City of Ember is een van de weinige populaire dystopische boeken en films gericht op middle-graders, in plaats van op jongvolwassenen. Maar echt populair is de film helaas nooit geweest. Rotten Tomatos, IMDB en Metacritic scoren City of Ember allemaal ongeveer een zesje en daar ga je het niet mee redden. Zelf heb ik er ook niets van meegekregen toen deze film uitkwam. Ik vond ‘m pas toen ik op zoek ging naar wat ik na een Hunger Games marathon kon kijken. Daar is City of Ember goed voor geschikt, maar verder is de film helaas niet erg memorabel.
Waar gaat City of Ember over?
Lina woont haar al haar hele leven ondergronds samen met wat er over is gebleven van de menselijke samenleving. Al generaties lang wonen mensen in ‘the City of Ember’, waar ze teren op ingeblikt voedsel, energie en licht een afstervende generator, en een beetje groente dat ze zelf verbouwen. De stroomstoringen die de volledige stad in duister hullen, komen steeds vaker voor en duren ook langer. Lina en haar vriend Doon vinden dus dat het tijd wordt om te ontsnappen. Lukt het ze om een uitweg naar boven te vinden en de volwassenen ervan te overtuigen dat dit de beste manier is om te overleven?
Niks van die klassieke YA tropes
Hoofdpersonen Lina en Doon zijn geen uitverkorenen. Er is geen cringy liefdesdriehoek. Lina is gewoon een meisje (niet “wel of niet like other girls). Doon is niet superknap of onwijs gespierd of belachelijk intelligent. Lina en Doon blinken eigenlijk alleen uit op hun doorzettingsvermogen en nieuwsgierigheid.
City of Ember is een aandoenlijke film over twee vrienden die samen aan het noodlot proberen te ontsnappen. De band tussen Lina en haar kleine zusje is ook erg leuk om te zien. Doon en zijn vader groeien gedurende de film dichter naar elkaar toe. Heel goed voor de ziel allemaal, als het niet zo’n dystopische steampunk-wereld zou zijn.
Allemaal goeie ingrediënten, die helaas geen indruk maken
De CGI van dieren was in 2008 natuurlijk om te janken vergeleken met nu, maar los daarvan, is City of Ember een visueel mooie film. De kleding ziet er top uit. De cast is ook fantastisch en het acteerwerk prima. Het tempo was grotendeels oké. De hoofdpersonen zijn alledaagse kinderen waar iedereen zich wel in zou kunnen herkennen.
Misschien is dat het probleem. Het verhaal en de personages zijn gewoon niet zo onderscheidend of memorabel. Zeker het laatste gedeelte van de film is net niet spannend genoeg en duurt iets te lang. Ook het einde is wat voorspelbaar. Kortom: City of Ember kijkt lekker weg en is zeker een aanraders als je meer Hunger Games-achtige films zoekt. Verder is het weinig om over naar huis te schrijven.
City of Ember
Aandoenlijk en dystopisch
Goed
- Saoirse Ronan
- Bill Murray
- "Cozy" dystopian
- Vriendschap en familie
- Kijkt lekker weg
Niet zo
- Niet erg spannend
- Niet erg memorabel
- Tempo had aan het eind omhoog gemogen
