Films over Auschwitz en de Tweede Wereldoorlog zijn er in overvloed. Denk daarbij aan Schindler’s List, Saul Fia, Au Revoir les Infants of The Boy in the Striped Pajamas. Er zijn echter maar weinig films die gaan over wat er vlak buiten de muren van Auschwitz omging. The Zone of Interest is precies een film die de toon weet neer te zetten over het leven aan de rand van een ware hel op aarde. Deze film is een meesterwerk die je moet hebben gezien, maar daarna ook nooit meer opnieuw wil kijken.
Waar gaat The Zone of Interest over?
The Zone of Interest is een verfilming van het gelijknamige boek van Martin Amis. De film draait ogenschijnlijk om een doorsnee gezin dat geniet van elkaar en van het leven. Naarmate de film vordert, merk je dat het niet gaat om de bloemetjes in hun tuin, of de mooie kleding. Hun tuin grenst namelijk aan Auschwitz, het grootste concentratiekamp van de Nazi’s.
Deze film speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog maar is dan toch anders dan de meest voorkomende films over hetzelfde onderwerp. Tijdens de gehele film krijg je namelijk geen enkel beeld te zien van wat er binnen de muren afspeelde.
Is The Zone of Interest interessant?
Deze film is sowieso een bijzondere film. Het speelt veelal in op emoties en gevoel in plaats van de visuele special effects. Symboliek en compositie zijn dingen in deze film die maken tot wat het is geworden. Zonder zou de film volledig in het water vallen. De film is interessant door al deze componenten en niet perse door het plot.
Zo begint Zone of Interest al met een leeg scherm, waarbij je meegenomen wordt door onheilspellende muziek. Dit houdt aan tot het punt van ongemak, waardoor je als kijker een beklemmend gevoel kan ervaren. Dit soort momenten komen vaker voor in de film, waardoor je letterlijk de tijd krijgt om na te denken en vooral te voelen wat je daarvoor hebt gezien en ervaren.
Details zoals de rook en as die uit een schoorsteen komen en soms bepaalde geluiden die andere dingen insinueren dan die te zien zijn op het scherm. Dat zorgt voor een onzeker gevoel, misschien een beetje op de manier hoe de gevangenen zich hebben gevoeld.
Wat wel nog belangrijk is om te benoemen, is dat de film te lang aan voelt. Er kan over gediscussieerd worden of dat de bedoeling is van de makers om een gevoel van uitzichtloosheid te geven, maar voor de kijkervaring doet het niet per se iets goeds. Daarnaast eindigt de film ook met enkele vraagtekens die open staan voor interpretatie. Ook daarover kan je in discussie gaan of dit een bewuste keuze was of een fout van de regie.
The Zone of Thought
Wat de film enorm sterk doet, is aanzetten tot nadenken. Hoe kan je als mens zijnde die verschrikkingen letterlijk en figuurlijk de rug toekeren en je druk maken over andere banale dingen. Door het kijken van deze film wil je je eigenlijk graag distantiëren van hoe de personages hun leven leven. Deze situatie is echter nog steeds relevant in onze huidige wereld. Hoe gaan wij als maatschappij in 2024 om met oorlogen en hoe staat dat in contrast met de zogenoemde ‘banale’ dingen in ons leven?
Conclusie
The Zone of Interest is een aangrijpende film die de Holocaust vanuit een ander oogpunt onder de aandacht brengt. De film zit vol met symboliek en eigen in te vullen momenten. Doordat de kijker wordt aangezet tot nadenken en de sfeer die wordt neergezet, zal deze film de kijkers nog lang bij blijven. The Zone of Interest weet als geen andere film de complexiteit van de innerlijke wereld van de mens te verkennen. Ondanks dat deze film zwaar kan vallen en zeker niet geschikt is voor al het publiek, is het wel degelijk de moeite waard om deze film een kans te geven.
The Zone of Interest
