Sinds eind jaren ’90 profileert Dreamworks zich als waardige concurrent van het tot dan toe dominante Disney. Met films als The Prince of Egypt (1998), Shrek (2002) en recent Puss in Boots: The Last Wish (2022) wordt de studio steeds vaker een ‘bedreiging’ voor de hegemonie van Walt Disney Animation en Pixar. Met The Wild Robot, gebaseerd op het gelijknamige boek van Peter Brown, laat de studio opnieuw zien dat er nog een schepje bovenop kan.
Waar gaat The Wild Robot (2024) over?
Het verhaal begint als de robot Roz (Lupita Nyong’o) uit een gecrasht vliegtuig wordt ingeschakeld. Op zoek naar een taak om uit te voeren, stuit ze op een aantal boze bosbewoners en veroorzaakt ze een ongeluk waarbij een moeder en meerdere eieren het niet overleven. Eén eitje blijft echter heel en wanneer het gansje wordt geboren, denkt hij dat Roz zijn moeder is.
Met hulp van ‘ganzenexpert’ Fink (Pedro Pascal) probeert Roz het jonge gansje zo goed mogelijk op te voeden, maar steeds vaker loopt ze tegen de grenzen van haar eigen programmering aan. Als gansje Brightbill (Kit Connor) een serieuze gans wordt, komt ook het verhaal van het ongeluk steeds meer naar de voorgrond. Gaat dit de relatie tussen Roz en Brightbill aantasten? En gaat hij ooit mee kunnen met de grote wintertrek?
Een robot als moeder: kun je moederschap programmeren?
De film is heel duidelijk en tegelijkertijd verdeeld in twee delen, die elkaar gedurende de tweede akte steeds meer beginnen af te wisselen. In de eerste plaats gaat het over ratio en emotie: in hoeverre kunnen deze samen gaan? Daarbij maakt het plot van The Wild Robot de connectie tussen twee belangrijke maatschappelijke debatten: ‘nature vs nurture’ én de verregaande robotisering en automatisering.
Dat doet ze met een interessante centrale vraag: kun je moederschap programmeren? Natuurlijk is er in een animatiefilm, die toch vooral kinderen als doelgroep kent, weinig ruimte voor het goed uitbouwen van antwoorden op deze vraag, maar The Wild Robot doet echt z’n best om zo veel mogelijk ruimte te nemen om de belangrijke antwoorden te verwerken over meerdere personages.
Hoe vind je jouw plaats in het wild?
In de tweede plaats zien we een diep menselijk onderwerp die niet per se nieuw is voor films als deze, maar anno 2024 nog steeds bijzonder actueel. Het gaat om jagers tegen prooien, jouw plaats in de wereld. Hoe bewaar je de harmonie en hoe leef je samen op een prettige manier? Het is een onderwerp waar veel behoefte aan is en waar, vooral in de opvoeding, nog een enorme weg te gaan is.
Hoe komt Roz aan de naam ‘The Wild Robot’, terwijl ze in de eerste minuten nog te boek staat als ‘het monster’? Dat is exact de weg die we afleggen in deze film. Nogmaals: zeker niet nieuw, maar uiterst effectief.
The Wild Robot: een lach en een dikke traan
Voor de liefhebbers van een vrolijke, kleurrijke en wonderschone animatiefilm met een boodschap waren Disney en Pixar altijd de plaats waar je moest zijn. In die serieuze hoek probeerde Dreamworks zich de laatste jaren wel vaker te positioneren, met wisselend succes. Dankzij Chris Sanders’ The Wild Robot is Dreamworks daar waar het zijn wil.
Niet overbodig grappig, maar een subtiel grapje die verstopt zit in de dialogen. Geen overdreven geanimeerde gezichtsuitdrukkingen, maar kleine, visuele gags en emoties die net zo hard binnenkomen. Je kijkt The Wild Robot wel, maar eigenlijk alleen door je tranen heen. Neem je tissues mee, want die ga je heel hard nodig hebben.
The Wild Robot
Emotioneel
Goed
- Vol met boodschap
- Wonderschone animatie
- Rake emotie
Niet zo
- "creatief lenen" van plotlijnen
