Boy Kills World, met Bill Skarsgård (IT: Chapter Two & John Wick Chapter 4) in de hoofdrol, zou best wel eens een film kunnen zijn voor game- en boekfanaten. Alleen de trailer geeft al een soort gamesfeer, als je de film hebt gezien begrijp je waarschijnlijk wel wat ik bedoel. Maar is de mash-up van een dystopie, actie en komedie wel echt zo’n succes?
Waar gaat Boy Kills World over?
Nadat bij een strijd met de corrupte post-apocalyptische Van Der Koy familie zijn tong werd afgesneden, kan Boy (Skarsgård) niet meer praten. Zijn hele familie werd in die strijd vermoord en Boy – gedreven door zijn innerlijke stem, die hij overnam uit zijn favoriete computergame – zint op wraak. Om zich klaar te maken voor de confrontatie moet hij sterker worden en vooral loskomen van zijn kinderlijk levendige fantasie. Daarbij krijgt hij hulp van een mysterieuze sjamaan.
Verknipte wereld
Boy Kills World speelt zich af in een dystopische wereld. De manier waarop ‘The Culling’ gebruikt wordt om onvrijwillige mensen als offer in te zetten heeft ergens wel iets weg van de manier waarop The Hunger Games en The Purge ingezet werden om de mensheid en hun gedrag in toom te houden. Ik kan niet zeggen dat het een gruwelijker is dan het ander, in al die werelden zou ik niet willen leven. Al snel wordt duidelijk dat The Culling voornamelijk ingezet wordt voor vermaak van de familie Van Der Koy. En degenen die The Culling organiseren halen er op een vreemde manier voldoening uit. Ze zien er zelfs de humor van in.
IJzersterke actie
Al vanaf het begin van de film is duidelijk dat het hier om een actiefilm gaat. Boy is nog maar een jochie als hij door de Shaman wordt getraind om wraak te nemen op degenen die zijn familie hebben vermoord. Hij groeit op die manier op tot een moordmachine, en dat wordt veelvuldig tentoongesteld op het witte doek. Boy Kills World zit vol met actiefragmenten waarin verschillende wapens, hand-tot-hand gevechten, gapende wonden, afgehakte lichaamsdelen en ontzettend veel choreografie voorbijkomen. Of het allemaal realistisch is, dat niet, maar daar is het een dystopische film voor lijkt me. Het enige wat het wellicht (voor mij) net nog iets beter had gemaakt was als er af en toe van slow-motion gebruikgemaakt werd om bepaalde bewegingen uit te vergroten, intenser te maken.
Verknipte personages
Het naamloze personage gespeeld door Bill Skarsgård, ook wel Boy genoemd, is op zichzelf kort gezegd al een eigenaardig personage. Maar wat valt er anders te verwachten van een jongen die zulke gewelddadige dingen heeft meegemaakt. Het feit dat hij doof is en niet kan praten, maakt dat zijn situatie nog unieker is dan je wellicht in een film gewend bent. Gelukkig heeft H. Jon Benjamin de gedachten van Boy ingesproken waardoor je op een aparte maar interessante manier toch dialogen vanuit zijn perspectief meekrijgt. Er had wellicht meer aandacht besteed kunnen worden aan de manier waarop hij lipleest. Verder is het leuk bedacht hoe hij vasthoudt aan een herinnering van vroeger en brengt wat sentiment in de film. Maar ergens lijkt het alsof het verderop in de film niet helemaal is afgemaakt.
Ook secundaire personages, zoals Hilda, Gideon, Basho en Benny lijken ergens een steekje los te hebben. Hun achtergrond leer je niet echt kennen, waardoor het lijkt alsof heel de cast uit verknipte personages bestaat. Op zich niet heel veel mis mee, want het brengt een zekere onvoorspelbaarheid met zich mee. Je weet nooit wat iemand bedenkt te gaan doen en dat brengt zo nu en dan wat humor met zich mee en maakt het in zekere zin ook wel uniek.
Verhaallijn en plotwendingen
Is er door al die actie en al dat geweld wel sprake van een verhaallijn? Jazeker, die zit erin. Hoewel die soms wat naar de achtergrond verdwijnt, zeker halverwege de film wanneer de ene na de andere actiescène elkaar opvolgen. Heel af en toe lijkt het dan ook een beetje van de hak op de tak te gaan. Is het ene gevecht klaar? Direct door naar het volgende. Alles draait om de gevechten en wordt daardoor wat over de top. Want door de verknipte wereld en de verknipte personages krijg je ook verknipte scènes. Vooral ergens op de helft van de film bereiken de scènes een hoogtepunt in krankzinnigheid. De vreemde gemaskerde personen die Boy in zijn hallucinaties zag komen nu echt tot leven en creëren samen een grote hysterische moordpartij.
Pas aan het eind komen alle voorgaande gebeurtenissen en scènes samen. Het overzicht dat je ergens na de helft kwijt dreigt te raken, valt weer terug op zijn plek. Hoewel sommige verrassende onthullingen wellicht al te voorspellen waren, zijn ze dat niet allemaal.
Conclusie
Boy Kills World is een geweldige, gewelddadige en verknipte dystopische actiefilm. De actie- en vechtscènes zijn ijzersterk, de personages zijn ieder op hun eigen manier uniek en iedereen heeft wel ergens een steekje los. Dat alles vormt een spraakmakend geheel.
Boy Kills World
Goed
- IJzersterke actie
- Unieke personages
Niet zo
- Enkele elementen zijn voorspelbaar
- Iet wat over de top
