Toch ga ik proberen te beschrijven hóe indrukwekkend. Efteling in concert is iets waarvan je niet wist dat je het nodig had, of je nu een Efteling-gekkie bent of niet. De uitvoering is zó prachtig en de ervaring van een heel orkest dat magische muziek voor je speelt, is onmisbaar. Als je houdt van mooie, meeslepende composities en/of de Efteling, moet je dit meemaken.
Een uur wachten is geen probleem
Voordat je de zaal in mag, moet je even wachten. Logisch. Ik was ongeveer drie kwartier van te voren aanwezig, voor het geval dat. Sta je dan de hele tijd uit je neus te eten? Zeker niet!
Complimenten voor de moeite die is gestoken in de aankleding van de wachtrij. Rotterdam Ahoy heeft een kale, open ruimte waar je kunt wachten tot je de zaal binnen mag. Daar stond een zevenmijlslaars, een paard uit een van de Efteling-carrousels en zelfs een Holle Bolle Gijs.
Beter nog: je kon op de foto met Efteling-acteurs! Er waren elfjes, Klaas Vaak, een dwerg, ruiters van Raveleijn, het bronzen beeld van De Vliegende Hollander, de Fakir, Segway Heks, Pardoes en vast nog een paar figuren die ik over het hoofd heb gezien. Fantastisch.
Daarnaast kon je drankjes en popcorn halen. De rijen waren kort, maar daar ben je ook wel even zoet mee. Zelf heb ik mijn jas meegenomen de zaal in, maar ook voor de garderobe wil je natuurlijk je tijd kunnen nemen. En daarna ga je op zoek naar je plekje om af te wachten. Vanaf daar kun je lekker mensen kijken en genieten van de muziek die je hoort als je vanaf de parkeerplaats naar de ingang van de Efteling loopt (het huis van de vijf zintuigen).
Silhouetten en maquettes
Tijdens de voorstelling kun je vlak boven het orkest genieten van een beeldscherm die animaties afspeelt. Speciaal voor Efteling in concert zijn er silhouetten en maquettes gemaakt om sfeerbeelden te vormen. Ook als je dus niet weet bij welke attractie een bepaalde symfonie hoort, krijg je dus toch het gevoel mee dankzij de animaties.
De show zelf is wonderlijk en tranentrekkend
‘Tranentrekkend’ klinkt misschien overdreven, maar ik was echt niet de enige die z’n neus moest ophalen tijdens de Dans Macabre van het Spookslot. De muziek had dankzij het Metropole Orkest veel meer diepte en emotie. Op het beeldscherm was het silhouet van het Spookslot zoals we het kennen te zien, met in het midden de violist die het kenmerkende gedeelte van de Dans Macabre speelt, verlicht in het groen. Adembenemend.
Natuurlijk zijn er dingen die beter konden. De overgang naar de muziek van de Droomvlucht was behoorlijk plots bijvoorbeeld en voor mij smaak zat er te veel Fata Morgana in. 75 minuten vliegt voorbij, dus het is jammer dat er niet nóg iets meer variatie in de muziek zat. Ik miste het kenmerkende paddenstoeldeuntje. En het was onwijs benauwd en warm in de zaal, in ieder geval op het hoogste balkon.
Aan de andere kant: de Fata Morgana heeft zoveel verschillende muziekstukken die allemaal gaaf zijn. Ik snap wel dat je daar langer bij stil wilt staan. Supergaaf trouwens dat het orkest niet alleen de meest bekende nummers speelde, maar een fijne mix bood. Ook de muziek van de Dansende Waterlelies was bijvoorbeeld echt een hoogtepunt voor mij. Dat is mijn favoriete sprookje uit het Sprookjesbos en ze hadden de compositie zo aangepast, dat het wat serieuzer en voller klonk. Chef’s kiss voor de persoon die het kenmerkende gitaarriffje speelde.
Efteling in Concert is een must see/hear experience
Ik zou ieder muziekstuk complimenten kunnen geven, maar dan spoil ik de hele voorstelling. Efteling in concert is gewoon iets dat je moet meemaken. Overal wordt over nagedacht: de muziek, de aankleding, de sfeerbeelden. Ik miste alleen snacks en drinken in Eftelingthema. Nog een ander compliment: programmaboekjes kosten vijf euro. Dat ga ik er niet voor neerleggen, maar het betekent wel dat mensen erover nadenken of ze het willen hebben. En dat ze het dus niet zomaar weggooien. Yay voor minder papierverspilling. Kortom: Efteling in Concert zou ik prima ieder weekend kunnen bijwonen.
