Marvel heeft de afgelopen jaren vooral met hun series geëxperimenteerd. Waar de films vol actie en CGI zitten, vertellen de series vaak een meer menselijk verhaal. Soms wel met wisselend succes, maar een van de grote successen was WandaVision. De serie voelde in zijn tijd anders dan dat we tot dan toe van Marvel hadden gezien. Met Visionquest probeert Marvel opnieuw iets bijzonders neer te zetten. De serie gaat verder waar WandaVision is geëindigd, maar kiest tegelijkertijd voor een eigenzinnige aanpak. Het resultaat is een sterke serie die niet alleen indruk maakt met de visuals, maar vooral ook met het menselijke verhaal.
Waar gaat Visionquest over?
In Visionquest volgen we White Vision, die na de gebeurtenissen van WandaVision erachter probeert te komen wie hij nu eindelijk is. Hij probeert een nieuw bestaan op te bouwen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Wanneer er een premiejager achter hem aan zit en hij de mysterieuze Thomas Shepard ontmoet, wordt zijn rustige bestaan flink verstoord. Daarnaast blijkt Thomas ook een bijzondere connectie te hebben met Vision. Om antwoorden te vinden, moet Vision niet alleen diep in zijn eigen core duiken, maar ook ontdekken wat het betekent om mens te zijn.
De terugkeer van Ultron
Een van de grootste verrassingen van VisionQuest is natuurlijk de terugkeer van Ultron. James Spader stapt wederom in de rol van de kwade robot, die sinds Avengers: Age of Ultron niet meer in het MCU te zien is geweest. Voor veel fans is dat toch een gemis geweest. Ultron was in die tijd een erg goede tegenstander, maar kreeg relatief weinig ontwikkeling als personage. Daar brengt VisionQuest verandering in.
Een hoogtepunt van de serie is dan ook de dynamiek tussen Vision en Ultron. De twee hebben een bijzondere geschiedenis en zijn hoe dan ook met elkaar verbonden. Allebei de personages hebben een andere kijk op de mensheid. Daarin zijn Paul Bettany en James Spader goed aan elkaar gewaagd. Hun gesprekken zijn ongemakkelijk, soms ook grappig, maar ook vooral interessant om naar te kijken. Vooral de referentie naar WandaVision in de finale van de serie laat al die gevoelens goed terugkomen.
De menselijke kant van machines
VisionQuest laat zien dat een verhaal over machines niet standaard en afstandelijk hoeft te zijn. Het laat juist de menselijke kant zien achter kunstmatige intelligentie. Achter alle programmering zitten namelijk personages die ook worstelen met dezelfde vragen als mensen en die ook dezelfde emoties lijken te voelen. Wie ben je? Wat maakt je waardevol? En wat doet verlies met je?
Net als in WandaVision gaat het verhaal voor een groot deel over de manier waarop je omgaat met verlies. Hierdoor is VisionQuest meer dan alleen een serie over een superheld die opnieuw zijn plek in de wereld probeert te vinden. En juist de boodschap van hoop maakt indruk. Ondanks de pijn en onzekerheid en de miljoenen vragen, laat de serie zien dat er altijd ruimte is voor een nieuw begin.
Visueel erg sterk
Ook op visueel vlak is VisionQuest een pareltje. De serie heeft, net als WandaVision, een behoorlijk surrealistische stijl. De verschillende werelden waarin Vision beweegt, zowel de echte wereld als die in zijn hoofd, hebben een eigen visuele stempel. Dit zorgt voor een bijzondere kijkervaring. Het is duidelijk dat er aandacht is besteed aan de vormgeving en hoe het verhaal daardoor wordt verteld.
Het past echter goed bij het verhaal dat Marvel wil vertellen. Hierdoor krijgt VisionQuest een eigen identiteit en dat maakt het zoveel meer dan de zoveelste superheldenserie.
Conclusie
Marvel levert met VisionQuest een sterke serie af die indruk maakt door de aandacht die het aan de personages schenkt. De terugkeer van Ultron is een cadeautje en de chemie tussen Paul Bettany en James Spader maken ieder moment dat de twee het beeld delen interessant.
Uiteindelijk is het echter de boodschap die het meeste blijft hangen. Het is een mooi vervolg op WandaVision, die echter laat zien hoe de verschillende helden anders om gaan met verlies. Een grote bonus is daarnaast wederom een zeer catchy nummer, die perfect in het Agatha All Along en Down the Witches’ Road rijtje past.
Pluspunten
- Mooi verhaal
- Sterke cast
- Visueel mooi
The Bad
-
Verhaal
-
Cast
-
Visueel
-
Emotie
