Als je wil wegdromen in een wereld waar faeries echt bestaan en bestudeerd worden, is Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries een must-read. Het is te spannend en soms zelfs te gruwelijk om echt een cozy fantasy te zijn. Toch komt het aardig in de buurt. Een aanrader voor fans van The Cruel Prince.

Waar gaat Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries over?

A curmudgeonly professor journeys to a small town in the far north to study faerie folklore and discovers dark fae magic, friendship, and love in the start of a heartwarming and enchanting new fantasy series.

Cambridge professor Emily Wilde is good at many things: She is the foremost expert on the study of faeries. She is a genius scholar and a meticulous researcher who is writing the world’s first encyclopaedia of faerie lore. But Emily Wilde is not good at people. She could never make small talk at a party–or even get invited to one. And she prefers the company of her books, her dog, and the Fair Folk.

So when she arrives in the hardscrabble village of Hrafnsvik, Emily has no intention of befriending the gruff townsfolk. Nor does she care to spend time with another new arrival: her dashing and insufferably handsome academic rival Wendell Bambleby, who manages to charm the townsfolk, get in the middle of Emily’s research, and utterly confound and frustrate her.

But as Emily gets closer and closer to uncovering the secrets of the Hidden Ones–the most elusive of all faeries–lurking in the shadowy forest outside the town, she also finds herself on the trail of another mystery: Who is Wendell Bambleby, and what does he really want? To find the answer, she’ll have to unlock the greatest mystery of all–her own heart.

Een mix tussen cozy fantasy en The Cruel Prince van Holly Black

De avonturen die Emily meemaakt met goedaardige wezentjes, zijn hartverwarmend. Ook is het ontzettend leuk om te lezen hoe ze een band opbouwt met de dorpelingen van de plek waar ze tijdelijk verblijft. Hierin zijn beide partijen eerst terughoudend. De overgang wordt goed opgebouwd met een prettig en geloofwaardig tempo.

Daar tegenover staat wel dat Emily te maken krijgt met ‘tall ones’ die een stuk minder goedaardig zijn. Ze hebben het in ieder geval niet het beste voor met mensen. Hierdoor zijn sommige scènes creepy en krijg je er kippenvel, terwijl sommige andere scènes gespannen nagelbijters zijn. Een goeie mix dus tussen luchtig en cozy, en The Cruel Prince.

Heather Fawcett heeft een bijzondere schrijfstijl

Toen ik doorhad dat Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries eigenlijk een dagboek was, trok ik even mijn neus op. Meestal werkt die vertelvorm totaal niet voor mij. Gelukkig bewees de auteur dat dit boek een uitzondering is. Ondanks dat dit format wat van de spanning weghaalt, werkt het ontzettend goed voor het verhaal. Natuurlijk weet je dat de hoofdpersonen dingen overleven, omdat Emily erover schrijft in de verleden tijd, maar maakt dat uit? Niet heel erg eigenlijk. Daarnaast heeft Emily echt een eigen ‘tone-of-voice’ en is de schrijfstijl erg sfeervol.

Diversiteit en representatie in Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries

In Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries wordt nergens benoemd dat Emily autistisch is, maar dat zou me niet verbazen. Persoonlijk vond ik het ontzettend leuk om haar introverte en rationele manier van denken gecontrasteerd te zien worden met die van Wendell. Hij is juist extrovert en sympathiek. Tenminste, de meeste mensen zien hem zo, maar misschien heeft hij ook wel een meer duistere kant…

Top dus dat er in ieder geval gespeeld wordt met neurodivergentie. Ook zit er een lesbisch stelletje in dit boek, yay! Er wordt zelfs gespeeld met variatie in able-bodied zijn. Daarnaast wordt er helaas weinig gedaan aan diversiteit en representatie.

Vooral in de hoofdpersonen had wat meer diversiteit in achtergrond kunnen zitten. Dit boek bestaat bijna volledig uit witte personages. Logisch in een afgelegen sneeuwdorp, maar waarom zit er niet meer diversiteit in Wendells studenten? Ook miste ik wat variatie in genderidentiteit, zeker omdat dit boek uit 2023 komt. Kortom: geen queer boek, maar wel wat representatie.

Minder romantiek, meer beter?

Misschien word ik oud en bitter, maar ik denk steeds vaken ‘dit boek was beter geweest zonder romantiek’. Dat geldt helaas ook voor Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries. De romantiek voegde niets toe aan het verhaal, naast het feit dat ik het totaal niet voelde. Wat vinden Emily en haar love interest leuk aan elkaar behalve hun uiterlijk? Het was allemaal nogal plotseling en het tempo lag veel te hoog. Dat gezegd hebbende wil ik wel complimenten geven voor hoe de auteur beschrijft dat Emily haar grenzen aangeeft en dat dit wordt gerespecteerd. Mooie boodschap!

Daarnaast: Op een gegeven moment wordt Emily ontvoerd en zij had ook prima een andere rol kunnen hebben in het leven van haar fearie kidnapper. Hoezo “love interest” (als je het zo kan noemen) in plaats van als een soort menselijk huisdier? Sommige scènes daarvan vond ik ongemakkelijk om te lezen, al is het niet helemaal duidelijk waar Emily consent voor geeft en waarvoor niet. Gelukkig hoef je niet op te passen voor heftige aanrandingen en verkrachtingen of iets dergelijks. Dit blijft een luchtig en cozy boek.

Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries is erg origineel

De schrijfstijl, worldbuilding en het magiesysteem is ontzettend intrigerend en origineel. De personages zijn onderscheidend en vinden moeiteloos een plekje in je hart. Het plot is interessant en spannend. De romantiek was niet helemaal mijn ding, maar alsnog zou ik dit boek zeker aanraden. Vooral vanaf Emily’s ontvoering gaat het verhaal meer richting de sfeer van The Cruel Prince en verloor ik mijn aandacht een beetje, maar dat duurt slechts een paar hoofdstukken. Op naar boek twee!