeft gepleegd.

Veel informatie voor niets

Het hele idee van How To Kill Your Family is natuurlijk razend interessant. Wie houdt er niet van een goede anti-heldin die eigenlijk niet zo leuk is? Het is verfrissend om een keer een vrouwelijk hoofdpersonage te hebben die niet een perfecte bad-ass blijkt te zijn. Helaas heeft Mackie Grace niet goed uitgewerkt, waardoor het personage erg op de vlakte blijft. Dat is jammer, want het plot alleen kan dit boek niet dragen. Het boek begint hartstikke goed en sleurt je echt mee in het verhaal. Naarmate het verhaal echter verder gaat, gaat het mis.

Het probleem is dat Mackie heel veel onnodige informatie deelt en dat wordt heel snel erg vervelend. Hartstikke prima dat je ons als lezer meeneemt in de voorbereiding van de moordplannen. Dat is interessant. Wat niet interessant is, is het commentaar op alles en iedereen. Grace voelt zich namelijk erg verheven boven anderen. Het moet overkomen als commentaar op de samenleving, maar het is gewoon erg vervelend gedaan, waardoor je zelfs voor deze antiheldin weinig sympathie kunt opbrengen. Grace heeft onder andere een hekel aan Influencers, boomers, rijke mensen, arme mensen, oude mensen, vrouwen (vooral die cosmetische ingrepen hebben laten plegen), LGBTQ+ mensen, dikke mensen en Aziatische mensen. De vraag is die ik mezelf stelde bij iedere doelgroep die belachelijk werd gemaakt was: “Vindt Grace dit of is het de auteur die eigenlijk deze mening heeft?” Wederom, het is prima om een antiheldin te hebben, maar als iedereen het op een vervelende manier moet ontgelden, dan ben je al snel af met je hoofdpersonage. Het geeft heel erg “I’m not like other girls” vibes en dat zijn de ergste types.

Wannabe grappig

How To Kill Your Family doet een poging om scherp, kritisch en grappig te zijn. Het resultaat is echter dat het boek erg vaag is. De verschillende moorden liggen mijlenver uit elkaar en er lijkt geen connectie te zijn. We merken niets van het effect die de plotselinge moorden hebben op de rest van de familie tot aan het einde. Het motief van Grace om op haar killing spree te gaan is ook niet echt goed. Je gaat mensen uitmoorden die je niet kent omdat je vader je niet erkent? Ondanks het zielige achtergrondverhaal die Mackie eraan probeert te hangen is het moeilijk om sympathie op te brengen voor iemand die na haar dood bij een andere rijke familie terecht komt. Ze heeft dus een goed leven, dus waarom moet precies iedereen dood? Dat je als 15-jarige puber denkt dat dit stoer is, okay, maar Grace moet 26 zijn. Stel je niet zo aan.

Conclusie

Het ergste aan How To Kill Your Family is het feit dat voor een boek waar moorden in worden gepleegd, het vooral erg saai is. De auteur poogde om een Killing Eve vibe te geven, maar slaat de plank mis. Dit boek moet bol staan van de millenial humor, maar als een millenial kan ik zeggen dat je deze best kunt overslaan. Je zou hem wel kunnen lezen, met het risico dat je je dood gaat vervelen.