Insidious: Out of the Further review: Vermakelijk, maar meer is niet altijd beter

Horror blijft in veel gevallen het ondergeschoven kindje van de filmindustrie. Toch zijn er films die succesvol genoeg blijken voor een reeks en met Insidious: Out of the Further zijn we aanbeland bij het zesde deel. Behoud de Further zijn angstaanjagende duisternis of zijn deze demonen niet meer wat ze geweest zijn.

Insidious: Out of the Further is prima te kijken als losstaande film, zelfs met enkele personages en verwijzingen naar voorgaande delen. Informatie die je mist, wordt keurig uitgelegd en de focus ligt op een nieuw personage. Gemma heeft geen gemakkelijke opvoeding gehad nadat haar moeder doordraaide. De herinneringen aan haar jeugd zijn gevuld met angst en haat. Inmiddels is Gemma zelf moeder geworden en vastbesloten om van haar ouderlijk huis een thuis te maken, ondanks de gruwelijkheden die daar zijn gebeurd. Als Gemma, na een nachtmerrie, wakker wordt met de zaklamp die ze in haar jeugd verloor, blijkt dat zij wel eens een belangrijke rol te vervullen heeft.

Cursusje Insidious

De eerste Insidious-film (2010) kwam uit de koker van James Wan (Saw, The Conjuring) en wist een boeiende horrorfilm neer te zetten met een eigen mythologie. Vooral bekend vanwege een erg onverwachte jumpscare wist het zich te vestigen en een hele reeks vervolgen te dragen. Centraal staat meestal “The Further” een schaduwwereld waar demonen en verloren zielen rondwaren die nog niet naar de volgende wereld kunnen. Mediums kunnen contact leggen met de overledenen en Travelers kunnen via dromen overstappen van de ene naar de andere wereld. De onbekendheid van The Further maakte die eerste film zo interessant. Latere films gingen vooral dieper in op hoe deze schaduwwereld menselijke zielen kon vervormen.

Spanning en schrikken

Insidious: Out of the Further is niet van plan om je rust te gunnen. Al vanaf de eerste scène, waarin we Gemma’s jeugd meemaken, wordt spanning opgebouwd. Er zitten dan ook een aantal treffende scènes in die je op het puntje van je stoel houden. Tegelijkertijd leunt de film wel erg op simpele jumpscares en betreedt Insidious wat meer de wereld van “gore” (viezigheid in horror) met kwijl, rotte tanden en nagels trekken. Dat is jammer, omdat de film daarmee een genremix wordt die het niet per se hoeft te zijn.

Over de top

Let op, milde spoilers in deze alinea.

 Het is logisch dat ieder deel er een schepje bovenop wil doen en dat mag ook zeker. Het interessantste gegeven is dan ook dat Gemma meer is dan een Traveler, omdat ze ook andere dingen mee kan nemen van en naar the Further. Iets wat de interesse wekt van de wezens die vastzitten en terug willen naar de levende wereld. Vooral de centrale vijand is angstaanjagend in zijn gelijkenis met cultleiders uit onze geschiedenis. Daarnaast wordt de film aangevuld met nog talloze andere wezens die soms een beetje afleiden. Veel van hen zijn niet eens eng, maar zien eruit alsof ze bij een willekeurige spooknacht in een pretpark zouden kunnen rondlopen. Hun make-up is net iets over de top en helaas wordt het daardoor soms eerder grappig.

Insidious wordt vervolgd

Uiteindelijk is Insidious: Out of the Further een zeer vermakelijke film die aanvoelt als een demonische fantasy met schrikeffecten. Hoewel minder interessant dan zijn voorgangers heeft het nieuwe elementen toegevoegd aan een mythologie die boeiend blijft. Ook het zevende deel is al aangekondigd, maar aangezien er telkens drie tot vijf jaar tussen delen zit, kan het nog even duren voor we ons verder kunnen begeven in The Further.