In ons interview met Nathalie Tena hadden we het kort over The Night Circus, een boek geschreven door Erin Morgenstern. Een prachtig verhaal, dat zonder twijfel Mat Osman heeft geïnspireerd om The Ghost Theatre te schrijven. Osman is nog niet perse een household name in de literaire wereld, maar de schrijver/bassist van de band Suede weet een magisch avontuur neer te zetten dat zich afspeelt in het Londen van koningin Elizabeth de eerste. Hoewel het wellicht in het begin even worstelen is om door de eerste paar hoofdstukken heen te komen, is dat het zeker waard.

Waar gaat The Ghost Theatre over?

Shay is onderdeel van de Aviscultans, een religieuze groep die vogels als hun Goden zien. Shay heeft de reputatie om zelfs met vogels te kunnen communiceren. Het leven in Birdland is echter niet makkelijk. Ze probeert voor haar zieke vader te zorgen terwijl ze weinig verdient als messenger. Als ze achterna gezeten wordt terwijl ze haar weg vindt over de daken van Londen, ontmoet ze de jongen Nonesuch. Hij sleept haar mee in de theaterwereld en Shay is onder de indruk van alle verhalen en personages. Samen met haar nieuwe vrienden vormt ze de Ghost Theatre, zodat ze niet langer alleen voor hun baas hoeven te werken. Alleen het blijkt dat Shay toch een belangrijke gave heeft en iedereen, zowel de elite als de rebellen, willen haar hebben voor hun eigen gewin. Vertrouwen vindt Shay in een onverwachte hoek, maar ook hoogverraad.

Poëtisch maar wel mooi

In eerste instantie is The Ghost Theatre geen makkelijk boek om doorheen te komen. Hoewel er voldoende actie is, komt het verhaal traag op gang. En dat ondanks het feit dat het boek slechts rond de 300 pagina’s heeft. Volhouden wordt beloond, want het boek onthult zich als een ware magische fantasie. Soms zou de purple prose wel wat minder mogen zijn, maar het draagt wel bij aan de theatraliteit van het verhaal.

De personages zijn over het algemeen goed uitgewerkt. In ieder geval de personages waar we het vaakst mee te maken krijgen. Iedereen heeft een tragisch achtergrondverhaal, wat hun keuzes logisch, maar niet minder ingrijpend maakt. Het is een soort van verhaal over een chosen one, maar in dit geval is Shay niet degene die de wereld moet redden, maar wel een Londen dat in brand staat. Haar dynamiek met Nonesuch is interessant en een andere aanpak die we meestal te lezen krijgen in een young adult boek. De thema’s zijn volwassener en realistischer.

De wereldopbouw is ook interessant. Het boek bestaat uit drie delen, waarbij het grootste deel zich afspeelt in Londen. Het Londen uit deze tijd komt goed over op de pagina, vooral ook als de dreiging van de pest voelbaar wordt. Jammer is het wel dat de Birdland, het gebied waar Shay vandaan komt, weinig uitgediept wordt. We komen ook vrij weinig te weten over de Aviscultans en hoe zij leven. Dat is jammer, aangezien het toch een extra diepgang aan het verhaal had kunnen geven.

Conclusie

Al met al is The Ghost Theatre een prachtig verhaal die je niet meer los zal laten als het je eenmaal in zijn greep heeft. Mocht je fan zijn van de boeken van Angela Carter of Erin Morgenstern, dan is dit helemaal een aanrader. Het is even doorbijten om in het verhaal te komen, maar dat is het zeker waard.