In de flaptekst van Sorcery and Small Magics wordt een soort ‘gezellige’ magie beschreven waar hoofdpersoon Leo tot beperkt is. Voeg daar een ‘long time nemesis’ aan toe en een ‘queer enemies-to-lovers-nuance met forced proximity’, en ik kan geen nee meer zeggen. Niet te geloven dat dit boek een debuut is, want ik ben volledig weggeblazen. Sorcery and Small Magics is perfect om te lezen tijdens de donkere dagen of elke andere tijd van het jaar.
We hebben van Van Ditmar een recensie-exemplaar gekregen in ruil voor onze eerlijke mening.
Waar gaat Sorcery and Small Magics over?
Hoofdpersoon Leo is fantastisch in het schrijven van kleine spreuken die je haarkleur aanpassen of vlinders oproepen, maar meer niet. “Grand magic” is iets dat hij al jaren niet heeft geprobeerd en met een goede reden, totdat hij niet anders kan. Wanneer Leo per ongeluk vervloekt wordt en alle bevelen van zijn rivaal Grimm moet opvolgen, vraagt dat om drastische maatregelen. Zelfs als Grimm ook een slachtoffer van de situatie is en eigenlijk zo slecht niet blijkt te zijn. In de wereld van Sorcery and Small Magics moeten Scrivers en Casters op elkaar vertrouwen en samenwerken om magie mogelijk te maken. Zelfs als de Scriver en Caster in kwestie elkaar niet kunnen uitstaan. Kunnen Leo en Grimm hun frustraties lang genoeg opzij zetten om de vloek op te heffen?
Hoe is dit boek een debuut?!
Zo veel aan Sorcery and Small Magics is fantastisch. De schrijfstijl is prettig en leest lekker weg. De wereld die de auteur beschrijft is gaaf, met een interessant magiesysteem. De personages zijn onderscheidend en Leo en Grimm hebben beide een meeslepend achtergrondverhaal. Je wordt als lezer moeiteloos meegenomen in het plot van het verhaal en maakt samen met de personages prachtige persoonlijke ontwikkelingen mee.
Daarnaast durf ik er geld op in te zetten dat Leo op het ADHD-spectrum zit en Grimm op het autistische spectrum, wat subtiel en tegelijk effectief en respectvol is uitgewerkt. Ook de queer representatie zit helemaal snor, al kan ik me voorstellen dat mensen zich kunnen storen aan het “sletterige biseksueel/panseksueel” cliché. Ik vond het zelf niet storend. Ik hoop echt dat Agnes cannonically aseksueel is in de rest van de trilogie, maar ik wil het niet jinxen. Genoeg redenen dus om dit boek keihard aan te raden.
Waarom dan toch geen vijf sterren?
Naast dat het begin van Sorcery of Small Magics wat traag op gang komt, is er iets aan het einde dat me dwars zit. Het is te open, wat gek is om te zeggen over het eerste boek uit een trilogie. Het belangrijkste plotpunt van het verhaal is behaald, namelijk “iets doen” met de vloek en Leo heeft cruciale nieuwe inzichten gekregen. Waarom voelt het dan toch als een niet-afgerond verhaal? En waarom is dat een probleem?
Ten eerste had ik enorm gehoopt op een laatste hoofdstuk van Grimms perspectief waarin voor de lezer wordt bevestigd wat Grimm voor Leo voelt. De auteur geeft genoeg subtiele indicaties, maar je weet nooit zeker hoe bewust Grimm zelf van zijn gevoelens is. Dat is frustrerend.
Pas op: spoilers incoming
Ten tweede zijn een aantal verhaalelementen net iets te toevallig. Misschien ben ik paranoïde, maar klinkt een giftige bloem in de tuin van de partner van iemand hoog in de rangorde niet als een aanslag? Of een krachtige spreuk die per ongeluk terechtkomt tussen een stapel spreuken die door Leo en Grimm gebruikt gaan worden? Eentje die perfect aansluit bij Grimms voorkeuren en bijzonder effectief is in hun specifieke situatie? Van het soort magie waar één specifiek iemand voor van school is gestuurd, maar de naam van die persoon is Leo vergeten?
Het klinkt alsof iemand dat van tevoren heeft bekokstoofd, toch? Helemaal omdat een van de bijpersonages net iets te duidelijk als onzeker en onschuldig wordt neergezet. Ook op dit alles wordt verder helemaal niet ingegaan in de rest van het verhaal. Daardoor blijf je je als lezer afvragen: is dit een gebrek aan vaardigheden van de auteur of speelt er meer? Dit had makkelijk als cliffhanger in een epiloog aangehaald kunnen worden. Een gemiste kans! Hierdoor leest Sorcery of Small Magics net niet als cozy fantasy. Er waren teveel levensbedreigende en spannende situaties om écht ontspannend te zijn.
Spoilers klaar
Je wordt snakkend naar het vervolg achtergelaten
Als je dit boek dichtslaat, is er niemand die je bij de hand neemt en zegt dat het allemaal goed gaat komen. Je hebt geen idee wat boek twee voor je in petto heeft. Juist omdat er nog geen groter verhaal is opgebouwd, behalve de hints die ervoor zorgen dat je je paranoïde voelt. Leo en Grimm moeten zich voorbereiden op hun toekomst, op hun vaste banen, en dat is alles dat je weet. En dat er waarschijnlijk nog wel een keer gekust gaat worden. Hopelijk. Kortom: wees voorbereid op een jeuk die niet weg gaat tot Sorcery and Small Magics 2 er is.
Sorcery of Small Magics
Meeslepend en mindblowing
Goed
- Slowburn enemies to lovers met forced proximity
- Queer
- Leest lekker weg
- Toffe wereldbouw en magiesyteem
- Hartverwarmend
Niet zo
- Open einde
- Traag begin
